Με την αίτηση του στο Ανώτατο Δικαστήριο ο τέως Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας Ρίκκος Ερωτοκρίτου, ζητούσε να ελεγχθεί η νομιμότητα της κράτησης του, αλλά και να αφεθεί ελεύθερος, αφού όπως ισχυριζόταν η διαδικασία ενώπιον του Κακουργιοδικείου ήταν άκυρη και παράνομη εξ υπαρχής. Το Ανώτατο όμως είχε αντίθετη άποψη:
"Η απελευθέρωση του αιτητή περνά μέσα από την ανατροπή της καταδικαστικής απόφασης του Κακουργιοδικείου, η οποία εξακολουθεί να υφίσταται και να είναι ισχυρή, γεγονός το οποίο αυτοτελώς, σύμφωνα με τη δεσμευτική για το Δικαστήριο νομολογία της Ολομέλειας, σφραγίζει την τύχη της αίτησης, αφού δεν χωρεί έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus προς έλεγχο της νομιμότητας της συγκεκριμένης απόφασης".
Το Ανώτατο έκρινε ότι το άρθρο 15 του ποινικού κώδικα και τα επιχειρήματα της πλευράς του κυρίου Ερωτοκρίτου δεν ισχύουν στην προκειμένη περίπτωση, καθώς οι θεσμοί του Γενικού Εισαγγελέα και Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα δεν τυγχάνουν, ως Νομικοί Λειτουργοί, την ασυλία που προνοεί το άρθρο:
"Η νομιμότητα της καταδίκης και της επιβληθείσας στον αιτητή ποινής μπορεί να αμφισβητηθεί αποτελεσματικά με το ένδικο μέσο της έφεσης, δικαίωμα που ο αιτητής έχει ήδη ασκήσει με την καταχώρηση, στις 7.3.2017, σχετικής ειδοποίησης, δηλαδή πριν από την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης".
Όσο για την έφεση που έχει καταχωρήσει ο κύριος Ερωτοκρίτου εξακολουθεί να εκκρεμεί.
