Ο Παναγιώτης Λοΐζου του Νίκου από την κατεχόμενη Άσσια, 17 ετών μαθητής το 1974 , μέχρι πρότινος αγνοούμενος, κηδεύτηκε σήμερα σε κλίμα βαθύτατης συγκίνησης. Επιθυμία των γονέων του, Νίκου και Μαργαρίτας, να βρεθούν τα ίχνη του παιδιού τους προτού αποβιώσουν.
Στις 15 Αυγούστου 1974, οι Τούρκοι έριξαν αριθμό πυροβολισμών κατά της οικίας του Παναγιώτη και μια σφαίρα τον τραυμάτισε ελαφριά στην αριστερή πλευρά.
Στις 18 Αυγούστου, ο πατέρας του τον μετέφερε στην Αφάνεια για να τον περιθάλψει Τούρκος γιατρός. Ωστόσο, όπως ανέφεραν δύο Τουρκοκύπριοι, δεν υπήρχε γιατρός.
Έτσι μετέφεραν τον Παναγιώτη στην Κόμη Κεπήρ, ισχυριζόμενοι ότι εκεί υπήρχε γιατρός, και χωρίς να επιτραπεί στον πατέρα του να τον συνοδεύσει.
45 λεπτά αργότερα , οι δύο Τουρκοκύπριοι επέστρεψαν αναφέροντας ότι ο Παναγιώτης μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του τουρκικού τομέα Λευκωσίας για νοσηλεία. Έκτοτε χάθηκαν και τα ίχνη του.
Ο Επίτροπος Φώτης Φωτίου δήλωσε: "Το γεγονός, όμως, ότι οι ίδιοι Τουρκοκύπριοι συνέλαβαν δύο Ελληνοκύπριους εγκλωβισμένους στην Αφάνεια και τελικά τα οστά τους βρέθηκαν μαζί με του Παναγιώτη καταμαρτυρεί την αποτρόπαια πράξη δολοφονίας από αυτούς που ανέφεραν ότι θα τον οδηγήσουν σε γιατρό".
Τα οστά του ηρωομάρτυρα Παναγιώτη Λοΐζου του Νίκου και των άλλων δύο Ελληνοκυπρίων, εντοπίστηκαν το 2015 σε ομαδικό τάφο, κοντά στο σημείο στο οποίο βρισκόντουσαν πριν οδηγηθούν, από τους Τουρκοκύπριους, σε άγνωστο μέρος.
Η Εξόδιος Ακολουθία των λειψάνων του Παναγιώτη τελέστηκε το μεσημέρι, από τον Ιερό Ναό Αγίου Μάμαντος στην Αλαμινό.