Όλα άρχισαν με αφορμή την ομιλία του Άντρου Κυπριανού στο περιθώριο εκδήλωσης για τα 60χρονα του Μορφωτικού Συλλόγου Νεολαίας Τύμπου.
Με σκληρά λόγια ο Γ.Γ του ΑΚΕΛ εξαπέλυσε επίθεση κατά της κυβέρνησης με φόντο την οικονομία, την κοινωνική πολιτικήκαι το Κυπριακό.
Η κυβέρνηση δεν άργησε να δώσει τη δική της απάντηση στα όσα ακούστηκαν, μέσω γραπτής δήλωσης του κυβερνητικού εκπροσώπου, Πρόδρομου Προδρόμου.
Δείτε απόσπασμα από την ομιλία του Άντρου Κυπριανού:«...Το 2013 ο κ. Αναστασιάδης υποσχόταν άνοιξη. Το 2018, η Κύπρος, που ο πληθυσμός της δεν είναι περισσότερος από μια συνοικία της Αθήνας, έχει άστεγους. Ενώ τα ενοίκια αυξήθηκαν μέχρι και 50%, το Ενιαίο Στεγαστικό Σχέδιο παραμένει στα συρτάρια. Για τη στέγαση των προσφύγων το 2018 απορροφήθηκε μόνο το 56% των κονδυλιών, ενώ τα κονδύλια για την ύπαιθρο πετσοκόβονται συνεχώς.
Νεαρά ζευγάρια δεν μπορούν να ξεκινήσουν τη ζωή τους γιατί δεν υπάρχει κανένα σχέδιο από πλευράς της Κυβέρνησης για στέγαση. Το μόνο που αρκέστηκε να κάνει ήταν να εξαγγείλει αύξηση 10% του επιδόματος ενοικίου μόνο για πρόσφυγες. Δηλαδή περίπου 50 ευρώ. Σκέτη κοροϊδία.
Επί των ημερών του κ. Αναστασιάδη η Κύπρος κατρακύλησε στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη μεγαλύτερη αύξηση της φτώχειας. Το ποσοστό των εργαζόμενων φτωχών, δηλαδή των νοικοκυριών με πολύ χαμηλά εισοδήματα που δεν μπορούν να αποπληρώσουν λογαριασμούς και δάνεια, υπερδιπλασιάστηκε τα τελευταία χρόνια. Οι εργασιακές σχέσεις έχουν κυριολεκτικά αλωθεί. Οι κυβερνώντες παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι μια μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου δουλεύει με υποκατώτατο μισθό, με συμβόλαια και ανασφάλιστη. Η Κυβέρνηση Αναστασιάδη- Συναγερμού δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους, απλώς βλέπει τους αριθμούς. Κανένα όραμα για κοινωνική πολιτική, καμία έγνοια για τους μισθούς που ακρωτηριάζονται, για τις άσχημες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι.
Η ιδεοληψία των κυβερνώντων δεν τους επιτρέπει να αντικρίσουν την υγεία ως δημόσιο αγαθό. Επί διακυβέρνησης τους τα νοσοκομεία έπιασαν πάτο. Οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία είναι από τις χαμηλότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο μέσος όρος σε αυτή είναι 7% επί του ΑΕΠ ενώ στην Κύπρο δεν ξεπερνά το 3%. Σε μια χώρα που ο πληθυσμός της δεν ξεπερνά το εκατομμύριο, η Κυβέρνηση Αναστασιάδη- Συναγερμού κατάφερε να δημιουργήσει ανασφάλεια, εξαθλίωση και ουρές χιλιάδων που περιμένουν περίθαλψη.
Ο λόγος είναι οι περικοπές εκατοντάδων εκατομμυρίων από τη δημόσια υγεία. Δαπάνες που είναι απαραίτητες για την εξυπηρέτηση των ασθενών αλλά και για την αυτονόμηση των δημόσιων νοσηλευτηρίων.
