Οδός αγνοουμένων 1974. Η οδός του μαρτυρίου του πόνου της καρτερικότητας για 43 ολόκληρα χρόνια. Είναι το σπίτι της κυρίας Ανδρούλας Αριστοδήμου.
Της μάνας, της αδελφής των αγνοουμένων. Της γυναίκας-σύμβολο του αγώνα. Η 29η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως η ημέρα των αγνοουμένων Καθόλου τυχαία.Στις 29 Οκτωβρίου 1974 αφέθηκαν ελεύθεροι και οι τελευταίοι αιχμάλωτοι Ελληνοκύπριοι από τις τουρκικές φυλακές. Πέρασαν σαράντα τρία χρόνια, όμως για την κυρία Αριστοδήμου οι μνήμες είναι ακόμη τόσο νωπές, σαν χθες. Ήταν τότε 28 ετών και είχε δώσει ήδη τον πρώτο όρκο στην μητέρα του Κυριάκου Καρέτσου αξιωματικού του ναυτικού ότι θα κρατάει την φωτογραφία του παιδιού της και να αγωνία για την τύχη του, καθώς η ίδια δεν μπορούσε
Όλοι οι αγνοούμενοι από τότε έγιναν δικά της παιδιά. Περιμένει όπως λέει με δάκρυα στα μάτια να ακούσει ή να πάρει έστω ένα χαρμόσυνο μαντάτο.
Το σπίτι της, μουσείο, μέσα και εξω.Φωτογραφίες αγνοουμένων παντού, φωτογραφίες από πορείες και αγώνες δεκαετιών. Μέσα σε όλα τα αναμνηστικά και ένα σύμβολο της μοιρασμένης καρδιάς της μάνας του αγνοουμένου. Μπορεί να σου αφηγηθεί την ιστορία καθ’ ενός ξεχωριστά από τα παλικάρια μέχρι εκείνη την μαύρη στιγμή που χάθηκαν τα ίχνη τους. Εξω ο κήπος των αγνοουμένων, έρχονται λέει μαθητές σχολείων αλλά και δημοσιογράφοι από το εξωτερικό για να τον δουν. Κάθε δέντρο και μία ιστορία. Θυμάται το σκληρό δίλημμα όταν τότε βρέθηκε με τα δυο της παιδιά στην αγκαλιά και τον πατέρα εγχειρισμένο στο κρεβάτι.
Με αφορμή την σημερινή ημέρα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επαναλαμβάνει την έκκληση προς όσους έχουν οποιαδήποτε πληροφορία για πιθανά σημεία ταφής αγνοουμένων να την μοιραστούν με τις αρμόδιες Υπηρεσίες προς διευκόλυνση του έργου της ΔΕΑ.
