Στο δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού ρεπορτάζ του ΑΝΤ1 για την Κίνα, θα γνωρίσουμε την οικονομική αναγέννηση και την τεχνολογική ανάπτυξη της αχανούς χώρας, η οποία οδεύει προς τη νέα της εποχή, όπου φιλοδοξεί να έχει κυρίαρχη θέση παγκοσμίως. Στην Κίνα ταξίδεψε η Διευθύντρια Ειδήσεων του ΑΝΤ1 Έλλη Κοτζαμάνη.
Στις μεγαλουπόλεις της υπερηχητικά εξελισσόμενης Κίνας, τα εκατομμύρια των κατοίκων συνωστίζονται σε ένα δίκτυο από τεράστιους αυτοκινητόδρομους και από πολλαπλών κατευθύνσεων και ταχείας κυκλοφορίας λεωφόρους.
Εργάζονται μέσα σε ουρανοξύστες δεκάδων ορόφων με δεδηλωμένη την πίστη στη χώρα τους. Διακινούνται με υπερσύγχρονα τρένα, λεωφορεία και τραμ, αλλά και με αθόρυβα μηχανάκια με μπαταρίες, και με ποδήλατα τα οποία προσφέρουν σε πληθώρα σταθμών οι τοπικές αρχές, προς ένα γουάν τη διαδρομή.
Και διαμένουν μέσα σε διαμερίσματα των μόλις ογδόντα τετραγωνικών μέτρων, τα οποία, όμως, τους ανήκουν με τίτλους ιδιοκτησίας, και για τα οποία πληρώνουν δάνεια σε κρατικές τράπεζες, από τη στιγμή που η Κίνα αποφάσισε να αναθερμάνει την αγορά στέγης για τον λαό της.
Η ίδια εικόνα μοιάζει να πολλαπλασιάζεται όσο ταξιδεύει κανείς έξω από τις μεγαλουπόλεις, αν και παραμένει ερωτηματικό για την αποστολή των Κυπρίων δημοσιογράφων, τι αλήθεια συμβαίνει στις αγροτικές περιοχές της Κίνας.
Στη διαδρομή από το Πεκίνο προς τη Σαγκάη διαπιστώνει κανείς πως ολόκληρες πόλεις οικοδομούνται κυριολεκτικά εν μία νυχτί, με τις ίδιες πανομοιότυπες εργατικές πολυκατοικίες, τους ίδιους ουρανοξύστες, και τους υπερσύγχρονους δρόμους και σταθμούς δημόσιων μέσων μεταφοράς.
Η Κίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι και ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αγαθών, ενώ στον τομέα των εισαγωγών η κατάσταση παραμένει αυστηρά ελεγχόμενη.
Αρμόδια πηγή μας περιέγραψε πως επιβάλλουν εξαιρετικά αυστηρούς κανονισμούς σε όσους επιθυμούν να ανοιχθούν στην τεράστια κινεζική αγορά. Παρόλο που προέβαλαν με ιδιαίτερη θέρμη προς την κυπριακή αποστολή το φιλόδοξο πρόγραμμα του Σι Τζιπίνγκ «Μία Ζώνη, ένας Δρόμος». Το πρόγραμμα των εννιακοσίων δισεκατομμυρίων δολαρίων και των τεσσεράμισι δισεκατομμυρίων ανθρώπων, που εκτείνεται σε περισσότερες από 68 χώρες και συνιστά την προσπάθεια αναβίωσης του αρχαίου Δρόμου του Μεταξιού. Μεταφράζεται σε ένα σύνολο διασύνδεσης εμπορικών συναλλαγών και έργων υποδομής, που θα εκτείνεται από την Κίνα, ως την Ευρώπη στα δυτικά και τον Ειρηνικό στα ανατολικά.
