Στην ανάρτηση του περιγράφει τα όσα βίωσε όλο αυτό το διάστημα, το πώς αισθάνθηκε την πρώτη φορά που ανακοίνωσε σε ασθενή ότι είναι θετικό περιστατικό. Το άγχος, την αγωνία που ένιωσε τις πρώτες μέρες που εργάστηκε ως γιατρός στο Νοσοκομείο. Τα δύσκολα βράδια που δεν μπορούσε να κοιμηθεί από τις σκέψεις.
Την ίδια ώρα όμως ο Δρ Κυπρή δηλώνει ότι η καρδιά του θα ανήκει πάντα στο Νοσοκομείο Αναφοράς, στο δεύτερο του σπίτι, στη δεύτερη του οικογένεια, όπως ανέφερε.
Στην ανάρτηση του σημειώνει ότι, λίγες μέρες πριν την 11η Μαρτίου του 2020 ο ίδιος είχε δηλώσει εθελοντικά να μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου για να βοηθήσει στη μάχη με αυτόν τον αόρατο εχθρό, όμως κανείς δεν ήξερε τι θα ακολουθήσει.
Στη συνέχεια, περιγράφει το πώς αισθάνθηκε την πρώτη φορά που ανακοίνωσε σε ασθενή ότι είναι επιβεβαιωμένο κρούσμα κορωνοϊού προτού μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Αναφοράς, τότε που εργαζόταν στα ύποπτα περιστατικά του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού.
«Είχε χάσει γη κάτω από τα πόδια του. Η φοβία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του. Αλλά εγώ να τον πιέζω να θυμηθεί που πήγε, με ποιόν ήρθε σε επαφή και να προσπαθώ να βγάλω άκρη λες και είμαι ντετέκτιβ», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος βγήκε από το δωμάτιο αναστατωμένος, κουρασμένος με τον Εκτελεστικό Διευθυντή του Νοσοκομείου να τον περιμένει για να του ανακοινώσει ότι αυτός και ο ασθενής θα μεταφερθούν στο Νοσοκομείο Αναφοράς και όλα αυτά μέσα στις επόμενες δύο ώρες.
Όπως αναφέρει όταν πήγε στο σπίτι για να πάρει μια βαλίτσα με λίγα ρούχα η αντιμετώπιση της οικογένειας του, τον έκανε να νιώσει πως πάει σε πόλεμο. Ωστόσο, ο ίδιος τους καθησύχασε λέγοντας τους ότι όλα θα πάνε καλά, ακόμα και αν αυτό δεν το ήξερε ούτε ο ίδιος.
Δύσκολη η πρώτη νύχτα στο Νοσοκομείο Αναφοράς
Ο Δρ Κυπρή, εξήγησε ότι η πρώτη νύχτα στο νοσοκομείο ήταν δύσκολη, αφού δεν έκλεισε μάτι. Δεν γνώριζε τι ήταν αυτό που τον ανησυχούσε πιο πολύ, τι ήταν αυτό που ένιωθε, ήταν κάτι πρωτόγνωρο, κάτι που δεν είχε ξανά ζήσει.
«Άγνωστο νοσοκομείο, άγνωστο προσωπικό, άγνωστη νόσος, άγνωστη θεραπεία», όπως ανέφερε και στην ανάρτηση του.
Από εκείνη τη νύχτα και για τους επόμενους 3 μήνες που ακολούθησαν δεν έλειψε ούτε στιγμή από το νοσοκομείο. Ο ίδιος αλλά και όλο το προσωπικό του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου εργαζόταν εξακολουθεί να εργάζεται σκληρά.
Οι μήνες που ακολούθησαν ήταν ακόμα πιο δύσκολοι.. Ο ίδιος του έχασε κιλά, δεν κοιμόταν καλά τα βράδια, ένιωθε στρες άγχος, αγωνία.
Πέρασε ένας χρόνος από τότε και όπως αναφέρει και στην ανάρτηση, πλέον αισθάνεται καλύτερα ακόμα και εάν αναγκάστηκε να μείνει μόνος του σε ένα διαμέρισμα στο Παραλίμνι μακριά από την οικογένεια και τους δικούς του ανθρώπους.
Ωστόσο, δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι στο Νοσοκομείο Αναφοράς γνώρισε εξαιρετικούς ανθρώπους και επιστήμονες με αρχές και πάνω από όλα μπόλικη αγάπη για τον συνάνθρωπο τους.
Αν δεν ήταν αυτό το προσωπικό, όπως τόνισε, αν δεν ήταν αυτοί οι άνθρωποι τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά και ακόμη πιο δύσκολα.
«Αυτοί είναι οι ήρωες», δήλωσε χαρακτηριστικά.
«Ποιός περίμενε ότι 1 χρόνο μετά θα είμαι ακόμη εδώ ? Και όμως είμαι ακόμα άδω, και αυτό το καλοκαίρι. Κάποτε θα φύγω αλλά ένα μεγάλο κομμάτι της καρδιάς μου θα είναι άδω. Στο Γ. Ν. Αμμοχώστου. Το δεύτερο μου σπίτι. Την δεύτερη μου οικογένεια», είπε καταλήγοντας.
Δείτε την ανάρτηση του γιατρού:
11 Μαρτίου σήμερα. Μια μέρα πού δεν θα ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου. Λίγες μέρες πιο πριν είχα δηλώσει εθελοντικά να...
Posted by Christos Kypri on Wednesday, 10 March 2021
