Αυτό ίσως εξηγεί και την ήπια γαλλική στάση έναντι της Άγκυρας, παρά τα όσα εξ αμάξης άκουσε ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Όσο δε για την Γερμανία είναι αυτή που ως συνήθως καθάρισε για λογαριασμό της Τουρκίας, διαγράφοντας από την κοντή της μνήμη το μόλις προ μερικών εβδομάδων επεισόδιο με την γερμανική φρεγάτα ανοικτά της Λιβύης.
Η Γερμανική προεδρία της Ένωσης, ήταν τουλάχιστον απογοητευτική. Κινήθηκε τους τελευταίους μήνες με απόλυτα μεροληπτικό τρόπο υπέρ των τουρκικών θέσεων, με πρώτιστο στόχο την αποφυγή θερμού ελληνοτουρκικού επεισοδίου, χωρίς ταυτόχρονα να θίξει τις προκλητικές επιδιώξεις της Άγκυρας και αγνοώντας σχεδόν παντελώς την θαλάσσια εισβολή στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η ΕΕ λειτουργεί πρωτίστως ως οικονομική ένωση παρά ως ο πολιτική (άλλωστε αυτές είναι οι καταβολές της αφού ως Ένωση Άνθρακα και Χάλυβα ιδρύθηκε) και ως τέτοια θα συνεχίσει.
Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το ίδιο σκηνικό θα συνεχιστεί και στο απώτερο μέλλον και όσοι επενδύουν αποκλειστικά στις ευρωπαϊκές κυρώσεις για να συνετιστεί η Τουρκία, το πιθανότερο είναι ότι θα διαψευστούν δυστυχώς οικτρά.
Η Τουρκία εντελώς αποθρασυμένη πλέον και απολύτως προβλέψιμη, θα επιδιώξει όχι μόνο απλώς να κεφαλαιοποιήσει όσα τετελεσμένα επιχείρησε να δημιουργήσει το προηγούμενο διάστημα αλλά και να προκαλέσει νέα. Είτε με τη διεξαγωγή σεισμογραφικών ερευνών και δυτικότερα του 28ου μεσημβρινού που αποτελεί την περιοχή της οριοθετημένης ΑΟΖ Ελλάδας και Αιγύπτου, είτε στέλνοντας γεωτρητικό σκάφος για την πραγματοποιήση γεώτρησης εντός της θαλάσσιας περιοχής που το Oruc Reis πραγματοποίησε το προηγούμενο διάστημα έρευνες, εντός ελληνικών θαλασσών.
Όσο δε για τις πειρατικές ενέργειες της εντός της θαλάσσιας οικονομικής ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας ουδέποτε τερματίστηκαν και ούτε προβλέπεται να γίνει κάτι τέτοιο τους επόμενους μήνες.
Και όλα αυτά με το κρισιμότερο ίσως ορόσημο στις εξελίξεις στην περιοχή να είναι το 2023, όταν και συμπληρώνονται 100 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία αποτελεί το μίασμα στην αναθεωρητική πολιτική Ερντογάν. Άλλωστε όπως επανειλημμένως δήλωσε στο πλαίσιο των ονειρώξεων του να καταστεί ο Μέγας Χαλίφης της περιοχής και να αντικαταστήσει στην συνείδηση του λαού του τον Κεμάλ Ατατούρκ, προτίθεται να αμφισβητήσει όχι μόνο συνθήκες αλλά και την εδαφική ακεραιότητα γειτονικών κρατών.
Σε αυτό το σκηνικό μετά και τις τελευταίες εξελίξεις δεν θα πρέπει να εναποθέτουμε ελπίδες και προσδοκίες στον από μηχανή Θεό που θα μας σώσεις και να έχουμε υπόψη τα όσα ο τέως υπουργός εθνικής άμυνας και επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ Ευάγγελος Αποστολάκης δήλωσε: «Στην κρίση θα είμαστε μόνοι».