Με την ίδια θέρμη διαφήμισαν οι Κινέζοι συντονιστές του ταξιδιού μας και την Δοκιμαστική Ζώνη Ελεύθερου Εμπορίου στην περιοχή Πουντόνγκ της Σαγκάης.
Ήταν η πρώτη ζώνη εμπορίου που ιδρύθηκε στην Κίνα το 2013, και αποτελεί σημείο δοκιμής των μεταρρυθμίσεων στις επενδύσεις, τη χρηματοδότηση, τη διοίκηση και τις υπηρεσίες. Παρόμοιες ζώνες ιδρύθηκαν και λειτουργούν σήμερα σε όλη την Κίνα, και αποτελούν τη βάση για να εξερευνούνται νέες προοπτικές στον εμπορικό, επιχειρηματικό και επενδυτικό τομέα, και για να αποκτούν οι ιθύνοντες της Κίνας νέες εμπειρίες στην οικονομική σχέση τους με τον κόσμο.
Στα τέσσερα χρόνια λειτουργίας της Ζώνης, αναπτύχθηκαν οκτώ χιλιάδες εξωτερικά προγράμματα περισσότερα από ότι στα προηγούμενα είκοσι χρόνια μαζί σε όλη την Κίνα. Μόνο το 2015, οι επενδύσεις μέσω της Ζώνης άγγιξαν τα πενήντα δισεκατομμύρια δολάρια. Επιπλέον, από 190 οι κανόνες περιορισμού για ξένες επενδύσεις περιορίστηκαν στους 95. Από τη Δοκιμαστική Ζώνη Ελεύθερου Εμπορίου της Σαγκάης έγιναν, επίσης, πολλά πρώτα επιχειρηματικά βήματα, όπως η εισαγωγή στην Κίνα της πρώτης εταιρείας στον τομέα των υποδομών ψυχαγωγίας.
Η Κίνα είναι δεδομένο ότι κοιτάει προς το μέλλον. Προς επιβεβαίωση, δεν διαφημίζει με την θέρμη που θα περίμενε κανείς τον Μάο Τσε Τουνγκ. Δεν μας συνόδευσαν στο μαυσωλείο του, και μαζί του ήρθαμε πρόσωπο με πρόσωπο μόνο στα χαρτονομίσματα των κινεζικών γουάν όλων ανεξαιρέτως των αξιών, αλλά και στην πλατεία Τιεν-Αν-Μεν, όπου το πορτρέτο του δεσπόζει στην είσοδο προς την Απαγορευμένη Πόλη.
Ακόμα λιγότερο διαφημίζει η σύγχρονη Κίνα τον Ντενγκ Σιαοπίνγκ, που προώθησε, με την Πολιτιστική Επανάστασή του, σημαντικές οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Τον συναντήσαμε σε ένα και μόνο ζωγραφικό πίνακα, στο τμήμα του Chinese Art Museum της Σαγκάης που είναι αφιερωμένο στην ιστορία της σύγχρονης Κίνας. Ένα από τα δεκάδες μουσεία της κινεζικής μεγαλούπολης, σε ένα μοντέρνας αρχιτεκτονικής οικοδόμημα, που αποτελούσε το Περίπτερο της Κίνας στην World Expo 2010 που είχε φιλοξενήσει η Σαγκάη.
Ο χώρος της έκθεσης έχει μετατραπεί έκτοτε σε ένα εμπορικό πάρκο, όπου συχνάζουν Κινέζοι και ξένοι κατά τα Σαββατοκύριακα, για βόλτες και ψώνια.
Οι Κινέζοι συνοδοί μας δεν διστάζουν να αιτιολογήσουν και την πολιτική του ενός παιδιού, που εφάρμοζε η Κίνα μέχρι και το 2015, για να ελέγξει την αύξηση του πληθυσμού. Η απαγόρευση, που αμφισβητήθηκε έντονα εντός και εκτός Κίνας, έχει αρθεί, μοιάζει όμως να αποτελεί πλέον συνείδηση για τον σύγχρονο Κινέζο ότι πρέπει να περιορίζει στο ελάχιστο τον αριθμό των παιδιών που θα αποκτήσει.
