Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts
Ο Ερντογάν δίνει πλέον την εντύπωση, ότι όσο και να προσπαθήσει να τιθασεύσει την προκλητική του γλώσσα, θα έρθει εκείνη η στιγμή που θα πει κάτι και θα διαψεύσει όλες τις ψευδεπίγραφες προσδοκίες αυτών που των πιστώνουν με καλές προθέσεις και αλλαγή συμπεριφοράς.

Είναι όμως αυτή η συμπεριφορά Ερντογάν, απλώς απότοκο του κυκλοθυμικού χαρακτήρα του Τούρκου προέδρου ή μέρος του ευρύτερου σχεδιασμού που έχει στο μυαλό του;

Οι τελευταίες αναφορές Ερντογάν, με αποδέκτη τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Κυριάκο Μητσοτάκη, ίσως να είναι χαρακτηριστικές των τουρκικών προθέσεων να αποδώσει στους πάντες ευθύνες για πιθανά αδιέξοδα που θα προκύψουν και θα της δώσουν την απαραίτητη για την ίδια «νομιμοποίηση» για να συνεχίσει τις προκλητικές της ενέργειες.

Οι τελευταίες δηλώσεις μπορεί να μην είναι ασυνήθιστες για το ύφος Ερντογάν, άλλωστε συχνά πυκνά ο Tούρκος πρόεδρος φημίζεται ότι δεν τηρεί τους κανόνες διπλωματικής αβρότητας, αλλά ωστόσο σε κάποιους προκάλεσαν έκπληξη για τη χρονική συγκυρία.  Έρχονται οι εμπρηστικοί αυτοί χαρακτηρισμοί, σε μια περίοδο που η Τουρκία με γερμανικά δεκανίκια επιχειρεί επίθεση φιλίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και παράλληλα δημιουργήθηκε η εντύπωση για προσπάθεια επαναπροσέγγισης μεταξύ Άγκυρας και Παρισιού μετά και την προσωπική επιστολή Μακρόν με παραλήπτη τον ομόλογό του της Τουρκίας. Επίσης μετά από πέντε χρόνια πραγματοποιήθηκε ο 61ος γύρος των διερευνητικών επαφών Τουρκίας Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη και ενώ προγραμματίζεται ο επόμενος στην Αθήνα. Ενώ ενόψει βρίσκεται η σύγκλιση της άτυπης πενταμερούς διάσκεψης για το Κυπριακό.

Η Τουρκία κερδίζοντας χρόνο εκμεταλλευόμενη και την πανδημία κατάφερε, όπως όλα δείχνουν, την μετάθεση της συνάντησης για το Κυπριακό μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Με το να εγκλωβίσει Αθήνα και Λευκωσία, σε δήθεν διαπραγματεύσεις, αποφεύγει  για ακόμη μια φορά τον σκόπελο πιθανόν οικονομικών κυρώσεων και αναμένει να ξεκαθαρίσουν και οι προθέσεις της νέας αμερικανικής διοίκησης Μπάιντεν.

Επιπλέον η Τουρκία θα μπορέσει «απενοχοποιημένη» να απαιτήσει από τις Βρυξέλλες για αντιμετώπιση δήθεν του προσφυγικού, οικονομική συνδρομή ύψους 4-5 δισεκατομμυρίων ευρώ (ποσό διόλου ευκαταφρόνητο για τη δεινοπαθούσα τουρκική οικονομία), την απελευθέρωση των θεωρήσεων (βίζα) και τον εκσυγχρονισμό της τελωνειακής ένωσης, στόχους τους οποίους εάν επιτύχει αναμένεται να δώσουν σημαντικές ανάσες στην κυβέρνηση Ερντογάν.

Εκτιμάται πλέον ότι ο Τούρκος πρόεδρος προλειάνει το έδαφος για τις επόμενες κινήσεις του. Ενδεικτικές των προθέσεων του, οι  πληροφορίες για την αγορά από την Τουρκία και τέταρτου πλωτού γεωτρύπανου. Αν θεωρούμε ότι η Τουρκική Κρατική Εταιρεία Πετρελαίου ενέταξε στον στόλο της τέσσερα βυθοτρύπανα για να τα στείλει όλα για γεωτρήσεις στην Μαύρη Θάλασσα ή για να παραμείνουν αγκυροβολημένα στα λιμάνια της χώρας και να τα θαυμάζουν, μάλλον η δεύτερη πλάνη θα είναι χειρότερη της πρώτης. Ενώ δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε ότι δεν υπήρξε καμία άρση των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας και του υποτελούς της καθεστώτος στην Αμμόχωστο. Το μέγα ερώτημα είναι πλέον πως μπορεί να  υπάρξει αναχαίτιση αυτής της προκλητικότητας, δεδομένου ότι σε κάτι τέτοιο δεν μπορούμε να επενδύσουμε και στην επόμενη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.