Ο δείκτης των μεγάλων Ευρωπαϊκών τραπεζών κατέρρευσε την Πέμπτη στο σημείο όπου βρισκόταν το 2012, όταν η κρίση κορυφωνόταν στην Ευρωζώνη. Αυτό σημαίνει ότι η αξία των τραπεζών είναι ίδια με την εποχή που η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία χρειάζονταν σχέδια αποπληρωμής χρεών, η Κύπρος προχώρησε σε κούρεμα καταθέσεων και οι τράπεζες στην Ισπανία είχαν σωθεί με κρατική παρέμβαση.
Η οικονομία της Γερμανίας, συρρικνώθηκε το δεύτερο τρίμηνο του 2019, ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης για ολολόκληρο το 2019, υπολογίζεται μόλις στο 0,5 τοις εκατό.
Παράλληλα, η κατάσταση επιδεινώνεται από τον εμπορικό πόλεμο μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας, που επηρεάζει σε καταλυτικό βαθμό τους ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά και τις επενδύσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η μείωση των εξαγωγών, που αναμένεται να επεκταθεί, σε ενδεχόμενο Brexit, θα βυθίσει σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση τη γερμανική οικονομία. Υφεση που προεξοφλούν και οι διεθνείς αγορές, με τους επενδυτές να στρέφονται στα «ασφαλή λιμάνια» των κρατικών ομολόγων, των οποίων όμως, οι αποδόσεις συνεχώς πέφτουν.
Παρότι τα δημόσια οικονομικά, για χώρες που πέρασαν από μνημόνια, όπως η Κύπρος και η Ελλάδα, ευνοούνται από τη μείωση των αποδόσεων των ομολόγων, μια ενδεχόμενη παγκόσμια ύφεση συνιστά απειλή για τις οικονομιες αυτές.
Ειδικότερα καθώς παραδοσιακά, ύφεση σημαίνει μικρότερο τουριστικό ρεύμα, από το οποίο εξαρτώνται Κύπρος και Ελλάδα.
