Δυο πολιτικοί αναλυτές ερμηνεύουν από το ant1.com.cy τα δεδομένα αλλά και τα ζητούμενα από την επικείμενη Σύνοδο των Ευρωπαίων ηγετών, εξηγώντας πως αυτή θα επηρεάσει τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Η Γενεύη περνά από τις Βρυξέλλες, και το εθνικό ζήτημα βρίσκεται εκ νέου στο επίκεντρο τεράστιων προκλήσεων, λεπτών ισορροπιών και διεθνών εθνικών συμφερόντων.
Εστιασμένη στο δούναι και όχι το λαβείν
«Είναι αυτονόητο ότι εάν η Τουρκία προσέλθει στην πενταμερή ενδυναμωμένη από τα ευρωπαϊκά δώρα που της προορίζονται, από τους ίδιους τους εταίρους της Κυπριακής Δημοκρατίας , θα γίνει περισσότερο και όχι λιγότερο αδιάλλακτη. Ειδικότερα κι ως απότοκο της στάσης της Ουάσινγκτον, η οποία κινείται και πιέζει προς την ίδια κατεύθυνση, παρά τις μέχρι τώρα λεκτικές αντιπαραθέσεις των Αμερικανών με τους Τούρκους ομόλογους τους» τονίζει η Ανώτερη Επιστημονική Συνεργάτιδα του Κυπριακού Κέντρων Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Άννα Κουκκίδη Προκοπίου.
Προσθέτει μάλιστα πως «ενώ υποτίθεται η Τουρκία αναμένει πρώτα να πάρει από την ΕΕ στη Σύνοδο Κορυφής της βδομάδας που μας έρχεται, πριν δώσει κάτι στο κυπριακό στην πενταμερή, η οποία θα γίνει τέλος Απριλίου, η δική μας θέση και αντίληψη παραμένει ακριβώς αντίθετη. Δηλαδή, η Τουρκία οφείλει να δώσει πρώτα στο κυπριακό, ώστε να δούμε απτά αποτελέσματα και όχι μόνο διακηρύξεις αποφασιστικότητας».
Και ενώ στο όλο πλαίσιο πρέπει να προσμετρηθεί και η στάση που η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση θα υιοθετήσει έναντι της Τουρκίας. Με δεδομένη την σταθερή θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας για παρουσία της Ένωσης στις διαδικασίες του Κυπριακού, η Τουρκία εξακολουθεί να απορρίπτει οποιοδήποτε τέτοιο ενδεχόμενο.
Ερωτηθείσα επ΄αυτού η κα Κουκκίδου, απάντησε πως «το ζητούμενο είναι να υπάρξει εκπροσώπηση και απευθείας εμπλοκή υψηλόβαθμων αξιωματούχων στην ίδια τη διαδικασία συζήτησης. Κάτι που απεύχεται η Άγκυρα και απεύχεται κι ο κ. Τατάρ, τονίζοντας συνεχώς την υποτιθέμενη μεροληψία της Ευρώπης. Από την οποία όμως κανένα ενδοιασμό δεν έχει να παίρνει κονδύλια, υποτροφίες και εμβόλια, όταν βολεύει. Η τουρκική πλευρά εστιάζει στο λαβείν και όχι στο δούναι. Ακόμη και να δεχτεί την παρουσία της ΕΕ, μάλλον αυτό θα γίνει με τον τρόπο που έχω ήδη προαναφέρει».
«Η λέξη κλειδί στο ερώτημα είναι βεβαίως η λέξη ‘άλλοθι’. Η προσέγγιση αναμένεται να είναι υπό μορφή ευρωπαϊκού καρότου αλλά υπό συγκεκριμένους όρους και προειδοποιήσεις, σημειώνει η κα Προκοπίου, σημείωσε επ’ αυτού η κα Κουκκίδου.
Δυνατότητα για επικοινωνιακή διαχείριση
«Το γεγονός ότι η Σύνοδος λαμβάνει χώρα πριν από τη Γενεύη αποσυνδέει τις όποιες εξελίξεις στην Πενταμερή από τις αποφάσεις της επικείμενης Συνόδου. Στην καλύτερη περίπτωση, τα Συμπεράσματα της Συνόδου θα ζητήσουν μια εποικοδομητική στάση από όλα τα μέρη στο Κυπριακό. Είτε η Τουρκία παρουσιάσει μια τέτοια στάση, είτε όχι, είναι βέβαιο ότι έχει τη δυνατότητα να διαχειριστεί επικοινωνιακά το όποιο αποτέλεσμα με θετικό για την ίδια τρόπο» τονίζει από την πλευρά του ο Διεθνολόγος Ζήνωνας Τζιάρρας.
Αναφέρθηκε μάλιστα σε τακτικισμούς της Τουρκίας στο μεσοδιάστημα από την τελευταία Σύνοδο Κορυφής μέχρι και την επερχόμενη, οι οποίοι ενδέχεται να της αποδώσουν τα προσδοκώμενα για αυτήν οφέλη. Στο ίδιο πλαίσιο και οι κινήσεις της ενόψει της άτυπης Πενταμερούς.
«Αν και παραπλανητική, αυτή η προσέγγιση φαίνεται να βρίσκει θετικούς δέκτες εντός της ΕΕ οι οποίοι είναι έτοιμοι να βάλουν κατά μέρος την απειλή των κυρώσεων και να προχωρήσουν με την "θετική ατζέντα" των ευρω-τουρκικών σχέσεων. Για αυτό το λόγο αναμένεται ότι στην επικείμενη Σύνοδο το έργο της Λευκωσίας δεν θα είναι καθόλου εύκολο», σημείωνει χαρακτηριστικά ο κ. Τζιάρρας.
Γι’ αυτό σύμφωνα με τον κ. Τζιάρρα «η ΕΕ στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ΗΠΑ για τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και ιδιαίτερα αναφορικά με την Τουρκία. Σε αυτή τη συγκυρία φαίνεται μάλιστα ότι η ΕΕ έχει αναλάβει τον ρόλο του "καλού μπάτσου" (με τις ΗΠΑ να είναι ο "κακός μπάτσος") προσφέροντας το καρότο (ή αφαιρώντας την απειλή του μαστιγίου), ώστε να υποβοηθούν και οι στόχοι της Ουάσιγκτον στις σχέσεις της με την Άγκυρα.
Ερωτηθείς κατά πόσο είναι υπαρκτό ένα σενάριο «παραχωρήσεων» προς την Τουρκία ως ένδειξη καλής θελήσεως, για να κάμψει την αδιαλλαξία της ως προς την παρουσία της Ένωσης στην Πενταμερή, ο κ. Τζιάρρας ήταν ξεκάθαρος.
«Οι κινήσεις της Τουρκίας παραμένουν τακτικιστικές προκειμένου να αποκομίσει τα επιθυμητά οφέλη από τις Βρυξέλλες, που περιλαμβάνουν την οικονομική βοήθεια. Συνεπώς οι όποιες παραχωρήσεις θα συμβάλουν στις τουρκο-ευρωπαϊκές σχέσεις (και στην παράκαμψη του Κυπριακού) παρά σε μια ουσιαστική αλλαγή στάσης στην Πενταμερή. Εξ άλλου οι στόχοι της Άγκυρας σε ό,τι αφορά την τελευταία είναι διακηρυγμένοι».
