Είναι οι γυναίκες ιατροί, οι νοσηλεύτριες, οι αφανείς ηρωίδες του βοηθητικού προσωπικού των νοσηλευτηρίων του τόπου, αυτές οι οποίες τους τελευταίους δυο μήνες δίνουν και κερδίζουν την μάχη για λογαριασμό ολόκληρης της κοινωνίας.
Εξισορροπούν με τρόπο μαγικό θαρρεί κανείς την επαγγελματική τους ιδιότητα με τον υπέρτατο ρόλο της μητέρας.
Είναι στην πλειοψηφία τους μητέρες ή ακόμη και γιαγιάδες, οι οποίες οικειοθελώς έχουν στερηθεί ακόμη και την αγκαλιά των παιδιών και των εγγονιών τους.
Ανήμερα της γιορτής της Μάνας, οι μητέρες εργαζόμενες στο Νοσοκομείο Αναφοράς, πιστές στο καθήκον συνεχίζουν με σθένος να επιτελούν το λειτούργημα τους, παρά την ψυχική και σωματική κούραση.
Η κάθε μια στο δικό της μετερίζι, καρτερικά, με υπομονή αλλά κυρίως επαγγελματισμό, έχοντας ως ύψιστη προτεραιότητα την περίθαλψη του ασθενή, επιτελούν το καθήκον τους, κρατάνε με νύχια και δόντια το αξιόμαχο του συστήματος υγείας και στέλνουν το μήνυμα της τελικής επικράτησης επί της αόρατης απειλής.
Και με τη δική τους αυταπάρνηση το αίσιο τέλος της περιπέτειας που η βιώνει η κοινωνία φαντάζει πιο κοντά από ποτέ.
Χρόνια Πολλά, σε αυτές τις γενναίες μητέρες αλλά και στις μάνες όλου του κόσμου. Η ευγνωμοσύνη της κυπριακής κοινωνίας στα πρόσωπα τους, ίσως η καλύτερη ανταμοιβή.
