Της Μαρίνας Χατζηκώστα
Ο Γιτζάκ Σαμίρ, ήταν ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ, μετά τον ιδρυτή του σιωνιστικού κράτους, Δαβίδ Μπεν Γκουριόν.
Γεννήθηκε το 1915 στην Πολωνία και έζησε μέχρι και το 1935 στην , υπό αγγλική τότε κατοχή, Παλαιστίνη. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος και αργότερα αρχηγός εξτρεμιστικής σιωνιστικής οργάνωσης.
Λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του Εβραϊκού κράτους το 1948, εντάχτηκε στη Μοσάντ.
Τη δεκαετία του 1960 αναμίχθηκε ενεργά στην πολιτική με το Χερούτ, το πρόδρομο κόμμα του σημερινού δεξιού Λικούντ.
Πρωθυπουργός έγινε για πρώτη φορά το 1983 μέχρι και το1984 διαδεχόμενος τον Μεναχέμ Μπέγκιν.
Ωστόσο τη σύντομα θητεία του διαδέχτηκε μία μακρύτερη το διάστημα 1986-1992 που συνέπεσε με την πρώτη Ιντιφάντα, το 1987 και τον πόλεμο στον Κουβέιτ, 1990-1991, στη διάρκεια του οποίου το Ισραήλ δέχτηκε πυραυλικές επιθέσεις από το Ιράκ.
Τηρούσε σκληρή στάση στο Παλαιστινιακό και αρνούνταν να συμφωνήσει σε παραχωρήσεις και ειρηνευτικές συμφωνίες οποιουδήποτε τύπου.
Τα τελευταία χρόνια είχε αποχωρήσει από την πολιτική, αφού έπασχε από τη νόσο του Αλτζχάιμερ.
