Από την μία η ραγδαία επιδείνωση των Αμερικανοτουρκικών σχέσεων με αφορμή τους Ρωσικούς S-400, που ενδεχομένως να οδηγήσει στην οριστική ρήξη το φθινόπωρο με την παραλαβή και εγκατάσταση στην Τουρκία του στρατηγικού πυραυλικού συστήματος και από τη άλλη η διασύνδεση των αμερικανικών συμφερόντων με αυτά της Λευκωσίας μέσω των εξερευνήσεων στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική ζώνη, επανακαθορίζουν τις λεπτές ισορροπίες στην περιοχή, με τις ευλογίες πάντα τόσο του Ισραήλ όσο και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η οποία αντιλαμβάνεται πλέον την σημασία της ενεργειακής της ασφάλειας και αυτονομίας.
Οχι ακόμα στο βαθμό που να θέσει σε κίνδυνο τις σχέσεις της με την Αγκυρα, αλλά τόσο ώστε να περιχαρακώσει τουλάχιστον τα δικά της συμφέροντα. Ενα πρώτο ενδεικτικό δείγμα αποτελεί η διαμόρφωση της Κοινής Θέσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενόψει του Συμβουλίου Σύνδεσης με τη Τουρκία, στην οποία όπως αποκάλυψε ο ΑΝΤ1, για πρώτη φορά όλα τα κράτη-μέλη, με ομόφωνη θέση, προειδοποιούν την Αγκυρα ότι, εάν υλοποιήσει τις εξαγγελίες της για γεωτρήσεις στη κυπριακή αποκλειστική οικονομική ζώνη, τότε «η Ευρωπαϊκή Ενωση θα απαντήσει κατάλληλα, ακόμα και με κυρώσεις.
Για πρώτη φορά επίσης η Ευρωπαϊκή Ενωση εκφράζει και την στήριξή της στην εμπλοκή ευρωπαϊκών εταιριών στην εξερεύνηση και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο, φωτογραφίζοντας σαφώς την κυπριακή ΑΟΖ και τις δραστηριοποίηση της Γαλλικής ΤΟΤΑΛ και Ιταλικής ΕΝΙ.
Οπως, ωστόσο, επισημαίνουν διπλωματικές πηγές σε Αθήνα και Λευκωσία, οι κινήσεις αυτές, όσο θετικές και αν αξιολογούνται, κυρίως σε σχέση με την συνέχιση του Ενεργειακού Προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν εγγυώνται και τη διαφοροποίηση της τουρκικής στάσης στο Κυπριακό, που παραμένει το ζητούμενο για μία διαρκή και βιώσιμη λύση του προβλήματος.
Δεν αποκλείεται μάλιστα αντιδρώντας αντανακλαστικά ο «απρόβλεπτος» Ερντογάν είτε να σκληρύνει περαιτέρω τη στάση του δοκιμάζοντας την αποφασιστικότητα των 28 να προασπιστούν την κυπριακή ΑΟΖ, είτε να αποτραβηχτεί εντελώς από το κυπριακό, το οποίο έτσι και αλλιώς δεν βρίσκεται στις προτεραιότητες της Αγκυρας.
Από την άλλη είναι πλέον αυτονόητο ότι τα όσα συμβαίνουν με επίκεντρο την Κύπρο, είτε αυτά αφορούν στην ανάληψη της ασφάλειας των ενεργειακών υποδομών της περιοχής από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, με πρώτο βήμα την ενεργό παρουσία του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στην επικείμενη τριμερή σύνοδο κορυφής στα Ιεροσόλυμα, είτε στην αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Κύπρου και Γαλλίας, δεν διαφοροποιούν μόνο το γεωπολιτικό στάτους στην περιοχή, αλλά επηρεάζουν και την ουσία του κυπριακού και ειδικότερα το κεφάλαιο της Ασφάλειας και των Εγγυήσεων.
Η Τουρκία εξακολουθεί, ωστόσο, να διαθέτει μοχλούς πίεσης εντός της Ε.Ε. Αν και η ενεργοποίησης τους καθίσταται όλο και πιο προβληματική καθώς η Βρετανία βρίσκεται στριμωγμένη στην πόρτα της εξόδου, ενώ οι σχέσεις Αγκυρας και Βερολίνου δοκιμάζονται ξανά αυτό το διάστημα. Με την Γερμανία να επικαιροποιεί παλαιότερη ταξιδιωτική οδηγία προς τους πολίτες της που επιθυμούν να επισκεφθούν την Τουρκίας και τον Ερντογάν να προχωρά ήδη σε αντίποινα. Ως πρώτη κίνηση καταγράφεται η μη ανανέωση από την Αγκυρα της διαπίστευσης τριών Γερμανών δημοσιογράφων.
