Ήταν 1η Νοεμβρίου 1940, τρεις μέρες μετά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου και ο εθνικός μας, ποιητής Κωστής Παλαμάς, παίρνει το στυλό του, το δικό του όπλο και γράφει:
Αυτό κρατάει ανάλαφρο μεσ’ την ανεμοζάλη
το από του κόσμου τη βοή πρεσβυτικό κεφάλι,
αυτό το λόγο θα σας πω δεν έχω άλλο κανένα
Μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!
Με τα γραφόμενα του ο ποιητής ήθελε εμψυχώσει τα Ελληνόπουλα που μετέβαιναν στο μέτωπο για υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη. Και οι νέοι πήραν το μήνυμα, μέθυσαν από το αθάνατο κρασί, του Καραϊσκάκη, του Κολοκοτρώνη του Παπαφλέσσα, των Μεσολογγιτών και των τόσων άλλων ηρώων του 21΄και έγραψαν ένα νέο έπος. Το έπος το 40.
Ακολούθησαν οι ήρωες της ΕΟΚΑ που μέθυσαν και αυτοί με το αθάνατο κρασί του 21΄και έγραψαν την δική τους εποποιία. Και ήρθε το 1974 και το δοκίμασαν οι Ελδυκάριοι, οι Καταδρομείς, η κυπριακή Εθνοφρουρά…
Μεθύστε και ΄σεις με το αθάνατο κρασί του Εικοσιένα. Βγάλτε τις σκονισμένες Ελληνικές σας σημαίες από το τα ντουλάπια.. γιορτάστε. Σήμερα γιορτάζει η Ελευθερία σήμερα γιορτάζει ο πανταχού Ελληνισμός.
