Ωστόσο, όλως παραδόξως, η ουσιαστική κριτική των Βρυξελλών έναντι του καθεστώτος της Αγκυρας επικεντρώνεται αποκλειστικά και μόνον στο ζήτημα της θανατικής ποινής.
Αυτή η περίεργη τακτική, έχει ως αποτέλεσμα, η Κομισιόν να σφυρίζει αδιάφορα για όλα τα υπόλοιπα ζητήματα, αυτά που αφορούν στη βάναυση καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και που παραπέμπουν σε μια σύγχρονη εκδοχή του Midnight Express.
Οι καταγγελίες της Διεθνούς Αμνηστίας σοκάρουν για τις συνθήκες κράτησης ανθρώπων στις τουρκικές φυλακές με πρόσχημα το πραξικόπημα.
Ξυλοδαρμοί, φρικτά βασανιστήρια και βιασμοί με γκλομπς, από τις αστυνομικές αρχές του συντεταγμένου κράτους του Ταγίπ Ερντογάν.
Αλλά η απάντηση της Κομισιόν, εξαντλείται στην έκφραση ανησυχίας. Χωρίς καμιά επίπτωση για το καθεστώς Ερντογάν και κυρίως χωρίς καμιά διασύνδεση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας με τον τερματισμό της ασέλγειας επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αντί αυτού, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ που καίγεται για διατήρηση της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ενωσης - Τουρκίας στο προσφυγικό, προέβη σε διπλό άνοιγμα προς τον κύριο Ερντογάν. Αφενός, εν μέσω των βασανιστηρίων, ενέκρινε την παροχή ενός κόμμα τεσσάρων δισεκατομμυρίων ευρώ ως οικονομική βοήθεια για τους πρόσφυγες που φιλοξενούνται στη Τουρκία, προκειμένου να ελαφρυνθεί το καθεστώς Ερντογάν.
Και αφετέρου, φλέρταρε και πάλι με το ξεπάγωμα του τουρκικού διαπραγματευτικού κεφαλαίου 23 για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα, δίνοντας στίγμα επιβράβευσης του καθεστώτος Ερντογάν.
Σε κάθε πάντως περίπτωση, το άνοιγμα του επίμαχου κεφαλαίου απαιτεί ομόφωνη απόφαση των κρατών-μελών και η Λευκωσία έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα άρει το βέτο της, όσο η Τουρκία δεν εκπληρώνει τις κυπρογενείς της υποχρεώσεις.
