Είναι αναμφίβολα χρήσιμο και πολύτιμο κάθε νομικό όπλο που μπορούμε να έχουμε ώστε να υπερασπιστούμε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας από την τουρκική επιθετικότητα.
Για να τοποθετηθούμε υπεύθυνα στο ζήτημα της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης πρέπει να έχουμε πλήρη και ολοκληρωμένη ενημέρωση από τον Πρόεδρο και την κυβέρνηση για τον επιδιωκόμενο στόχο και το ακριβές αντικείμενο της προσφυγής.
Σε σχέση με την προσφυγή στο ΔΔΧ, πρέπει να είναι σαφές σε όλους ότι δύο τρόποι υπάρχουν για να αποδεχθεί η Τουρκία να προσέλθει σε αυτό: Είτε να έχει κάνει δήλωση αποδοχής της γενικής υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του (κάτι που δεν έχει κάνει), είτε να υπογράψει μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία συνυποσχετικό που θα καθορίζει το αντικείμενο της διαφοράς που θα παραπεμφθεί στο ΔΔΧ (κάτι που δεν μπορούμε να ελπίζουμε βάσιμα ότι θα αποδεχθεί η Τουρκία). Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να γίνει μονομερής προσφυγή.
Άλλη επιλογή είναι να ζητήσουμε γνωμοδότηση από το ΔΔΧ, κάτι που ως δυνητική επιλογή το ΑΚΕΛ το είχε επισημάνει γραπτώς στο Εθνικό Συμβούλιο από το 1991. Αυτό προϋποθέτει να τεθεί και να εγκριθεί ένα τέτοιο αίτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας από τη Γενική Συνέλευση ή το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Η γνωμοδότηση δεν θα είναι νομικά δεσμευτική για την Τουρκία. Θα είναι σίγουρα πολιτικά χρήσιμη στον αγώνα μας για προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου.
Όπως όλοι αντιλαμβάνονται, αν δεν προηγηθεί κατάλληλη προετοιμασία, αυτά ενέχουν και κάποιους κινδύνους, τόσο σε επίπεδο ΟΗΕ όσο και σε επίπεδο Διεθνούς Δικαστηρίου. Για αυτό η κυβέρνηση πρέπει να διαβουλευθεί και να προβεί σε σοβαρή προετοιμασία προτού αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία, ώστε να είναι διασφαλισμένη η επιτυχία της.
