Η κοπέλα αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους μετά την απολογία της και πλέον φιλοξενείται σε φιλικό σπίτι, αφού δεν ήθελε να επιστρέψει στο πατρικό της.
Την ίδια ώρα, η μητέρα της κοπέλας αναλογίζεται την τραγωδία που βιώνει η οικογένειά της και δηλώνει έτοιμη να σταθεί, έστω και τώρα στο πλευρό του παιδιού της, ενώ υποστηρίζει ότι δεν είχε καταλάβει πως η κόρη της ήταν έγκυος.
«Δεν θα την αφήσω να περάσει μόνη της αυτόν τον Γολγοθά. Η πράξη της είναι αδιανόητη αλλά καταλαβαίνω τον τρόμο της» λέει στην Real News η μητέρα της φοιτήτριας.
«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάτι τέτοιο συνέβη στο παιδί μου. Δεν είχα καταλάβει τίποτα. Να σκεφτείτε ότι και κανένας από την πολυκατοικία που μένουμε δεν είχε καταλάβει κάτι. Δεν ήταν αδύνατη. Τα κάποια κιλά παραπάνω που πήρε τους τελευταίους μήνες δεν με υποψίασαν. Όταν μου είπαν οι αστυνομικοί ότι το βρέφος είναι της κόρης μου, έπεσα από τα σύννεφα. Αν μου το έλεγε θα τη βοηθούσα. Δεν θα την άφηνα να περάσει μόνη της αυτόν τον γολγοθά. Είναι παιδί ακόμα, μόλις 22 χρόνων. Η πράξη είναι αδιανόητη, αλλά καταλαβαίνω τον τρόμο της. Και καταλαβαίνω ότι στο εξής θα χρειαστεί βοήθεια, στήριξη» λέει η μητέρα της 22χρονης.
Παράλληλα, αναφέρει ότι «η ψυχολογική της κατάσταση όπως μου λένε οι γιατροί δεν είναι καλή. Το βλέπω το παιδί μου. Θα χρειαστεί πολύ χρόνο να συνέλθει, αν συνέλθει ποτέ. Εγώ θα είμαι δίπλα της, ό,τι μπορώ θα της το δώσω».
Τι λέει η 22χρονη για την σχέση με την μητέρας της
Ωστόσο, η 22χρονη στο απολογητικό υπόμνημα που κατέθεσε σκιαγραφεί την σχέση με την μητέρα της και περιγράφει πώς βίωσε απολύτως μόνη της την εγκυμοσύνη και τους λόγους που την οδήγησαν να την κρατήσει κρυφή από τους γονείς της.
«Οι τελευταίοι μήνες της ζωής μου υπήρξαν για την ιδιοσυγκρασία μου και την υπόστασή μου ιδιαίτερα επίπονοι. Βρέθηκα εντός μιας καταστάσεως, στην οποία ουδείς άνθρωπος θα επιθυμούσε να βρεθεί. Το χαρμόσυνο γεγονός μιας εγκυμοσύνης, δυστυχώς, για την δική μου οικογένεια δεν θα αποτελούσε τέτοιο, αλλά μία πηγή φόβου και τρόμου απέναντι πρώτον, στις συνέπειες που θα προέκυπταν από την ανακοίνωσή του και, κατά δεύτερον, στην ζωή του κυοφορούμενου μωρού, καθώς, η επιτακτική επιθυμία της μητέρας μου θα ήταν, σίγουρα, να το «ρίξω». Φοβόμουν, συνεπώς, ακόμα και να μιλήσω στην ίδια μου τη μητέρα, διότι ήμουν βεβαία πως θα νευριάσει μαζί μου. Ενώ σε άλλες περιπτώσεις η μητέρα της κάθε εγκυμονούσας είναι στήριγμα, στη δική μου περίπτωση πίστευα ότι ήταν πηγή φόβου, όπως προείπα, για τις προκληθησόμενες συνέπειες. Ο φόβος μου αυτός καθοδήγησε, για όλο το χρονικό διάστημα της μοναχικής μου εγκυμοσύνης, την ερμητική σιωπή μου…» αναφέρει το απολογητικό υπόμνημα της 22χρονης.
«Θα χρειαστεί χρόνο να επιστρέψει πάλι στη ζωή της…»
Η 22χρονη θα χρειαστεί αρκετό χρόνο παρακολούθησης από δικούς γιατρούς, ώστε να καταφέρει να ενταχθεί πλήρως ως υγιές κύτταρο στην κοινωνία, να μπορέσει να βρει τη δύναμη να επιστρέψει στη σχολή της, να επιστρέψει πάλι στη ζωή. Παρόλα όσα βίωσε τις τελευταίες ημέρες είναι ένα παιδί που κάνει ακόμη όνειρα» δηλώνει στη Real ο συνήγορος της κοπέλας, Αλέξανδρος Αλεξιάδης.