Περισσότεροι από το 90% του πληθυσμού της Κίνας είναι Κινέζοι Χαν, παρόλο που μας αναφέρθηκε πως υπάρχουν περισσότερες από πενήντα επίσημα αναγνωρισμένες εθνοτικές μειοψηφίες.
Εξ ου και οι οκτώ διαφορετικές κουζίνες, κάθε μία με τα δικά της εντυπωσιακά πιάτα, άλλα πιο πικάντικα και άλλα λιγότερο, όλα με υλικά ντόπιας παραγωγής, που προσφέρουν μοναδική γαστρονομική απόλαυση στον ξένο επισκέπτη.
Οι Κομμουνιστές επικεφαλής της Κίνας είναι της θεωρίας πως η χώρα μπορεί να είναι απόλυτα αυτάρκης, και να προσφέρει στο λαό της όχι μόνο ρύζι και λαχανικά, αλλά και κάθε άλλο αγαθό και υπηρεσία αποκλειστικά «Made in China».
Το αποδεικνύουν απόλυτα εξελιγμένες τεχνολογικές και βιομηχανικές πόλεις όπως η Χανγκζού, που φιλοξένησε το 2016 τη σύνοδο της G20. Ένας «επίγειος παράδεισος» όπως την αποκαλούν οι κάτοικοί της, χάρη στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική και τις φυσικές ομορφιές της, από την οποία όμως οι συνοδοί μας επέλεξαν να μας παρουσιάσουν τα πιο σύγχρονα από τα θαύματά της.
Όπως τη ζώνη υψηλής τεχνολογίας, την Silicon Valley και την Smart e-valley της Κίνας, εδώ όπου εδρεύουν η γιγαντιαία κινεζική εταιρεία ηλεκτρονικού εμπορίου Alibaba Group Holdings, και εκατοντάδες άλλες εταιρείες ηλεκτρονικών πληροφοριών, βιολογικών φαρμάκων, οικιακών συσκευών και συστημάτων ασφάλειας.
Με την αυτάρκεια ως σημαία, στην Κίνα απαγορεύεται ακόμα και η πρόσβαση στα διεθνή κοινωνικά δίκτυα και διαδικτυακές μηχανές αναζήτησης. Αντίστοιχα κινέζικα μέσα συμβάλουν στην ανάπτυξη της τεχνολογικής βιομηχανίας, με τους Κινέζους να αποδέχονται ως δεδομένο ότι και σε αυτές τις πλατφόρμες ασκείται η απαραίτητη για την προστασία τους λογοκρισία.
Στο εύλογο ερώτημα «γιατί, και τι φοβάστε από το ξένο;» με μία φωνή, δημοσιογράφοι και πολιτικοί με τους οποίους ήρθαμε σε επαφή, προτάσσουν το επιχείρημα ότι δεν έχουν ανάγκη τo Facebook, το Twitter και την Google. Έτσι κι αλλιώς, λένε, αυτά προβάλλουν την Κίνα με δυτικά μέτρα και σταθμά και παραποιούν τις θέσεις τις χώρας. Αντεπιχείρημα σε αυτό δεν υπάρχει, καθώς ένα δίκαιο το δίνεις στους Κινέζους.
Και για την Κίνα, πάντως, το διαδίκτυο έχει εξελιχθεί στο πιο σημαντικό μέτωπο στην ιδεολογική μάχη που δίνει εναντίον των αντι-κινεζικών δυνάμεων της Δύσης. Επιβεβαίωση ο κρατικής χρηματοδότησης δημοσιογραφικός όμιλος Shanghai United Media Group, που δημιουργήθηκε το 2013, ενσωματώνοντας τις δύο αρχαιότερες εφημερίδες της Σαγκάης, που μετεξελίχθηκαν σε διαδικτυακές.
