Μεταφέρθηκε στην περιοχή Ομορφίτας-Τράχωνα – Νεάπολης. Τοποθετήθηκε σε φυλάκιο το οποίο δεχόταν σφοδρές επιθέσεις Τουρκοκυπρίων ενόπλων και τμημάτων του Τουρκικού στρατού.
Το απόγευμα της 22ας Ιουλίου, ανακοινώθηκε η επίτευξη εκεχειρίας και τότε ο Ελευθέριος μαζί με άλλους τρείς άνδρες του φυλακίου, μετέβησαν σε ένα σπίτι για να προμηθευτούν τρόφιμα και νερό.
Ξαφνικά η περιοχή άρχισε να βάλλεται με όλμους, οι τέσσερεις άνδρες αποφάσισαν να επιστρέψουν στο φυλάκιο τους. Αρχικά αναχώρησαν για το φυλάκιο οι δύο εκ των τριών και μετά, με διαφορά μισής περίπου ώρας, ο Ελευθέριος με τον τέταρτο έφεδρο. Ενώ κατευθύνονταν προς το φυλάκιο τους, διαπίστωσαν είχαν δοθεί οδηγίες για οπισθοχώρηση.
Ο δύο έφεδροι ενώθηκαν με τους άλλους άνδρες της Εθνικής Φρουράς, σε μια προσπάθεια να φθάσουν σε ασφαλισμένες περιοχές. Ήταν σε αυτή τη χρονική στιγμή που, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, χάθηκαν τα ίχνη του Ελευθέριου, όπως και του δεύτερου έφεδρου που οπισθοχωρούσε μαζί του.
Για το ήθος και την ανδρεία του αναφέρθηκε ο διοικητής του Αντιστράτηγος εν αποστρατεία Χαράλαμπος Λόττας.
Εκ μέρους της οικογένειας με δάκρια στα μάτια τον αποχαιρέτισε ο αδελφός του Ανδρέας Ιωάννου. Εκ μέρους της πολιτείας ο κύριος Νικολάου παρέδωσε στην αδερφή του Λένια Γεωργιάδου μετάλλιο ανδρείας.
Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων και εψάλη ο Εθνικός Ύμνος.
