Του Θανάση Αθανασίου
- Πώς αξιοποιείται το μέγα εργαλείο της προπαγάνδας;
Η θέση αυτή της Τουρκίας δεν είναι καινούρια, άλλωστε είχε αποκαλέσει "τουρκικές ειρηνευτικές δυνάμεις" τα κατοχικά στρατεύματα που εισέβαλαν στην Κύπρο το 1974. Σε ό,τι αφορά στη συγκεκριμένη σειρά, συνειδητοποιώ πως πρόκειται για ένα άνοιγμα στη διεθνή κοινότητα με στόχο την παρουσίαση αυτής της θέσης, με δραματοποιημένο τρόπο. Αυτό μπορεί να έχει δύο εξηγήσεις, που μπορεί και να συνυπάρχουν. Η μια είναι ακριβώς μέσω της δραματοποίησης να επιδιώκει να εξυπηρετήσει ένα εμπορικό σκοπό. Ωστόσο, επειδή αφορά ένα πολύ σημαντικό πολιτικό διεθνές ζήτημα και της ευρύτερης περιοχής και φυσικά πολύ περισσότερο της Κύπρου, ενδεχομένως επιχειρεί να ασκήσει αυτό που λέμε, πέρα από προπαγάνδα, δημόσια διπλωματία, να επηρεάσει ακροατήρια σε διάφορες χώρες με σκοπό να δημιουργήσει ένα ευνοϊκό περιβάλλον για κάποιο επιδιωκόμενο πολιτικό σκοπό, και τότε πράγματι αυτό εγγράφεται σαν προσπάθεια στο πλαίσιο ενός σχεδίου στρατηγικής επικοινωνίας.
- Ποιος μπορεί να είναι αυτός ο σκοπός;
Δεν αποκλείεται να αποτελεί την προεργασία μιας επιδίωξης για «επίσημη» διχοτόμηση. Δεν μπορώ να γνωρίζω, αλλά αν εμπλέκει πολιτικούς σκοπούς, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευνοϊκό για την ίδια κλίμα ώστε να θέσει αυτόν τον πολιτικό σκοπό αύριο μεθαύριο.
- Γιατί τώρα;
Διότι τώρα η Τουρκία εκδιπλώνει τη στρατηγική της να καταστεί μια περιφερειακή δύναμη. Το έχει εκδηλώσει αυτό σε σχέση με τις γειτονικές τις χώρες. Βλέπουμε ότι υπάρχει πρόθεση να χρησιμοποιήσει τους ισλαμικούς πληθυσμούς και στη Δύση. Θυμάστε ότι είχε παρέμβει «στο όνομα του Ισλάμ» όταν είχε γίνει η δολοφονική επίθεση εναντίον μουσουλμανικού τεμένους στη Νέα Ζηλανδία. Ο Ερντογάν, σε αντίθεση με τους στρατηγούς προσπαθεί να εμφανιστεί όχι ως παντουρκικός ηγέτης, αλλά ως πανισλαμικός ηγέτης. Ο Ερντογάν θέλει να εμφανίζει την Τουρκία και εαυτόν ως τον ηγέτη και τον προστάτη των απανταχού της γης μουσουλμάνων. Στο πλαίσιο αυτό αναπτύσσει σειρά από στρατηγικές. Ο Ερντογάν χρησιμοποιεί πολιτιστικά όπλα να να πετύχει πολιτικούς σκοπούς σε αντίθεση με τους στρατηγούς που χρησιμοποιούσαν πολιτικά όπλα, όπως η αναθεώρηση διεθνών συνθηκών, τα λεγόμενα «γκρίζα» σημεία που η ίδια έθετε. Επομένως, νομίζω θα δούμε και πολλές άλλες κινήσεις όπως έχουμε δει και στο παρελθόν.
- Άρα ουσιαστικά χτίζει ένα επιχείρημα, το οποίο θα προσπαθήσει να κεφαλαιοποιήσει αργότερα από το ακροατήριο, το οποίο θα παρακολουθήσει την τουρκική σειρά;
Φυσικά. Πιθανολογώ ότι δεν είναι απλά μια τηλεοπτική παραγωγή. Άλλωστε η Τουρκία χρηματοδοτεί τις σειρές της για να έχουν χαμηλό κόστος για να τις αγοράζουν και να τις προβάλλουν τα διεθνή δίκτυα σε πολλές χώρες και στην Ευρώπη και στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή, με καθαρά πολιτικούς σκοπούς. Το χρησιμοποιεί σαν εργαλείο πολιτιστικής διπλωματίας. Επιδιώκει, τα ακροατήρια στις χώρες αυτές, να έλθουν σε επαφή με τον τουρκικό σύγχρονο τρόπο ζωής, την τουρκική ομιλία και γλώσσα, για αυτό και θέτει ως προϋπόθεση να μην μεταγλωττίζονται οι σειρές της, αλλά να υποτιτλίζονται για να μπορούν να τς ακούν οι ακροατές κλπ. Είναι στα πλαίσια, λοιπόν, της εκδίπλωσης μιας γενικότερης στρατηγικής αύξησης της πολιτιστικής και κυρίως πολιτικής της επιρροής στην περιοχή και για αυτό βασίζεται και στο οθωμανικό της παρελθόν.Συστήνω ψυχραιμία, ανάλυση και όχι υψηλούς τόνους.
Follow me on Twitter @AthanasiouTh
