Μελέτη της Επιτροπής Απασχόλησης του Ε.Κ, διαπίστωσε ότι η ελεύθερη κυκλοφορία εργαζομένων και η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, κατοχυρωμένες ελευθερίες στην Ε.Ε, δεν εφαρμόζονται πλήρως, λόγω των δυσκολιών που υφίστανται ακόμη στην κινητικότητα και την αναγνώριση της εργασίας από το ένα κράτος μέλος της Ε.Ε στο άλλο. Ως εκ τούτου, σε μια χώρα μπορεί να θεωρείσαι ότι διαθέτεις τα προσόντα για μια θέση εργασίας και σε άλλη χώρα να αντιμετωπίζεις προβλήματα τόσο στην πρόσβαση όσο και στην εξάσκηση του επαγγέλματός σου.
Οι δυσκολίες σύμφωνα με την μελέτη, προκύπτουν από το γεγονός ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών της Ε.Ε όσον αφορά στον αριθμό των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων και τους αρμόδιους για τη ρύθμιση φορείς σε κάθε χώρα.
Σύμφωνα με την αναθεωρημένη Κοινοτική Οδηγία του 2013 για τα επαγγελματικά προσόντα, υπάρχουν 3 διαφορετικά συστήματα αναγνώρισης,
Συστήματα αναγνώρισης επαγγελαμτικών προσόντων1.Αυτόματο (επαγγέλματα με εναρμονισμένες ελάχιστες απαιτήσεις κατάρτισης π.χ νοσηλευτές, γιατροί, αρχιτέκτονες)
2.Γενικό (άλλα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα π.χ διδάσκοντες, μεταφραστές, πράκτορες ακινήτων)
3.Αναγνώριση με βάση επαγγελματική εμπειρία (για ορισμένες επαγγελματικές δραστηριότητες)
Αναθεωρημένη Κοινοτική Οδηγία 2013
Η μελέτη, πάντως καταδεικνύει και περιπτώσεις ορθής πρακτικής. Στη Γερμανία για παράδειγμα, εισήχθη γενικό νομικό δικαίωμα επαγγελματικής αναγνώρισης ενώ και στις Κάτω Χώρες αναπτύχθηκε συνολικό πλαίσιο για την αξιολόγηση της δικαιολογίας και της αναλογικότητας της επαγγελματικής νομοθεσίας.
