Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts
30 Αυγούστου 1922. Η τελευταία μάχη του ελληνικού στρατού εναντίον του τουρκικού στρατού του Κεμάλ Ατατούρκ στο Ντουμπλουπινάρ, κοντά στο Αφιόν Καραχισάρ. Η Ελλάδα ηττάται, η Σμύρνη φλέγεται, οι Έλληνες σφαγιάζονται και εκδιώκονται.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, οι Τούρκοι γιόρτασαν με περισσή λαμπρότητα τη νίκη τους επί των Ελλήνων. Ο Τούρκος Πρόεδρος παρέστη στην τελετή στο Μαυσωλείο του Ατατούρκ, δηλώνοντας περήφανος για το ένδοξο, όπως είπε, παρελθόν της Τουρκίας. Στο μήνυμά του εξαπέλυσε απειλές εναντίον όλων όσοι επιβουλεύονται τη χώρα του:

 «Η Τουρκία θα συνεχίσει να εξαλείφει τις απειλές κατά της ύπαρξής της στη ρίζα τους, όπως τότε. Έχουμε την ίδια αποφασιστικότητα για να νικήσουμε κάθε απειλή, επίθεση ή προσπάθεια σαμποτάζ ενάντια στην οικονομική και πολιτική ανεξαρτησία μας, ακριβώς όπως κάναμε πριν 95 χρόνια.» 

Η τουρκική Ημέρα της Νίκης επί των Ελλήνων, εορτάστηκε δεόντως και στα κατεχόμενα. Αρχικά ο διοικητής του κατοχικού στρατού, Γιλμάζ Γιλντιρίμ και ο λεγόμενος πρέσβης της Αγκυρας στο Ψευδοκράτος, δέχθηκαν τις ευχές των πολιτών, ενώ στη συνέχεια έγινε κατάθεση στεφάνων στο ʼγαλμα του Κεμάλ Ατατούρκ στην κατεχόμενη Λευκωσία. Ακολούθως και πάλι στην παρουσία του Μουσταφά Ακιντζί, πραγματοποιήθηκε παρέλαση του κατοχικού στρατού στη λεωφόρο Φαζίλ Κιουτσούκ. Όπως μεταδίδεται από τα τ/κ μέσα, εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στις υπόλοιπες κατεχόμενες πόλεις και χωριά μας.