Σε αναζήτηση εναλλακτικών σχεδίων δράσης στις προεδρικές εκλογές βρίσκονται τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου. Βλέποντας την προσπάθεια στον ενδιάμεσο χώρο να οδηγείται, με μαθηματική ακρίβεια, σε αποτυχία, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Ευρωπαϊκό Κόμμα και Οικολόγοι, ήδη μελετούν σενάρια για τον πρώτο γύρο, στα οποία θα επικεντρωθούν αναλόγως του αποτελέσματος της νέας συνάντησης των αρχηγών τους, την Τετάρτη.
Η ώρα της αλήθειας για τον ενδιάμεσο χώρο πλησιάζει.
Την ερχόμενη Τετάρτη, έξι Ιουνίου, αναμένεται εκτός δραματικού απροόπτου, να επισημοποιηθεί η αποτυχία της προσπάθειας των κομμάτων του ενδιάμεσου για συμπόρευση στις Προεδρικές Εκλογές του 2013 με κοινό υποψήφιο.
Σύμφωνα με πληροφορίες και από τα τέσσερα κόμματα, θεωρείται πλέον απίθανο έως αδύνατο, να υπάρξει θετική κατάληξη στην προσπάθεια, πρωτίστως δεδομένων των όρων που έθεσε και στους οποίους επιμένει το Δημοκρατικό Κόμμα.
Η υποψηφιότητα Γιώργου Λιλλήκα, που προτάθηκε από ΕΔΕΚ, έχει απορριφθεί ασυζητητί από τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ, όπως ασυζητητί απέρριψε η ΕΔΕΚ την υποψηφιότητα Χρίστου Μαυρέλη, στην οποία επιμένει ο Μάριος Καρογιάν.
Ούτε συζήτηση δεν φαίνεται να αναμένεται και για άλλα ονόματα που είχαν τεθεί από διάφορες πλευρές στις προηγούμενες συναντήσεις.
Έτσι, από την Πέμπτη επτά Ιουνίου, και με δεδομένη την αποτυχία κοινής συμπόρευσης, και τα τέσσερα κόμματα προχωρούν, επίσημα πλέον, στην ετοιμασία εναλλακτικού σχεδίου βήτα.
Το σχέδιο θα αφορά δύο ενδεχόμενα: Είτε, πρώτο, να κατέλθουν αυτόνομα με δικό τους υποψήφιο, είτε, δεύτερο, να υποστηρίξουν από τον πρώτο γύρο, κάποιον από τους Νίκο Αναστασιάδη ή Γιώργο Λιλλήκα.
Το ενδεχόμενο καθόδου στις προεδρικές με δικό της υποψήφιο, και μάλλον τον Γιαννάκη Ομήρου, είναι στο τραπέζι για την ΕΔΕΚ, με την υποψηφιότητα του Γιώργου Λιλλήκα επίσης να έχει σοβαρές πιθανότητες.
Πιο δύσκολα είναι τα πράγματα για το ΔΗΚΟ, αφού η υποστήριξη υποψηφίου από το ΑΚΕΛ, που είναι η άλλη επιλογή, έχει πολλούς πολέμιους.
Εξάλλου, στην τελευταία κομματική συνάντηση, ο επικοινωνιολόγος του ΔΗΚΟ κύριος Σεφερτζής, είχε υποδείξει την ανάγκη η υποψηφιότητα που θα στηρίξει το κόμμα να μην είναι επιλογή ήττας, αλλά αυθεντική υποψηφιότητα του Δημοκρατικού Κόμματος, που να μπορεί να εξασφαλίσει την ενίσχυση της κομματικής γραμμής και πρωτίστως τη συσπείρωση του ΔΗΚΟ.
Στο Ευρωπαϊκό Κόμμα όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά, με μόνο δεδομένο ότι οι διεργασίες στον ενδιάμεσο χώρο έχουν προκαλέσει πολλαπλές διαφωνίες.
Στους Οικολόγους, τέλος, προσανατολίζονται, αφού ξεκαθαρίσει πρώτα το τελικό σκηνικό με τους υποψηφίους, να στηριχθεί κάποιος από τον πρώτο γύρο, με μόνο όρο αυτός να έχει την έγκριση του 60% των μελών του Κινήματος, ενώ σε αντίθετη περίπτωση θα ληφθεί απόφαση για ψήφο κατά βούληση.
