«Ξέρουμε ότι εδώ είναι μια από τις καλύτερες χώρες για να αναζητήσουμε άσυλο. Γι’ αυτό είμαστε εδώ. Δεν ξέρω κανένα εδώ, έφτασα εδώ και έψαξα αυτό τον καλό Σαμαρείτη που με καθοδήγησε να έρθω στην Υπηρεσία Μεταναστών».
Σήμερα στον πρόχειρο καταυλισμό που έχουν στήσει στην Έγκωμη, υπήρχαν περισσότεροι από τριάντα μετανάστες. Ήρθαν πριν από μια εβδομάδα και περιμένουν όπως ανέφεραν στον ΑΝΤ1 να αδειάσουν οι χώροι φιλοξενίας για να μεταφερθούν μέχρι να εξεταστεί το αίτημα τους για πολιτικό άσυλο
«Κοιμόμαστε όλοι εδώ, βλέπετε και τις βαλίτσες μας είναι εδώ, δεν έχουμε που αλλού να πάμε».
Πίσω από τον κάθε αλλοδαπό υπάρχει και μία ιστορία. Αληθινή ή πλαστή κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Είναι κάτι που θα εξεταστεί από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες σε συνεργασία με άλλες χώρες.
«Συμμετείχα στην διαμαρτυρία. Διαμαρτυρόμασταν για τη βαρβαρότητα της Αστυνομίας και η κυβέρνηση είπε πως δεν έχουμε δικαίωμα να διαμαρτυρηθούμε και μας διακήρυξαν καταζητούμενους».
Άλλος καταζητείται για το θάνατο της φίλης του. Απορρίπτει όμως τα περί δολοφονίας και τον αποδίδει σε ατύχημα.
«Έπεσε κάτω και χτύπησε το κεφάλι της στο τραπέζι, ένα γυάλινο τραπέζι. Έτσι άρχισε να αιμορραγεί και έτρεξα έξω για βοήθεια, τηλεφώνησα στο ασθενοφόρο. Πριν φτάσει βοήθεια, πέθανε και πολλοί είπαν ότι εγώ ήμουν αυτός που τη δολοφόνησε. Έτσι ήταν που άρχισα να τρέχω».
Όλοι όσοι ευρίσκονταν σήμερα έξω από τα γραφεία της ΥΑΜ στην Έγκωμη, ήρθαν από την Τουρκία στα κατεχόμενα και από εκεί στις ελεύθερες περιοχές.
Μαζί του όπως ισχυρίζεται ήταν και άλλα 11 άτομα κι όταν ρωτήθηκε από ποια περιοχή πέρασαν στις ελεύθερες περιοχές, δήλωσε άγνοια. Ισχυρίστηκε ότι τους πήραν σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της νύχτας και τους είπαν να περάσουν στην άλλη πλευρά
«Μας είπαν να περάσουμε από τον θάμνο, τους είπα δεν υπάρχει πρόβλημα, όταν περάσετε από τον θάμνο στην άλλη πλευρά και μπορείτε να πείτε στους αστυνομικούς ότι θέλετε πολιτικό άσυλο».
Οι 30 και πλέον μετανάστες λαμβάνουν βοήθεια από τον Ερυθρό Σταυρό αλλά και από καλούς Σαμαρείτες που τους παίρνουν τρόφιμα, νερό, είδη πρώτης ανάγκης, κουβέρτες και ρούχα.
Όταν βλέπεις ανθρώπους να ζουν έτσι, πρέπει όλοι να βοηθούμε, ακόμα και αν είναι λίγο νερό, ή ένα σάντουιτς, κάτι για να βοηθήσουμε.
Η κατάσταση όμως δεν πάει άλλο.
Οι κάτοικοι άρχισαν να αντιδρούν, αφού όπως μας ανέφεραν δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν ελεύθερα. Οι μετανάστες κοιμούνται στα πεζοδρόμια, γδύνονται και κάνουν μπάνιο υπαίθρια, ενώ πιάνονται σχεδόν καθημερινά στα χέρια για να ασκήσουν πίεση στο Κράτος και να μεταφερθούν σε κάποιο χώρο φιλοξενίας.
