Ο Αλέξης Σοφοκλέους, 51 χρονών περπατάει βήμα-βήμα κάθε γωνία της Κύπρου με μόνη του έγνοια την προσφορά στον συνάνθρωπο. Διανύουμε δύσκολους και περίεργους καιρούς, γεγονός που τον κάνει να θέλει ακόμη πιο πολύ να βοηθήσει. Είναι αισιόδοξος με έντονες κοινωνικές και φιλανθρωπικές ανησυχίες και δεν πιστεύει ότι θα πρέπει να καθόμαστε άπρακτοι περιμένοντας βοήθεια από κάπου. Ασχολείτο όλη τη ζωή του με τις φιλανθρωπίες όχι επί σκοπού αλλά επειδή του αρέσει να προσφέρει.
Περπάτησε βήμα-βήμα την Κύπρο, ταξίδεψε στην Αφρική αλλά και στη λωρίδα της Γάζας προσφέροντας ανιδιοτελώς τη βοήθεια του στους ανθρώπους που δεν είχαν τα αυτονόητα χωρίς να αποζητάει τίποτα.
«Πρέπει να κάνουμε τις απαραίτητες κινήσεις προς το να βρούμε τη βοήθεια και αυτή συνήθως βρίσκεται όταν πάμε τη δώσουμε. Η ζωή δεν είναι δούνε και λαβείν, όταν δίνεις πάντα παίρνεις περισσότερα» αναφέρει ο κύριος Αλέξης στο ant1.com.cy.
Ο Αλέξης όπως μου δήλωσε αγαπούσε από πάντα τη ζωή καθώς τα προβλήματα υπάρχουν, ωστόσο το ζήτημα είναι στάση των ανθρώπων απέναντι σε αυτά, στα καλά, τα κακά, τα περίεργα ή όχι.
«Παρά να φωνάζουμε συνέχεια τις δυσκολίες καλύτερα να προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και ενδεχομένως να βγούμε και καλύτεροι», είπε απλοϊκά ο κύριος Αλέξης.
Σήμερα θα πραγματοποιήσει πεζοπορία 22 km για ενίσχυση του Συνδέσμου Στήριξης Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής με ή χωρίς Υπερκινητικότητα Κύπρου (ΔΕΠΥ).
Περπάτησε βήμα-βήμα την Κύπρο
Η ιδέα των φιλανθρωπικών πεζοποριών είναι μια μετεξέλιξη της πορείας που πραγματοποίησε μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου του 2020 όταν αποφάσισε μέσα από ένα όραμα που είχε να περπατήσει ολόκληρη την Κύπρο περιμετρικά. Το ταξίδι του ξεκίνησε τον Φλεβάρη και ολοκληρώθηκε το Μάρτιο, ενώ κράτησε 29 μέρες με μια συνολική απόσταση 740 χιλιόμετρων. Η αρχή του ταξιδιού αυτού που ήταν γεμάτο γνώσεις ξεκίνησε από την παραλία της Ορόκλινης και τελείωσε ακριβώς στο ίδιος σημείο.
Ο κύριος Αλέξης σημείωσε ότι «μου είναι εξαιρετικά σημαντικό το ευ ζήν, δηλαδή, η ισορροπία της σωματικής και ψυχικής υγείας, ήθελα να δώσω αυτό το μήνυμα σε όσο δυνατόν περισσότερο συνανθρώπους μας. Μέσω της πεζοπορίας είναι πιο εύκολο καθώς διαρκεί περισσότερο η πορεία. Επίσης, ήθελα να δώσω το γενικότερο μήνυμα ότι μπορεί όλοι μας να είμαστε απασχολημένοι με διάφορα πράγματα που μας καθορίζει η κοινωνία και το ευρύτερο περιβάλλον, όμως έρχεται μια στιγμή στο τέλος της ζωής μας όπου θα θέλαμε να κάνουμε πράγματα που αφήσαμε πίσω γιατί ήμασταν απασχολημένοι και όταν το σκεφτούμε να το κάνουμε ενδεχομένως να είναι αργά».
Για το ταξίδι που πραγματοποίησε περιμετρικά της Κύπρου προετοιμαζόταν εντατικά οκτώ μήνες με συνεχείς πεζοπορίες για να μπορέσει να φτάσει σωματικά σε μια καλή κατάσταση και σε αυτό διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο οι γιατροί του, το ΚΑΕΚ αλλά και η καλή κατάσταση της υγείας του.
«Στην περιπέτεια αυτή δεν υπήρξαν ιδιαίτερες δυσκολίες επί της ουσίας, πρέπει να είναι κανείς πολύ συνειδητοποιημένος ιδιαίτερα όταν περπατά στις κατεχόμενες περιοχές», επισημαίνει. Ο ίδιος ενημέρωσε την κυβέρνηση ότι θα επενέβαινε σε αυτό το εγχείρημα, η οποία με τη σειρά της ενημέρωσε τις κατοχικές αρχές.
Η μόνη δυσκολία που μπορεί να αντιμετώπισε είναι ότι δεν ήθελε να ξοδέψει χρήματα στις κατεχόμενες περιοχές, έπρεπε να βρει ενναλακτικές λύσεις. Συνεπώς, έμενε σε διάφορα καταλύματα στις ελεύθερες περιοχές και το επόμενο πρωί ξεκινούσε την πορεία του από το σημείο που έμεινε.