Μπροστά σε αυτή την εκρηκτική κατάσταση, τι κάνει η Κυβέρνηση; Αρκείται σε επικοινωνιακές παραστάσεις στα μέσα ενημέρωσης. Μας είπε πάλι χτες ο κ. Αναστασιάδης ότι θα χειριστεί προσωπικά το θέμα του ΓΕΣΥ και θα καλέσει τους γιατρούς στο Προεδρικό. Μα και πριν δύο χρόνια το ίδιο είπε, και πέρσι το ίδιο είπε και φέτος το ίδιο λέει. Αυτό που μας μένει τελικά είναι τα λόγια του αέρα και όχι η ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Υπάρχει ωστόσο ένας τομέας στον οποίο η Κυβέρνηση Αναστασιάδη- Συναγερμού διαπρέπει. Στον τομέα της διαφθοράς, της διαπλοκής και των σκανδάλων. Αυτά τα έξι χρόνια που κυβερνούν το ένα σκάνδαλο ξεσπά μετά το άλλο, με αποκορύφωμα το σκάνδαλο των σκανδάλων που φέρει πλήρως τη σφραγίδα τους: την άλωση του Συνεργατισμού και μετέπειτα τη διάλυση του.
Έξι χρόνια μετά που ο κ. Αναστασιάδης ανέλαβε την τύχη του κυπριακού λαού, το τοπίο είναι καταθλιπτικό. Και η ελπίδα επανένωσης του τόπου μας όσο πάει ξεθωριάζει. Η Ιστορία θα κρίνει τον κ. Αναστασιάδη πολύ αυστηρά γι΄αυτό. Γιατί παρέλαβε το Κυπριακό από τον Δ. Χριστόφια με κοινά ανακοινωθέντα που εξασφάλιζαν διαχρονικές θέσεις της πλευράς μας. Με πολλά θέματα συμφωνημένα και καταγεγραμμένα ως συγκλίσεις. Με το κεφάλαιο της ενέργειας με τεράστια προοπτική και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας διασφαλισμένα. Με τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίζει ότι η πλευρά μας ήταν ένα βήμα μπροστά στην ετοιμότητα για λύση του προβλήματος. Ο ίδιος τι έκανε και σε ποια φάση οδήγησε το κυπριακό;
Ναι, είναι γεγονός ότι η κύρια ευθύνη για τη συνέχιση της ντε φάκτο διχοτόμησης βαραίνει την Τουρκία, με τις αδιάλλακτες θέσεις που στηρίζει, την επιθετικότητα και την προκλητικότητα της. Αυτό δεν απαλλάσσει τον κ. Αναστασιάδη για τους λανθασμένους και πρόχειρους χειρισμούς που έγιναν. Πρόσφατα παραδείγματα, το Μοντ Πελεράν και το Κρανς Μοντανά. Δυστυχώς οι αλλοπρόσαλλοι χειρισμοί του κ. Αναστασιάδη και όλη η σύγχυση που προκάλεσαν δυσκολεύουν περισσότερο τη λύση του Κυπριακού. Εκεί που είχαμε ένα ξεκάθαρο πλαίσιο μπροστά μας, για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων τώρα απαιτείται να συμφωνηθούν όροι αναφοράς.
Οι εξελίξεις είναι πλέον κάτι περισσότερο από κρίσιμες. Το ζητούμενο είναι να αξιοποιηθεί το στενό περιθώριο που έχουμε για να συμφωνηθούν οι όροι αναφοράς. Συνειδητοποιεί ο κ. Αναστασιάδης ότι αν αυτό δεν γίνει κατορθωτό, υπάρχει κίνδυνος επίρριψης ευθυνών και στη δική μας πλευρά; Ότι η οριστική διχοτόμηση θα είναι πιο κοντά από ποτέ; Ως ΑΚΕΛ δεν πρόκειται ποτέ να συναινέσουμε σε λύση συνομοσπονδίας ή δύο κρατών. Ούτε με λύση που κάποιοι θα επιχειρήσουν να παρουσιάσουν ως ομοσπονδία αλλά θα έχει άλλο περιεχόμενο. Δεν πρόκειται ποτέ να κάνουμε το όραμα του Ραούφ Ντενκτάς πραγματικότητα. Κάτι τέτοιο συνιστά πολιτικό έγκλημα. Προδοσία.
