Ήταν η νύκτα 31ης Μαρτίου 1955, όταν ο Μάρκος Δράκος ηγήθηκε της ομάδας «Αστραπή», και έδωσε το σύνθημα του ξεσηκωμού των Ελλήνων της Κύπρου, ανατινάσσοντας την Κυπριακή Ραδιοφωνική Υπηρεσία (ΡΙΚ).
Ο Μάρκος Δράκος ήταν έτοιμος από καιρό για αυτή την νύκτα, από τα εφηβικά του κιόλας χρόνια, όταν στην Δ΄ τάξη, έγραφε το ποίημα με τίτλο «Κύπρος», προβλέποντας τον ξεσηκωμό των Ελλήνων της Κύπρου ενάντια στον Άγγλο δυνάστη.
Μια λαμπρόφωτη όμως ημέρα,
που κι αυτή για πολύ δεν αργεί,
θα χυμήξουμε όλοι αντάμα
και θα πούμε το ζειν ή θανείν.
Η δράση του ήρωα δεν άργησε να προδοθεί και στις 30 Ιουνίου του 1955, συνελήφθη με τη κατηγορία της κατοχής σφαιρών, έπειτα από προδοσία. Κρατήθηκε στις κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας μέχρι τις 15 Ιουλίου και μετά μεταφέρθηκε στο Φρούριο της Κερύνειας. Εκεί στις 23 Σεπτεμβρίου ο Μάρκος Δράκος μαζί με άλλους 15 συναγωνιστές του, ντρόπιασαν τους αποικιοκράτες καταφέρνοντας να αποδράσουν κόβοντας τα σίδερα του κελιού του Φρουρίου και δένοντας κουβέρτες χρησιμοποιώντας τες ως σκοινί
Η ήρωας της Λεύκας επικηρύχτηκε με το ποσό των πέντε χιλιάδων λιρών και οι Βρετανοί τον καταδίωκαν συνεχώς. Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 η ομάδα του Μάρκου Δράκου «Ουρανός», θα έστηνε ενέδρα στο δρόμο Ξερού-Κάτω Πύργου, όπου, μετά από μάχη, θα έχανε την ζωή του ο πρώτος αντάρτης της ΕΟΚΑ ο ήρωας Χαράλαμπος Μούσκος και θα συλλαμβάνονταν οι αγωνιστές Ανδρέας Ζάκος και Χαρίλαος Μιχαήλ, οι οποίο μαρτύρησαν αργότερα στην αγχόνη, τον Αύγουστο του 1956.
Ο Μάρκος Δράκος κατά την μάχη στο Μερσινάκι τραυματίστηκε στο κεφάλι και αφού κατάφερε να διαφύγει καi να δεχθεί μυστικά την περίθαλψη από το γιατρό Διομήδη Ησαΐα, επεστρέψε στην περιοχή του Κύκκου και για να συναντήσει εκεί τον αρχηγό.
Τον Ιανουάριο του 1957, ο «Λυκούργος» καταδιωκόμενος από τους άγγλους κατέληξε με την ομάδα του στη περιοχή Ευρύχου-Σινά Όρους.
Εκεί ο ήρωας θα έγραφε με το αίμα του τον τελευταίο στίχο του ποιήματος του «και θα πούμε το ζειν ή θανείν.»…Ήταν η κρύα νύκτα τις 18ης του Γενάρη του 1957,στην περιοχή της Ευρύχου, όταν υπό καταρρακτώδες βροχές η ομάδα του Μάρκου Δράκου με τον Νεόφυτο Σοφοκλέους, Τεύκρο Λοΐζου, Σάββα Ταλιαδώρο και Κώστα Λοΐζου, θα έπεφτε μπροστά σε περίπολο των Άγγλων στρατιωτών
Στην μάχη που ακολούθησε ο ήρωας δέχτηκε 40 σφαίρες, αφήνοντας την τελευταία του πνοή σε ένα λαγκάδι που οι παλιοί τ΄ ονόμαζαν «το αρκάτζιν του Δράκου»....
Είχε πάρει τον δρόμο προς την γειτονιά των αθάνατων, αυτόν που ακολούθησαν προηγούμενοι συναγωνιστές του, και αυτό που θα ακολουθούσαν μετέπειτα, ο Γρηγόρης, ο Ευαγόρας, ο Κυριακός και τόσοι άλλοι που πίστεψαν στον ωραία τους σκοπό.