Περπατώντας ο Αλέξης την Κύπρο βήμα-βήμα γνώρισε την ανθρώπινη πλευρά των ανθρώπων, μιας και στην πορεία του ο κόσμος έβγαινε έξω του χαμογελούσε, τον φιλεύαν με νερό και γλυκά, ενώ αρκετοί τον άφηναν να ξαποστάσει στο κατώφλι τους.
«Υπάρχουν πολλά μικρά που έκαναν το ταξίδι μου ιδιαίτερα συγκλονιστικό και τα πιο σημαντικά ήταν γενικότερη φιλοξενία, ένας καφές που ήπια με τους εγκλωβισμένους στο Ριζοκάρπασο, ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που παραμείναν στην Αγία Τριάδα και όταν πήγα εκεί ήταν αδιανόητο να μην καθίσω μαζί τους».
Τα υπόλοιπα μικρά πράγματα που έζησε, ήταν η ισχυρή καταιγίδα που σημειώθηκε όταν έφθασε στο Ακρωτήρι του Αποστόλου Ανδρέα και είχε οκτώ μποφόρ αέρα, αλλά όπως μου είπε ήταν και αυτό μέσα στην περιπέτεια.
Συγκλονίστηκε όταν μπήκε στις λεηλατημένες εκκλησίες στις κατεχόμενες περιοχές, ενώ αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός ότι όταν μπήκε στην εκκλησία της Παναγίας της Κανακάρισας και τον πλησίασε ένας ηλικιωμένος Τούρκος, ο οποίος παλαιότερα ήταν Αστυνομικός και από τον καιρό που έγινε η εισβολή έμεινε εκεί και πρόσεχε την εκκλησία.
Όταν τελείωσε αυτό το ταξίδι, αποφάσισε ότι ήθελε να μετεξελίξει το συγκεκριμένο εγχείρημα των πεζοποριών και γεννήθηκε ιδέα μέσα από τη θέληση του να βοηθήσει όσο το πιο δυνατόν περισσότερους συνανθρώπους μας. Έτσι καθιέρωσε μια πεζοπορία μια φορά την εβδομάδα σε διαφορετικά σημεία ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, βοηθώντας τις δραστηριότητες ενός φιλανθρωπικού οργανισμού. Παράλληλα, ο ίδιος έστειλε email σε 40 οργανισμούς εκ των οποίων έλαβε απάντηση από 16, με το σκεπτικό ότι ένας άνθρωπος να βοηθήσει τους οργανισμούς να πραγματοποιούν εκστρατείες ολόχρονα και όχι όταν είναι οι παγκόσμιες μέρες ευαισθητοποίησης.
«Αν εγώ μπόρεσα να πάρω τον χρόνο ούτως ώστε να μπορέσω πραγματοποιήσω ένα όνειρο που ήθελα να κάνω, τότε ο καθένας πρέπει να το κάνει», τόνισε.
Η εμπειρία του στη Λωρίδα της Γάζας
Ο κύριος Αλέξης υπήρξε στο Διοικητικό Συμβούλιο Εθελοντές Γιατροί Κύπρος και διετέλεσε τη θέση ως Επικεφαλής των αποστολών της οργάνωσης στο εξωτερικό και είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί την Αφρική προσφέροντας ανιδιοτελή βοήθεια. Ωστόσο, το ταξίδι που θεωρεί εξαιρετικά σημαντική στη σελίδα της ζωής του είναι όταν κατάφεραν με την οργάνωση να μπουν στη Λωρίδα της Γάζας, γεγονός που είναι εξαιρετικά δύσκολο να το κάνει κάποιος.
Έμειναν εκεί μια εβδομάδα εκτελώντας βαρυσήμαντο εθελοντικό έργο, περιθάλποντας τα παιδιά που είχαν καρκίνο, ήταν ακρωτηριασμένα και βασανισμένα και σημαντικό είναι ότι τους επιτράπηκε από τους οικείους των παιδιών να μπουν στα σπίτια τους.
«Είναι πολύ σημαντικό να βοηθάς κάποιους άλλους που δεν έχουν τα αυτονόητα. Δεν έχει σημασία ούτε τι έχεις στον τόπο σου, ούτε ποιος είσαι. Ενδιαφέρει απλά να βοηθήσεις».
Η ενασχόληση του με τα πολιτιστικά
Ο Αλέξης Σοφοκλέους, τελείωσε μουσικό θέατρο και ασχολείται έντονα με τα πολιτιστικά για αυτό δημιούργησε το πρώτο αντρικό κουαρτέτο με το όνομα Avanti 4 και έκαναν πολλές συναυλίες ερμηνεύοντας τραγούδια σε πάρα πολλές γλώσσες.
«Ποτέ δεν με ενδιαφέρει για φιλανθρωπικά είτε για πολιτιστικά να αναμειχθώ κάτι στο οποίο έχει ξαναγίνει. Το μυαλό μου θέλει να κάνει πρωτότυπο για να δημιουργηθεί κάτι που δεν υπάρχει», τονίζει ο κύριος Αλέξης.
Καταλήγοντας στέλνει το μήνυμα σε όλους ότι «η ανθρώπινη φύση ολοκληρώνεται και ενδυναμώνεται όταν συνεισφέρουμε βοήθεια μιας και γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, αποκτούμε ενσυναίσθηση, νιώθουμε μια ζεστασιά όταν προσφέρουμε».