Σήμερα εκδίδει 24 εφημερίδες και περιοδικά, λειτουργεί δύο εκδοτικούς οίκους, και προωθεί άλλα 15 διαδικτυακά προγράμματα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, με προσωπικό 8000 προσώπων.
Ανάμεσα τους το αγγλόφωνο Sixth Tone, με τις «φρέσκες φωνές από τη σημερινή Κίνα» να μεταδίδουν ανά τον κόσμο ειδήσεις, ντοκιμαντέρ και απόψεις.
Η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό χρηστών διαδικτύου στον κόσμο, προσφέρει ελεύθερο και εύκολα προσβάσιμο WI-FI ακόμα και στα κορφοβούνια όπου απλώνεται το Σινικό Τείχος. Τα μιλιούνια των Κινέζων είναι παντού με ένα κινητό στο χέρι, το οποίο τους επιτρέπει ακόμα και να μην κουβαλάνε καθόλου μετρητά.
Ολοένα και περισσότεροι Κινέζοι στις μεγαλουπόλεις, καταργούν τα μετρητά και τις πιστωτικές κάρτες, και καταφεύγουν στα smartphones για κάθε είδους συναλλαγή και αγορά αγαθών και υπηρεσιών.
Κι αν τόσα πολλά εκπλήττουν τον ξένο επισκέπτη στην Κίνα, άλλα τόσα τον ξενίζουν.
Όπως η εμφανής απουσία χώρων λατρείας οποιουδήποτε Θεού στις μεγαλουπόλεις, και ο μόλις ένας Μοναχός Σαολίν τον οποίο συναντήσαμε στον σιδηροδρομικό σταθμό της Σαγκάης. Το ίδιο και η απουσία χώρων δημόσιου θεάματος. Στους δρόμους του Πεκίνου ελάχιστες αφίσες κάποιας παράστασης θεάτρου. Όμως το φθινόπωρο και ο χειμώνας δεν είναι, όπως μας αναφέρθηκε από τους συνοδούς μας, οι εποχές που προσφέρονται για τέτοιου είδους θεάματα.
Κι αν έπρεπε να καταγράψουμε και τα τρία κακά της Κίνας και του λαού της, αφού σίγουρα δεν είναι όλα εντυπωσιακά και μεγαλειώδη;
Σημειώστε τις ανατολικού τύπου γυναικείες τουαλέτες σε πολλούς δημόσιους και κοινόχρηστους χώρους (ακόμα και στον πολυτελή ουρανοξύστη του China International Radio με τις χιλιάδες των εργαζομένων).
Σημειώστε και πώς χρησιμοποιούν στις πιο περίεργες στιγμές τους πιο υψηλούς από τους τόνους της κινεζικής γλώσσας, σε σημείο που νομίζεις πως σου βάζουν τις φωνές ή πως τσακώνονται μεταξύ τους στη μέση του δρόμου (αν και αυτό δεν είναι ένα χαρακτηριστικό λαού που ξενίζει ιδιαίτερα εμάς ως Κύπριους).
Και κρατείστε κι εκείνη την καταραμένη συνήθεια των Κινέζων ανδρών του… πτύειν όπου τους βολεύει και όπου τους αναδείχνει. Και καμία σχέση, βεβαίως, με το δικό μας «φτύσε με να μην με ματιάσεις».
Η νέα, η αναγεννημένη Κίνα είναι δεδομένη. Ο γίγαντας έχει αποκτήσει μια υπερσύγχρονη τεχνολογική μορφή που παίρνει ολοένα νέες μορφές εξελίξεις εν ριπή οφθαλμού. Το ίδιο δεδομένο και το άνοιγμα της Κίνας προς τον κόσμο. Μένει να αποδειχθεί εάν θα επιτύχει και ο στόχος της να κυριαρχήσει.
