Πέραν της πλέον χαρακτηριστικής περίπτωσης της μετακίνησης το 1995 των οστών περίπου 70 Ασσιωτών στον σκυβαλότοπο στο Δίκωμο, ο οποίος στη συνέχεια αποκαταστάθηκε με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, άλλες πέντε περιπτώσεις σκόπιμης καταστροφής πρωτογενών χώρων ταφής αποδεικνύουν τις Τουρκικές προθέσεις για οριστικό κλείσιμο του ανθρωπιστικού αυτού ζητήματος.
Ενδεικτική είναι η εγκληματική καταστροφή του ομαδικού τάφου των 40 κληρωτών και εφέδρων εθνοφρουρών του 361 Τάγματος Πεζικού στον Κορνόκηπο.
Η μετακίνηση από την περιοχή Αγνή στην Λάπηθο, των οστών Ελληνοκύπριων και Ελλαδιτών που έπεσαν στις μάχες της 1ης φάσης της εισβολής για αντιμετώπιση της τουρκικής απόβασης.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες καταστράφηκε ο τάφος στην περιοχή Λαπάτσα στον Κοντεμένο που είχαν ταφεί πεσόντες του 281 Τάγματος Πεζικού, μεγάλος ομαδικός τάφος στην Μεσαορία και συγκεκριμένα στην Αγκαστίνα όπου είχαν ταφεί πεσόντες του δεύτερου Αττίλα και καμίνι στον Αγιο Ιλαρίωνα.
Με αποτέλεσμα μόνο μικρά θρυμματισμένα οστά να εντοπίζονται σε περιπτώσεις διενέργειας ανασκαφών.
Η πρόσβαση σε στρατιωτικές περιοχές όχι μόνο δεν έχει επιτευχθεί αλλά συλλήβδην ως στρατιωτικές ζώνες χαρακτηρίζονται περιοχές για τις οποίες υπάρχουν μαρτυρίες για ύπαρξη τάφων.
Μάλιστα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι δυο περιπτώσεις που ο ΑΝΤ1 αποκάλυψε τον περασμένο Ιανουάριο, κατόπιν υπόδειξης αξιόπιστου μάρτυρα ο οποίος μάλιστα ήταν παρών στην ταφή.
Η πρώτη αφορά την ύπαρξη ομαδικού τάφου Ελληνοκύπριων εφέδρων στρατιωτών του 226 Τάγματος Πεζικού, ο οποίος βρίσκεται κάτω από το οδόστρωμα του δρόμου που οδηγεί από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου προς την κατεχόμενη Αφάνεια.
Η δεύτερη περίπτωση αφορούσε ομαδικό τάφο ο οποίος βρίσκεται κάτω από το δίαυλο του παράνομου αεροδρομίου.
Επίσης το Νοέμβριο του 2018 ο ΑΝΤ1 αποκάλυψε την ύπαρξη δυο ομαδικών τάφων στην περιοχή των Βαρωσίων.
Ο πρώτος βρίσκεται συγκεκριμένο σημείο στην περιοχή Κάτω Δερύνειας και Αγίου Μέμνωνα και στον οποίο έχουν ταφεί 11 ενήλικες και τρία παιδία, όλα μέλη της ίδιας οικογένειας, ηλικίας δεκατεσσάρων, δώδεκα και εννέα ετών το 1974.
Ο δεύτερος τάφος είναι στην περιοχή γνωστή ως «Περβόλια της Πέρτσιενας».
Παρά τα επανειλημμένα διαβήματα και εκκλήσεις, ο κατοχικός στρατός αρνείται την πρόσβαση σε συνεργεία της ΔΕΑ προβάλλοντας ως πρόσκομμα το καθεστώς της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου.
Ο κατοχικός στρατός παρά τις υποσχέσεις που δίνει επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια δια μέσου της Τουρκοκύπριας μέλους της Διερευνητικής Επιτροπής Γκιουλτέν Πλουμέρ Κουτσιούκ, αρνείται πεισματικά να ανοίξει τα αρχεία του, στα οποία υπάρχουν πολύτιμες πληροφορίες για την τύχη των αγνοουμένων.
Τα αποτελέσματα των τελευταίων ετών χαρακτηρίζονται όχι απλά απογοητευτικά αλλά θλιβερά, θέτοντας σε κίνδυνο την χρηματοδότηση του προγράμματος από τα Ηνωμένα Εθνη και την Ευρωπαϊκή Ενωση, με την Αγκυρα να ευελπιστεί ότι θα υπάρξει κλείσιμο του ανθρωπιστικού αυτού ζητήματος χωρίς η ίδια να επωμιστεί τις ασήκωτες ευθύνες που τις αναλογούν σε μια τέτοια εξέλιξη.
Ανοικτές παραμένουν μέχρι σήμερα πέραν των 800 υποθέσεων Ελληνοκύπριων αγνοουμένων.