Ως ΑΚΕΛ θα εξακολουθήσουμε να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για απελευθέρωση και επανένωση της κοινής μας πατρίδας. Για την πολιτική απομόνωση του εθνικισμού και του νεοφασισμού, ο οποίος βρήκε στρωμένο το δρόμο από την αλλοπρόσαλλη πολιτική του κ. Αναστασιάδη, του ΔΗΣΥ και άλλων κομμάτων. Θα αγωνιστούμε για επίλυση του Κυπριακού στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου. Για να κλείσουμε μια για πάντα την πόρτα στον εφιάλτη της διχοτόμησης.
Καταβάλλει μια τεράστια επικοινωνιακή προσπάθεια ο κ. Αναστασιάδης να μας πείσει ότι το μαύρο μπορεί να είναι και άσπρο. Όλη αυτή την εβδομάδα βομβαρδίζει τα μέσα ενημέρωσης με δηλώσεις του τύπου «τα ενεργειακά μας αποθέματα, μπορεί να αλλάξουν τον ρουν της Ιστορίας». Είτε έχει αποφασίσει να κοροϊδεύει μονίμως το λαό, είτε δεν συνειδητοποιεί τι λέει, κοροϊδεύοντας και τον ίδιο του τον εαυτό. Η λύση του Κυπριακού είναι ο δρόμος για να γίνει η ενέργεια παράγοντας ειρήνης και για τη χώρα μας και για την ευρύτερη περιοχή. Γι’ αυτό ας αφήσει κατά μέρος τα επικίνδυνα παιχνίδια. Ας πάψει να κατηγορεί το ΑΚΕΛ για δήθεν υποχωρητικές θέσεις. Αν μπει στον κόπο να μελετήσει λίγο την Ιστορία θα καταλάβει το διαχρονικό ρόλο του καθενός και του ΑΚΕΛ.
Δεν ήταν το ΑΚΕΛ που δημιούργησε το κυπριακό πρόβλημα. Ήταν η εθνικοφροσύνη που αναθεμάτιζε τις απόψεις του ΑΚΕΛ τη δεκαετία του ’50 και τελικά μας οδήγησε στη Ζυρίχη. Ήταν η εθνικοφροσύνη που αναθεμάτιζε τις απόψεις του ΑΚΕΛ το ’60 και βύθισε τον τόπο στο αίμα των δικοινοτικών ταραχών. Ήταν η εθνικοφροσύνη που αναθεμάτιζε τις απόψεις του ΑΚΕΛ το ’70, έπιασε τα όπλα για να επιβάλει τις δικές της και έριξε τη μισή Κύπρο στον γκρεμό γεμίζοντας την άλλη μισή πρόσφυγες. Αν λοιπόν έχουμε διδαχτεί κάτι από τη σύγχρονη Ιστορία του τόπου, οφείλουμε να εργαστούμε με ειλικρίνεια και συνέπεια για τη σωτηρία της Κύπρου. Πρώτος από όλους ο κ. Αναστασιάδης. Αν όχι, θα πρέπει να θυμάται ότι η Ιστορία πάντα κάνει ταμείο και όλοι θα κριθούμε στο τέλος.
