Κλείνει τα μάτια και σφυρίζει αδιάφορα η Κομισιόν εδώ και 14 μήνες, στη διάρκεια των οποίων το καθεστώς Ερντογάν απέλυσε 150 χιλιάδες δημοσίους υπάλληλους, φυλάκισε δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς, κατέλυσε την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας και έκλεισε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Σύμφωνα μάλιστα με επίσημη καταγγελία της Διεθνούς Αμνηστίας συντεταγμένα όργανα του τουρκικού κράτους επιδίδονται σε βιασμούς κρατουμένων στις φυλακές, σε μια σύγχρονη διασκευή του «Εξπρές του Μεσονυκτίου».
Τι κάνει όμως η Κομισιόν; Εκδίδει ανακοινώσεις, υιοθετεί αυστηρή δήθεν γλώσσα κατά της Άγκυρας, αλλά δεν έχει προτείνει ούτε ένα μέτρο κατά του κυρίου Ερντογάν που να επιφέρει κόστος στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.
Το πλέον μεμπτό στοιχείο της συμπεριφοράς της Κομισιόν, αποτελεί η πρωτοφανής παράκαμψη των όρων εντολής που οφείλει να ακολουθεί με βάση το Διαπραγματευτικό Πλαίσιο της Τουρκίας. Το Πλαίσιο αυτό που θεωρείται το συμβόλαιο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, προνοεί ότι σε περίπτωση σοβαρής και διαρκούς παραβίασης του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση» για αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της υποψήφιας χώρας, «κατόπιν δικής της πρωτοβουλίας ή μετά από αίτημα του ενός τρίτου των κρατών-μελών», ενώ παράλληλα θα εισηγηθεί και τους όρους μελλοντικής επανέναρξης της διαδικασίας.
Η Κομισιόν ωστόσο δεν έχει αναλάβει καμιά πρωτοβουλία, ούτε βεβαίως έχει υποβάλει οποιανδήποτε πρόταση, ενώ φέρεται να προσδοκά ότι οι αντιδράσεις που ήδη έχουν ξεσπάσει κατά της Τουρκίας, σε κράτη-μέλη όπως η Γερμανία και η Αυστρία, θα ξεφουσκώσουν μετά τις εκλογές στις δύο χώρες, στις 24 Σεπτεμβρίου και στις 10 Οκτωβρίου, αντίστοιχα.
Όπως εξάλλου πληροφορείται ο ΑΝΤ1, αρκετά κράτη-μέλη έχουν συμβουλευθεί τη Νομική Υπηρεσία του Συμβουλίου γύρω από τις προοπτικές φρεναρίσματος της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο τερματισμός της ενταξιακής πορείας της υποψήφιας χώρας προϋποθέτει ομόφωνη απόφαση, κάτι που θεωρείται απίθανο να εξασφαλιστεί.
Ωστόσο, η αναστολή της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, με προοπτική δηλαδή επανέναρξής της, απαιτεί ειδική πλειοψηφία, δηλαδή τη σύμφωνο γνώμη του 55% των κρατών-μελών, νοουμένου ότι καλύπτει το 65% του πληθυσμού των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ένας στόχος που εκ των πραγμάτων είναι ευκολότερο να επιτευχθεί για το μπλοκ των χωρών που επιθυμούν να φρενάρουν το καθεστώς Ερντογάν.
