46 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την τουρκική εισβολή και οι πληγές ακόμη παραμένουν ανοικτές. Ο Κυριάκος Λάρκος περιγράφει στον ΑΝΤ1 για τη εμπλοκή του στον πόλεμο και τα όσα βίωσε εκείνη την μαύρη ημέρα.
Αρχικά ο κος Λάρκος είπε πως το πρώτο πράγμα που του έρχεται στο μυαλό από εκείνη την θλιβερή ημέρα είναι «οι παραπλανητικές διαταγές του 1974.»
Ερωτηθείς που ήταν σαν σήμερα πριν 46χρόνια ο κος Λάρκος είπε πως «τέτοιες μέρες ήμουν κατατάχτηκα όταν μας άφησαν από τη σύλληψη που είχαν κάνει στο χωριό μας και μας είχαν πάρει με ένα φορτηγό στην περιοχή ΣΟΠΑΖ. Ήταν μεσημέρι, μας έπιασε η τουρκική αεροπορία, μας αποβίβασαν και μας είπαν να φύγουμε από το αυτοκίνητο… και πήγαμε στις μονάδες μας.»
Μέχρι το απόγευμα, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο κος Λάρκος, είχαν πάει στις μονάδες τους στην Αθαλάσσα και από εκεί και πέρα τους έδωσαν ένα αυτοκίνητο με τετράκαννο πάνω και τους είπαν Γερολάκκου. «Και το τετράκκαννο δεν είχε ούτε πυρομαχικά, ούτε ηλεκτρικούς πυροδότες, ούτε μπαταρία, πηγαίναμε επί σφαγής. Εμένα μου έδωσαν ένα κυνηγετικό με 7 χαρτούτσιες για να πάω στον πόλεμο», συμπλήρωσε ο κος Λάρκος.
«Το ευτύχημα», συνέχισε ο κος Λάρκος, «ήταν ότι όταν ήμουν κληρωτός εγώ στην Αθαλάσσα…. ήξερα τις περιοχές των στρατοπέδων, τα μαγειρεία τους και όλες τις λεπτομέρειες. Πήγαμε σε μια αποθήκη, σπάσαμε την πόρτα βρήκαμε πυρομαχικά… Πήγαμε στην περιοχή Γερολάκκου, εκεί ήταν η θέση μου στον πρώτο γύρο.»
Ο κος Λάρκος πρόσθεσε πως στο δρόμο που περνά μπροστά από την ΕΛΔΥΚ και πάς προς Κοκκινοτριμιθιά… «εκεί πάθαμε αυτό που πάθαμε.»
Και εξήγησε: Στις 20 του Ιούλη το απόγευμα ήμασταν εκεί και μας είπαν να προσέχουμε γιατί θα έρθουν αεροπλάνα και μας είπαν αν δούμε κόκκινη φωτοβολίδα να ρίξουμε και αν δούμε πράσινη να μην ρίξετε. Αυτά τα πράγμα…. ήταν παραπλανητικά. Αυτοί που έδωσαν αυτές τις διαταγές ήταν Έλληνες αξιωματικοί σε συνεργασία με τους δικούς μας. Ένας λοχαγός ειδικά εκεί που ακούσαμε το βράδυ τον ήχο των αεροπλάνων μετά τα μεσάνυχτα… ήμασταν έτοιμοι. Και αρχίσαμε με τα 40 χιλιοστών και τα 50αρια τα τετράκαννα και ρίχναμε. Και ρίχναμε μάλιστα με τέτοια λύσσα… Ήμασταν και νεαροί θέλαμε να φέρουμε και αποτέλεσμα.»
«Η ιστορία τούτη δεν έχει τελειωμό», συμπλήρωσε ο κος Λάρκος.
