Έντονη ανησυχία μητέρας φοιτήτριας που βρίσκεται στην Ολλανδία – «Δεν έχουν καμία απολύτως στήριξη από τα Συστήματα Υγείας» [ΒΙΝΤΕΟ]

Εξακολουθούν να αγωνιούν οι γονείς των φοιτητών που βρίσκονται στο εξωτερικό εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού. Μεγάλη μερίδα από αυτούς συμβούλευσαν σε πρώτο στάδιο, τα παιδιά τους να παραμείνουν στις χώρες, τις οποίες βρίσκονται. Μετά από την τροπή που πήραν τα πράγματα λόγω του κορωνοϊού, ορισμένα παιδιά θέλησαν να εγγραφούν στην πλατφόρμα που δημιούργησε το Υπουργείο Εξωτερικών για να επιστρέψουν πίσω στην χώρα. Όπως φαίνεται τα άτομα που βρίσκονται ακόμη στο εξωτερικό αντιμετωπίζουν πληθώρα προβλημάτων, κάτι το οποίο δημιουργεί ανασφάλεια στους γονείς. 

Μητέρα της οποίας το παιδί βρίσκεται στην Ολλανδία μιλά στην εκπομπή «Μέρα Μεσημέρι» στον ΑΝΤ1 εκφράζοντας τις ανησυχίες της και περιγράφοντας την κατάσταση που αντιμετωπίζει η κόρη της στο εξωτερικό. 

Συγκεκριμένα, η κα Νατάσα Γεωργίου εξήγησε ότι αρχικά συμβούλευσε την κόρη της να παραμείνει στο εξωτερικό για το καλό της ίδιας αλλά και των συνανθρώπων μας εδώ στην Κύπρο με την ίδια της να συμφωνεί. Στη συνέχεια όμως, λόγω του ότι όλοι οι συμφοιτητές της επέστρεψαν στην χώρα τους και έμεινε μόνη της στην Ολλανδία εξέφρασε την επιθυμία να εγγραφεί στην διαδικτυακή πλατφόρμα που δημιούργησε το Υπουργείο Εξωτερικών και αφού τηρηθεί η σειρά προτεραιότητας που υπάρχει να επαναπατριστεί. 

«Αντιλαμβανόμαστε τις διαδικασίες και τη σειρά προτεραιότητας και περιμένουμε να επαναπατριστούν οι ευάλωτες ομάδες», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η κα Γεωργίου εξήγησε στη συνέχεια ότι, σύμφωνα και με τα όσα αναφέρουν πολλοί άλλοι γονείς, τα παιδιά που βρίσκονται στο εξωτερικό αυτή τη στιγμή, είτε περιμένοντας την δική τους σειρά να επαναπατριστούν είτε επειδή επέλεξαν να παραμείνουν στη χώρα την οποία βρίσκονται, δεν έχουν καμία απολύτως στήριξη από τα Συστήματα Υγείας των περιοχών όπου διαμένουν. 

Σύμφωνα  με τα όσα ανέφερε η κα Γεωργίου, υπάρχουν άτομα τα οποία ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες στο εξωτερικό, τα οποία δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν λόγω και της κατάστασης τους και βρίσκονται μόνα τους σε ένα δωμάτιο, μη έχοντας κανένα άλλο άτομο δίπλα τους και καμία απολύτως στήριξη. 

Σε αυτό το σημείο η κα Γεωργίου εξέφρασε το εξής ερώτημα «αν νοσήσει το παιδί μου που θα αποταθεί;.. Σε περίπτωση που το παιδί μου μείνει εκεί, πως μερίμνησε το κράτος για εκείνους που δεν θα επιστρέψουν;» εφόσον, όπως ξήγησε η ίδια, έχουν φύγει όλοι οι συμφοιτητές της από την Ολλανδία κ αι δεν ανταποκρίνεται καμία υπηρεσία, κάτι το οποίο αφήνει την κόρη της στο έλεος του θεού. 

Κλείνοντας η κα Γεωργίου, ανέφερε ότι ακόμη και τα παιδιά που είναι στις ευπαθείς ομάδες αντιμετωπίζουν δυσκολία όσον αφορά την μεταφορά τους στα αεροδρόμια των χωρών που βρίσκονται, με πολλά από αυτά να χάνουν τελικά την πτήση. Αυτή η κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα, όπως εξηγεί στη συνέχεια, να δημιουργείται  μία καθυστέρηση στην όλη διαδικασία επαναπατρισμού και κατ επέκταση στην επιστροφή όλων των παιδιών που δεν ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες αλλά επιθυμούν να έρθουν πίσω στην χώρα τους.