Από τα σχολικά ρούχα στο χακί, από τα θρανία στη σκοπιά, από τα βιβλία στα όπλα. Πρόκειται για μια διαδικασία που περνά κάθε συμπατριώτης μας όταν αποφοιτά από τη Μέση ή Τεχνική Εκπαίδευση. Μια απότομη αλλαγή την οποία καλείται να βιώσει ένας μαθητής μέσα σε μερικές εβδομάδες από την ημέρα που ολοκληρώνει τη μαθητική του σταδιοδρομία, σε ηλικία μόλις 17 – 18 ετών. Το εν λόγω μεταβατικό στάδιο δεν είναι ό,τι πιο εύκολο για ένα παιδί που συνήθισε σχεδόν όλη του ζωή να ασχολείται με τα μαθήματα του πόσο μάλλον για τoυς νεοσύλλεκτους της 2020 β’ ΕΣΣΟ, που κατατάχθηκαν στις τάξεις της Εθνικής Φρουράς εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Για τις δυσκολίες αυτού του μεταβατικού σταδίου και για το πώς βίωσε ένας νεοσύλλεκτος την κατάταξη του στο στράτευμα εν μέσω της της πανδημίας του κορωνοϊού, μίλησε στο ant1.com.cy, ο τέως πρόεδρος του μαθητικού κινήματος (ΠΣΕΜ), Γιάννης Λαπήθιος.
Πώς βιώνει ένας μαθητής τη μετάβαση από τα θρανία στο στράτευμα;
«Είναι κάτι πρωτόγνωρο είναι μια νέα σταδιοδρομία για όλους τους νέους που καλούνται να υπηρετήσουν την Εθνική Φρουρά. Εννοείται, είναι κάτι που τους δυσκολεύει αφάνταστα στις αρχές, πόσο μάλλον φέτος μετά την εξάπλωση της πανδημίας του κορωνοϊού που δεν υπήρξαν τα Κέντρα Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα με το «καλημέρα» που κατατάχθηκαν οι νεοσύλλεκτοι στρατιώτες στις μονάδες τους, να ξεκινήσει η εκπαίδευση. Κάτι το οποίο ήταν πρωτόγνωρο και πολύ δύσκολο για να ανταπεξέλθουν οι νεοσύλλεκτοι στρατιώτες. Υπάρχει μεγάλος βαθμός δυσκολίας, σιγά – σιγά προσπαθούν να μπουν σε αυτή την ρουτίνα όπου φεύγουν από το σπίτι τους, φεύγουν από τις συνθήκες τις οποίες βίωναν εδώ και χρόνια δίπλα στους γονείς τους, και πλέον καλούνται να χειριστούν οι ίδιοι τη διαβίωση τους με τα εφόδια, βέβαια, που τους προσφέρει το στράτευμα.
Ποιες οι δυσκολίες αυτής της μεγάλης αλλαγής;
«Υπάρχουν αρκετές δυσκολίες, αφού μιλάμε για 18χρονους μαθητές που πλέον είναι νεοσύλλεκτοι στρατιώτες. Γιατί, εκεί που πρέπει να δουν και να αποφασίσουν τη νέα τους σταδιοδρομία και να «ανοίξουν τα φτερά τους», καλούνται να υπηρετήσουν την πατρίδα. Είναι κάτι πολύ δύσκολο να έρχεσαι με το «καλημέρα» και να λες κάποιου νεοσύλλεκτου: αφήνεις πίσω τα θρανία, αφήνεις πίσω όλα αυτά που είχες και σου δίνουν ένα όπλο, ένα πολεμικό αντικείμενο του οποίου η χρήση του είναι να σκοτώνει. Κι αυτό μας μαθαίνουν: ότι το όπλο πρέπει να το σέβεσαι γιατί είναι αυτό που θα σε βοηθήσει σε οποιονδήποτε πόλεμο αν χρειαστεί να προστατεύσεις την πατρίδα σου. Οπότε, είναι κάτι το οποίο προσφέρει και ανησυχία και ανασφάλεια στους νεοσύλλεκτους, γιατί μιλάμε για ένα όπλο.»
Θεωρείς ενδιαφέρον αυτή την αλλαγή;
«Είναι κάτι το οποίο είναι αλληλένδετο, γιατί αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι αυτό το οποίο είναι και δύσκολο παράλληλα. Δηλαδή, όλα αυτά τα πράγματα που πρέπει να μάθουμε και θα πρέπει να ξεπεράσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό με τις ασκήσεις που έχουμε και αυτά που πρέπει να προσφέρουμε, είναι κάτι το οποίο είναι ενδιαφέρον γιατί από τη μία είναι κάτι το πρωτόγνωρο και έτσι θέλουμε να το πετύχουμε, αλλά από την άλλη είναι κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ δύσκολο από τη στιγμή που για πρώτη φορά βλέπουμε και καλούμαστε να κάνουμε κάτι τέτοιο.»
Τηρούνται τα μέτρα προστασίας κατά του κορωνοϊού;
«Για να είμαι ειλικρινής μέχρι ένα σημείο τηρούνται, αλλά υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Ήδη οι νεοσύλλεκτοι βγαίνουν σε γκρουπ, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο αριθμός των στρατιωτών που είναι μέσα στις μονάδες, έτσι ώστε να είναι μειωμένες και οι πιθανότητες μετάδοσης του ιού, αλλά θεωρώ ότι πρέπει να παρθούν κι άλλα μέτρα. Εννοείται ότι η ασφάλεια είναι το πρώτιστο πάνω από όλα. Γιατί για να έχουμε Εθνική Φρουρά, πρέπει να έχουμε υγιές στρατιώτες και για να έχουμε υγιές στρατιώτες, εννοείται, πως πρέπει να τους προστατεύσουμε από την οποιανδήποτε πανδημία που σε αυτή την περίπτωση είναι του κορωνοϊού.»