Είναι αλήθεια ότι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας είναι πεπεισμένο ότι μόνο το ΑΚΕΛ μπορεί να σταθεί ανάχωμα, να σηκώσει το βάρος της υπόθεσης της δικαίωσης της Κύπρου, της αντίστασης στις αντιλαϊκές πολιτικές της Κυβέρνησης. Ότι μόνο το ΑΚΕΛ έχει τη συνέπεια, τη σοβαρότητα και τη σταθερότητα που απαιτούν τα κρίσιμα και τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος μας. Εμείς καταθέτουμε προτάσεις και ενισχύουμε συνεχώς την επαφή και το διάλογο μας με το λαό. Ενισχύουμε την πολιτική μας δράση. Μέσα και έξω από τη Βουλή. Δεν σταματούμε να παλεύουμε για τους εργαζόμενους και το λαό. Είμαι βέβαιος ότι όσοι είμαστε απόψε εδώ και όσοι προσδοκούν από το ΑΚΕΛ και το Λαϊκό Κίνημα εκεί έξω θα συνεχίσουν να παλεύουν προς αυτή την κατεύθυνση. Ψηλά το κεφάλι, ψηλά τα μανίκια, μας περιμένουν δύσκολοι αγώνες. Είμαστε όμως μαθημένοι στα δύσκολα. Γι’ αυτό και θα νικήσουμε...»
Δείτε αυτούσια την γραπτή απάντηση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου:«Την τελευταία δεκαετία στην Κύπρο εφαρμόστηκαν και δοκιμάστηκαν δυο διαφορετικές φιλοσοφίες οικονομικής πολιτικής. Είδαμε και ο λαός έζησε πολύ επώδυνα τις πολιτικές που πενταπλασίασαν την ανεργία, που έφεραν φτώχεια και κοινωνικά παντοπωλεία και που οδηγούσαν τη χώρα σε πτώχευση.
Ευτυχώς, χάρη στις μεγάλες προσπάθειες του κόσμου και σε μια διαφορετική οικονομική φιλοσοφία όλα εκείνα τα αφήσαμε πίσω. Με πολύ κόπο και με τη στήριξη και δυνάμεων της αντιπολίτευσης στη Βουλή, απορροφήθηκε στο μεγαλύτερο μέρος της η ανεργία και εδώ και μερικά χρόνια έχουμε ισχυρή ανάπτυξη.
Έχουμε οικονομική πολιτική που δίνει στην Κυβέρνηση τις δυνατότητες για να προωθεί επωφελή μέτρα σε όλους τους τομείς και να αναπτύσσει και ένα δίχτυ προστασίας και κοινωνικής μέριμνας χωρίς μαύρες τρύπες. Αν και η μεγαλύτερη κοινωνική προστασία είναι η ανάπτυξη, την οποία με περαιτέρω τομές και αλλαγές πρέπει να εμπεδώσουμε και να εμβαθύνουμε.
Σήμερα μπορούμε και αντιμετωπίζουμε προβλήματα που δημιουργεί η ζωή και η χώρα μας προχωρά διαρκώς μπροστά, με ανάπτυξη και με προοπτικές. Όλα δείχνουν ότι το μέλλον στα επόμενα χρόνια εξαγγέλλεται καλύτερο, αντίθετα από τότε που κάθε χρόνο η χώρα βούλιαζε περισσότερο στην κρίση χωρίς ελπίδα.
Όσον αφορά το εθνικό ζήτημα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνεργάζεται στενά με τα Ηνωμένα Έθνη και αντλώντας στήριξη από διεθνή ερείσματα που δημιουργούμε, προσπαθεί, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του ΓΓ των ΗΕ, για επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων. Επιδιώκει, μάλιστα, να αξιοποιήσουμε και το «Πλαίσιο Γκουτέρες», που ήταν αποτέλεσμα της διαπραγματευτικής προσπάθειας του ίδιου του Προέδρου Αναστασιάδη, με τη σημαντική στήριξη και της Ελλάδας.
Δύσκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί τις φραστικές επιθέσεις του ηγέτη της Αριστεράς και την επιμονή του να αναφέρεται στο Κυπριακό χωρίς να βλέπει ούτε να κρίνει τη στάση της τουρκικής πλευράς, η οποία όχι μόνο δεν φαίνεται εποικοδομητική, αλλά επιδίδεται σε προσπάθειες για να κλιμακώνει την ένταση μέσω προκλητικής αδιαλλαξίας.
Ακούμε και κάποιες πολύ ατυχείς εκφράσεις. Δεν πρόκειται, όμως, να ακολουθήσουμε σε μια τέτοια λογική όξυνσης».
