«Εκείνο που δεν αμφισβητείται από κανένα, είναι η καλή πάστα ανθρώπου που ήταν ο Δ. Χριστόφιας, ένας λαικός ηγέτης, τίμιος. Μπορεί να του φόρτωσαν πολλά, κανένας όμως δεν αμφισβήτησε την τιμιότητά του.» δήλωσε ο Διευθυντής του γραφείου του Δ. Χριστόφια Βασος Γεωργίου.
«Σήμερα στην ηγεσία του ΑΚΕΛ υπάρχουν στελέχη που είμαστε πολιτικά παιδιά του Δ. Χριστόφια. Μας ανάγιωσε, μας μεγάλωσε πολιτικά.» αναφέρει ο Νεοκλής Συλικιώτης.
Ήταν άνθρωπος που πολεμούσε για τις ιδέες του και άφησε μέσω του έργου του, το στίγμα του στο πολιτικό γίγνεσθαι της Κύπρου.
«Θεωρώ ότι οι συγκλίσεις που πέτυχε ο Χριστόφιας με τον Ταλάτ, αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της οποιασδήποτε προσπάθειας ή ελπίδας μπορούμε να έχουμε για τη λύση του κυπριακού.» ήταν τα λόγια του Μιχάλη Παπαπέτρου.
«Μουσικά σχολεία και Ιατρική Σχολή.» είπε ο Γιώργος Δημοσθένους.
Όλοι έχουν να θυμούνται κάτι από την σχέση που ανέπτυξαν με τον Δημήτρη Χριστόφια, τον σύντροφο, όπως ο ίδιος ήθελε να τον αποκαλούν. Συγκινεί ο επί σειρά ετών Διευθυντής του Γραφείου του, Βάσος Γεωργίου, ο οποίος εξιστορεί την τελευταία τους συνομιλία λίγο πριν το τέλος.
«Πήγα να τον δω. Στάθηκα στην άκρη, είχε τα μάτια κλειστά. Όταν πήγα να φύγω άνοιξε τα μάτια και μου είπε «Που πάεις ρε φαρσόκκελλε; Δεν έχασε το χιούμορ του. ετέλειωσε ρε Βάσο είπε μου. Του είπα όχι, θα σηκωθείς. Και μου είπε, η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής επέθανε.»
«Πάντα τον έλεγα Σύντροφε. Είχαμε αυτή τη σχέση. Είχαμε διαφορετικές απόψεις και έντονες συζητήσεις. Αυτό το εκτιμούσε σε μένα και μου το έλεγε.» αναφέρει ο κύριος Συλικιώτης.
Όπως είπε ο κύριος Παπαπέτρου «Για 13-14 χρόνια συνεργαζόμαστε από το ίδιο γραφείο της ΕΔΟΝ. Αναπτύξαμε μια πολύ στενή φιλία, οικογενειακή φιλία. Και όταν για ιδεολογικούς λόγους οι δρόμοι μας χώρισαν, όταν βρισκόμασταν αναπολούσαμε τις παλιές στιγμές με νοσταλγία.»
«Καταθέτω την έγνοια του για τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Τι μπορούσε να στηρίξει και πώς αυτούς που υπηρετούν τα γράμματα, πώς μπορούσε να σταθεί δίπλα τους.» είπε ο κυριος Δημοσθένους.
Ο Δημήτρης Χριστόφιας, έφυγε με παράπονο, λένε, πληγωμένος, επειδή λοιδορήθηκε αδίκως.
