«Θα βγουν στην επιφάνεια και άλλες υποθέσεις σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις στηρίξουμε», τόνισε σε παρέμβαση του στην εκπομπή της ΑΝΤ1, «Μέρα Μεσημέρι», η Διευθύντρια Μεσογειακού Ινστιτούτου Μελετών Κοινωνικού Φύλου, Σουζάνα Παύλου.
Η κυρία Παύλου, εξήγησε ότι είδαμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου, αφού έρευνες υποστηρίζουν ότι 35% των γυναικών στην Κύπρο έχουν βιώσει κάποιας μορφής σεξουαλικής παρενόχλησης, κάτι που κάνει επιτακτική την ανάγκη άμεσης λήψης προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων σε όλους τους χώρους.
Αυτό που έχει σημασία όπως τονίζει είναι το κατά πόσο θα έχουν τα θύματα έχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη και αν θα επιβληθούν αποτρεπτικές ποινές καθώς δεν είναι καθόλου εύκολη η διαδικασία όταν καλούνται να σπάσουν τη σιωπή τους.
Την ίδια ώρα, υπογραμμίζει ότι ζητούμε από τα θύματα να πάρουν μια τεράστια ευθύνη καταγγέλλοντας, δεδομένου, ότι βιώνουν ξανά το τραύμα που έζησαν και είναι πολύ σημαντικό να νιώσουν ότι δεν προέβησαν άδικα σε καταγγελία και είναι για αυτό τον λόγο που χρειάζονται στήριξη και προστασία κατά τη διάρκεια της ποινικής διαδικασίας
Παρόλα αυτά κατά την κυρία Παύλου δεν παρέχεται η απαιτούμενη στήριξη και προστασία σε διάφορα επίπεδα στα θύματα, που βρίσκουν τη δύναμη και το θάρρος κάτω από δύσκολες συνθήκες να προβούν σε καταγγελίες.
«Η κοινωνία πρέπει γενικότερα να στηρίξει τα θύματα, να μην τους επιρρίπτουμε ευθύνες, να μην ρωτούμε γιατί τώρα και να μην προβούμε σε αυτές τις κοινωνικές αντιλήψεις που δεν ρίχνουν την ευθύνη στα θύματα», είπε η κυρία Παύλου.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι η κυρία ευθύνη βρίσκεται σε επίπεδο κράτους και κατά πόσο θα θέσουν το ζήτημα της βίας σε προτεραιότητα καθώς θα πρέπει να προσφέρει την κατάλληλη προστασία στα θύματα που θέλουν να σπάσουν τη σιωπή τους και να προβούν σε καταγγελία.
«Δεν είμαστε έτοιμοι για όλα αυτά που συμβαίνουν και δεν υπάρχουν ειδικά προγράμματα στήριξης για τα θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης και βίας. Δυστυχώς δεν έχουμε εξειδικευμένες μορφές στήριξης», τόνισε η κυρία Παύλου.
Όσον αφορά το νομοθετικό πλαίσιο στην Κύπρο, σημείωσε πως η σύμβαση της Κωνσταντινούπολης προβλέπει και κατασταλτικά μέτρα και εξειδικευμένες υπηρεσίες στήριξης για όλες τις μορφές βίας, παρόλα αυτά εδώ και τρία χρόνια η νομοθεσία αυτής της συνθήκης βρίσκονται στη Νομική Υπηρεσία για νομοτεχνικό έλεγχο.
Καταλήγοντας υπογράμμισε ότι «η καθυστέρηση στη θέσπιση του νομοθετικού πλαισίου για τη βία στοιχίζει ζωές, ενώ μόλις την περασμένη εβδομάδα είχαμε απώλεια ζωής λόγω της βίας κατά των γυναικών».
