Είκοσι ένα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα κατά την οποία ο Σολωμός Σολωμού, επέλεξε τον δρόμο της Αθανασίας. Στις 14 Αυγούστου 1996, η εικόνα του 26χρονου από το Παραλίμνι, να πέφτει νεκρός με το τσιγάρο στο στόμα στην προσπάθεια του να κατεβάσει την σημαία του κατακτητή από τον ιστό της, πάγωσε την ανάσα ολόκληρου του κόσμου.
Ο νεαρός Σολάκης, συμμετείχε προηγουμένως στον πάνδημο θρήνο για τη δολοφονία του εξαδέλφου του Τάσου Ισαάκ, ο οποίος τρεις μέρες προηγουμένως χτυπήθηκε μέχρι θανάτου από τους Γκρίζους Λύκους, στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας.
Μετά το τέλος της κηδείας έσπευσε μαζί με εκατοντάδες άλλους στο οδόφραγμα της Δερύνειας. Αποφασισμένος ξεφεύγει από τον κλοιό των ειρηνευτών και αψηφώντας τους πάνοπλους κατακτητές σκαρφάλωσε στον ιστό. Οι Τούρκοι άνοιξαν πυρ και ο Σολωμός έπεσε νεκρός.
Οι φονιάδες παραμένουν ακόμη και σήμερα ατιμώρητοι, με ορισμένους εξ αυτών μάλιστα να επιβραβεύονται με θέσεις στο ψευδοκράτος.
Το 2008 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων βρήκε ένοχη την Τουρκία για την δολοφονία των Σολωμού και Ισαάκ. Σύμφωνα με το δικαστήριο η Τουρκία κρίθηκε ένοχη για την παραβίαση του άρθρου 2 της ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα αφού δεν έγινε καμία έρευνα για να εντοπιστούν οι υπαίτιοι για τον θάνατο τους.
