Αυτό τεκμηριώνεται και από τα στοιχεία που εξασφάλισε και παρουσιάζει ο ΑΝΤ1, τα οποία προέρχονται από έκθεση του Συνταγματάρχη Σαλίχ Γκιουλεργιούζ, ο οποίος συμμετείχε στην εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974.
Ο συγκεκριμένος αξιωματικός αναφέρει στην έκθεσή του ότι υπήρξε ο ίδιος μάρτυρας μαζικών εκτελέσεων και ομαδικής ταφής αμάχων και στρατιωτικών.
Χαρακτηριστική περίπτωση η ωμή παραδοχή του Τούρκου Συνταγματάρχη για ομαδική εκτέλεση αμάχων από άνδρες του στρατού εισβολής, η οποία έλαβε χώρα στις 7 Αυγούστου σε συγκεκριμένη περιοχή σε Λάπηθο και Καραβά, την επομένη της κατάληψης των δυο κωμοπόλεων.
Κατά τις μεσημβρινές ώρες, το 61ο Σύνταγμα χτένισε το χωρίο μέχρι την ακτή. Γύρω στις 12 και 30 είδαμε μια ομάδα στρατιωτών να συνοδεύουν μια ομάδα Ε/κ αμάχων και να την οδηγούν έξω από το χωριό. Ακούσαμε πυροβολισμούς. Ήμασταν στο μέρος όπου βρισκόταν το αναψυκτήριο του χωριού. Μετέφεραν στο μέρος μας δυο ηλικιωμένες Ελληνοκύπριες γυναίκες και έναν άνδρα. Δεν θα ξεχάσω το τρέμουλο τους. Τους δώσαμε νερό και φαγητό, αλλά δεν έτρωγαν. Αυτή ήταν μια θλιβερή εικόνα του πολέμου.
Στη συγκεκριμένη περιοχή χάθηκαν τα ίχνη σχεδόν 150 αμάχων και στρατιωτών, για την πλειοψηφία των οποίων δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για την τύχη τους.
Ενώ, σύμφωνα με τον ίδιο, υπήρξε μάρτυρας συλλήψεων στρατιωτών, αμάχων, ανάμεσα τους και μικρά παιδιά, κατά την προέλαση του τουρκικού στρατού στην περιοχή της Μόρφου, τον Αύγουστο του 1974.
Το 2ο Τάγμα Καταδρομέων που ήταν στην περιοχή αυτή, βρήκε κρυμμένους σε πορτοκαλεώνες στη Λεύκα, 12 τραυματισμένους Ελληνοκύπριους τους οποίους αιχμαλώτισαν και έβαλαν σε μια αποθήκη. Δεν θα ξεχάσω τον φόβο παιδιών δυο, οκτώ, εννιά χρονών και ενός με μακριά μαλλιά και κοντό παντελόνι κουτσού παιδιού, όταν μας είδαν στο δρόμο κοντά στο χωρίο Κοντεμένος. Εμπόδισα τους σκοπούς από το να εκτελέσουν τα παιδιά.
Μεταφέρει, μάλιστα, ακόμα και κομπασμούς Τουρκοκύπριων της ΤΜΤ για θηριωδίες που διέπραξαν σε συγκεκριμένο χωριό στην περιοχή της Μόρφου.
Οι Τουρκοκύπριοι «αγωνιστές» εξιστορούσαν ότι έκαψαν ολοκληρωτικά ένα ελληνοκυπριακό χωρίο, πήραν τους άνδρες αιχμαλώτους και βασάνιζαν τις γυναίκες. Κάθε μέρα λεηλατούσαν την κωμόπολη της Μόρφου.
Πρόκειται για τον ίδιο μάρτυρα ο οποίο στις εκθέσεις του αποκάλυψε την σφαγή των 14 Ελληνοκύπριων αμάχων στο χωρίο Σύσκληπος, στις 3 Αυγούστου 1974.
Βρήκαμε το σπίτι όπου σκοτώθηκαν οι Ελληνοκύπριοι πολίτες. Σκοτώθηκαν από πυρά αυτόματων όπλων στον προθάλαμο ενός σπιτιού κοντά στο ορνιθοτροφείο του χωριού. Οκτώ άτομα ήταν πάνω στις πολυθρόνες και στις καρέκλες, πνιγμένοι στο αίμα και κατατρυπημένοι στο στήθος και το κεφάλι.
Στο έδαφος υπήρχαν ακόμα πέντε πτώματα, άνδρες και γυναίκες. Κοντά στην είσοδο πάνω σε μια καρέκλα υπήρχε ένα πτώμα χωρίς κεφάλι. εκεί ήταν και ένα κορίτσι ηλικίας 11-12 χρονών. Της φόρεσαν ρούχα ενός Ελληνοκύπριου στρατιώτη. Όταν μας είδε, είπε απελπισμένα «καλημέρα» χαμογελώντας.
Για την συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουν εντοπιστεί τα οστά των δολοφονηθέντων.
Μάλιστα ο ΑΝΤ1 κατέχει στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία σκόπιμα δόθηκαν παραπλανητικές πληροφορίες στη Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων, και διενεργήθηκαν εκσκαφές σε διάφορες τοποθεσίες, χωρίς όμως αποτέλεσμα.
