Σε δηλώσεις στο ant1.com.cy η Διεθνολόγος και Ανώτερη Επιστημονική Συνεργάτιδα, Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Άννα Κουκκίδη-Προκοπίου ανέφερε ότι η πρόκληση ενός θερμού επεισοδίου είναι σίγουρα αυτό κάτι που απευχόμαστε αλλά που δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ως πιθανότητα, έστω και απομακρυσμένη.
Παράλληλα, η κα. Κουκκίδη είπε ότι η «Τουρκία, εδώ και αρκετό καιρό, παίζει ένα πόλεμο νεύρων με την Ελλάδα, ανεβάζει τις εντάσεις και προκαλεί, τόσο με τις δηλώσεις της αλλά και με τις πράξεις της. Η αβεβαιότητα που δημιουργείται, σε ψυχολογικό και πρακτικό επίπεδο, ανεβάζει οπωσδήποτε την πιθανότητα ανθρωπίνου λάθους αλλά και το ρίσκο μιας απόφασης ανταπόκρισης εκ μέρους των Αθηνών σε στρατιωτικό επίπεδο».
Την ίδια ώρα, εξηγεί πως η Τουρκία προκαλεί αφενός για να συμπαρασύρει την Ελλάδα σε ένα σπιράλ αντιδράσεων και ένα ατέρμονο blame game, αφετέρου για να τοποθετήσει εκ των προτέρων με μαξιμαλιστικό τρόπο τις διεκδικήσεις της στο τραπέζι του διαλόγου, που αναμένει ότι θα ακολουθήσει.
Επιπρόσθετα, σημειώνει ότι οι κινήσεις του Πρόεδρου της Τουρκίας, Έρντογαν αποτελούν και προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης στο εσωτερικό της χώρας του, η οποία ταλανίζεται από τις επιπτώσεις της πανδημίας και την ασυγκράτητη πτώση της τουρκικής λίρας και δη της οικονομίας της χώρας. Όμως οι επιδιώξεις της Άγκυρας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο αντικατοπτρίζουν τους στόχους μιας μακροπρόθεσμης νέο-Οθωμανικής ηγεμονικής προσέγγισης, στα λεγόμενα ‘σύνορα της καρδιάς’ του κ. Έρντογαν και όχι αντιπολιτευτικό τέχνασμα.
Αφορμή για την τουρκική προκλιτικότητα η οριοθέτηση της ΑΟΖ Αιγύπτου-Ελλάδας
Αφορμή στις πρόσφατες προκλήσεις της Τουρκίας στην ελληνική υφαλοκρυπίδα η οριοθέτηση ΑΟΖ Αιγύπτου-Ελλάδα.
Ακόμη και πρακτικά αν το δει κανείς σημειώνει η κα. Κουκκίδου η συμφωνία μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδος επιμελώς αποφεύγει να αγγίξει πολλές από τις ζώνες που η Άγκυρα ήδη έχει αποπειραθεί να γκριζάρειΤα επόμενα βήματα της Τουρκίας
Όσον αφορά τα επόμενα βήματα της Τουρκίας η κα. Κουκκίδη τονίζει ότι αποτελεί προσφιλή τακτική της Τουρκίας, η δημιουργία τετελεσμένων, προ της διαπραγμάτευσης. Επίσης, αναφέρει ότι σε μια διαπραγμάτευση, συνηθίζει να δίνει, ως δήθεν κίνηση καλής θέλησης, από αυτά που άρπαξε και όχι από αυτά που είχε. Εν προκειμένω, οι τουρκικές κινήσεις γεννούν αμφισβητήσεις επί της ελληνικής κυριαρχίας και αναμένεται να συνεχιστούν. Απαραίτητη η αναχαίτιση και η επαγρύπνηση εκ μέρους της Ελλάδος αλλά και της Κύπρου.
Επιπρόσθετα, υπογραμμίζει ότι Η κοινή απειλή επιβίωσης που αντιμετωπίζουμε, πιστεύω ότι θέτει επιτακτικά το ζήτημα αναβίωσης του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος το συντομότερο δυνατόν και την ενίσχυση και αναβάθμιση των τριμερών συνεργασιών, που ήδη υπάρχουν, με άλλα ενδιαφερόμενα μέρη.
Η συνθήκη της Λωζάνης επί τάπητος σε ενδεχόμενες συζητήσεις Ελλάδας-Τουρκίας
Ταυτόχρονα, σημειώνει ότι η Τουρκία δίνει ρεσιτάλ αναθεωρητισμού και νομίζω δεν θα πρέπει να μας παραξενεύσει ότι στο τραπέζι ενός επικείμενου διαλόγου θα θέσει ζητήματα που προκύπτουν από την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης, όπου το 1923, η σημερινή τουρκική κυβέρνηση επιμένει ότι σχεδόν εξαπατήθηκε.
Ήδη, όπως επισημαίνει η κα. Κουκκίδου η ατζέντα θεμάτων προς συζήτηση έχει τεθεί επανειλημμένα από υψηλόβαθμα στελέχη της τουρκικής κυβέρνησης και αφορά θέματα της μουσουλμανικής κοινότητας της Θράκης, την αποστρατικοποίηση συγκεκριμένων νησιών στο Ανατολικό Αιγαίο, όπως, επίσης, και τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της Άγκυρας και τον διαμοιρασμό φυσικών πόρων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Ζητήματα που η Ελλάδα, κατά κύριο λόγο, θεωρεί εκτός συζήτησης.
Εν τέλει, τονίζει ότι με τη Συνθήκη της Λωζάννης, το τουρκικό κράτος απαρνήθηκε οποιαδήποτε απαίτηση για την Κύπρο. Η αναθεώρηση λοιπόν της Συνθήκης αυτής καλό θα ήταν να μας απασχολήσει και σε συμβολικό επίπεδο, αναφορικά με το νησί μας, και όχι μόνο ως μέσο «αναθεώρησης» του κεμαλισμού στην Τουρκία, μιας και η Συνθήκη ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το όνομα του Κεμάλ Ατατούρκ, ιδρυτή του τουρκικού κράτους μετά την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
