«Αρχικά, επειδή ο κ. Μακρόν δημιούργησε ένα πρωτοφανές όσο και καινοφανές, αν όχι παράδοξο, πολιτικό γεγονός για τα ιστορικά δεδομένα της Γαλλικής Δημοκρατίας. Μολονότι κατήλθε ως ανεξάρτητος κεντρώος και μάλιστα χωρίς κόμμα, εντούτοις κατόρθωσε να εισέλθει στον δεύτερο γύρο, αξιοποιώντας αφενός την απαρέσκεια του κόσμου προς τη πολιτική φιλελεύθερη ελίτ και αφετέρου την εντεινόμενη κρίση του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου της Γαλλίας.
Παράλληλα, με την είσοδό της η κ. Λεπέν αποδαιμονοποιείται, αφού η αρχιτεκτονική της εδραιώνει στον πληθυσμό τις ακροδεξιές και στρατοκρατικές πολιτικές (π.χ. αύξηση στρατιωτικών δαπανών στο 3% του ΑΕΠ, αύξηση στρατιωτικών και αστυνομικών κλπ). Όλος αυτός ο υφέρπων εκφασισμός της κ. Λεπέν αποκτά ρίζες με επικίνδυνες συνέπειες εντός και εκτός Γαλλίας».
Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνει ο κ. Γουλιάμος, οι εκλογές της 7ης Μαΐου αποκτούν ειδική σχέση και ειδική βαρύτητα για την 6η Γαλλική Δημοκρατία, «καθότι θα ανασύρουν στην επιφάνεια όλες εκείνες τις ιδιαιτερότητες που έχουν εκκολάψει το φαινόμενο της αποδόμησης του γαλλικού πολιτικού συστήματος».
Πολύ δε περισσότερο, σημειώνει ο κ. Γουλιάμος, αν λάβουμε σοβαρά υπόψη τρία σημαντικά δεδομένα:
-Πρώτον, η Δεξιά για πρώτη φορά στην ιστορία της έχει αποκλειστεί από τον δεύτερο γύρο, αφού τα σκάνδαλα και ο νεοφιλελεύθερος φονταμενταλισμός του κ. Φιγιόν συρρίκνωσαν το πολυσυλλεκτικό σώμα της γκωλικής παράταξης.
-Δεύτερον, μετά την απόρριψη της νεοφιλελεύθερης δεξιάς από τους εκλογείς, και το σοσιαλιστικό/σοσιαλδημοκρατικό κόμμα υπέστη με τον Μπενουά Αμόν μια πρωτοφανή ταπεινωτική ήττα.
-Τρίτον, η ριζοσπαστική Αριστερά δια του Ζαν Λυκ Μελανσόν έχει αποκτήσει μια εντυπωσιακή δυναμική, η οποία και αναμένεται να γίνει πιο ευδιάκριτη στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Εν πάση περιπτώσει, η επόμενη προεδρία έχει σημαντικά ζητήματα να διαχειριστεί. Ένα εξ αυτών είναι η ένταση της ανισόμετρης ανάπτυξης και παραγωγικότητας λόγω μεταβολής του συσχετισμού δύναμης υπέρ της Γερμανίας στην "ευρωζώνη". Και ακόμα, είναι η ένταση του χρέους και η θέση της Γαλλίας στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας με δεδομένη την κοινωνική και οικονομική δυσπραγία των λαϊκών και μεσοαστικών τάξεων.
Σημειολογικά ομιλούντες, καταλήγει στο σχόλιο του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, Κώστας Γουλιάμος, «οι εκλογές αυτό ακριβώς ανέδειξαν: την κρίση του κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου της Γαλλίας».
