Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts
Αποκαλυπτικές εικόνες από την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου έφερε στο φως η κάμερα του κινηματογραφιστή του ΑΝΤ1 Τάσου Δημητριάδη, εικόνες κυριολεκτικά «μαχαίρι» στις ανοικτές πληγές όχι μόνο των Αμμοχωστιανών αλλά και των απανταχού Κυπριών που βιώσαν χθες μια Τρίτη εισβολή του Αττίλα στα εδάφη των προγόνων τους.

Ο Τάσος Δημητριάδης φιλοξενήθηκε στην εκπομπή του ΑΝΤ1 «Μέρα Μεσημέρι» και μοιράστηκε τις εικόνες και τα αισθήματα που βίωσε λίγες μόλις στιγμές πριν τη φιέστα-ντροπή των Αττίλων στο πολύπαθο κορμί της Αμμοχώστου. Οι εικόνες που έφερε ο ίδιος στο φως της δημοσιότητας καταμαρτυρούν το μέγεθος της πληγής που άνοιξε εκ νέου στις ψυχές όλων η νέα τουρκική εισβολή.

Ο ίδιος αναφέρει πως εισήλθε στην Αμμόχωστο μια μέρα πριν την παράνομη διάνοιξη του παραλιακού μετώπου, και με γλαφυρό τρόπο εξιστορεί τα όσα βίωσε ενόσω η κάμερα του κατέγραφε τις εικόνες που κάνουν τις τελευταίες ώρες το γύρο της Κύπρου ολόκληρης.

«Άκουγα τα τρακτέρ και τα φορτηγά που καθάριζαν και εχτέρναν το δρόμο. Ένιωσα ότι εχτέρνουμουν εγώ ο ίδιος» σημείωσε στην αρχική του τοποθέτηση, μια φράση που μπορεί από μόνη της να αποτυπώσει το μέγεθος της πληγής που άνοιξε στις ψυχές όλων των Ελλήνων της Κύπρου η χθεσινή αποκρουστική ενέργεια των κατοχικών δυνάμεων.

«Από το πάθος μου να μπω μέσα δεν μπορούσα να αναπνεύσω» συνέχισε ο κ. Δημητριάδης. «Έβλεπα εκεί τους φίλους μου που εξιστορούσαν τις ιστορίες τους και τους ήθελα εκεί μαζί μου». Εντούτοις όπως σημείωσε, έπρεπε να κάνει την δουλεία του. Η κάμερα του όφειλε να φέρει στο φως την θλιβερή πραγματικότητα. «Ήταν μεγάλο το βάρος που κουβαλούσα» τόνισε χαρακτηριστικά ο. Δημητριάδης.

Σύμφωνα με τα όσα αντίκρισε, το status quo της περασμένης εβδομάδας δεν έχει αλλοιωθεί μετά και την χθεσινή ημέρα. Η μόνη διαφορά είναι ότι με την απόφαση Τατάρ διανοίχτηκε μια είσοδος 200 μέτρα πιο μακριά από αυτή που ήδη χρησιμοποιούσαν οι Τ/κ και οι Τούρκοι. Στην ουσία χρησιμοποιούν όσα ήδη χρησιμοποιούσαν, απλά δημιούργησαν «ένα αξιοθέατο».  

Εξιστορεί μάλιστα μια πραγματικά συγκλονιστική ιστορία με το κτίριο των Ηνωμένων Εθνών εντός της Αμμοχώστου, όπου τα μέλη τους ήταν κλεισμένα εντός των γραφείων «αφήνοντας τους Τούρκους να αλωνίζουν» όπως σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Δημητριάδης.