Πλήθος κόσμου, συγγενείς, φίλοι και εκτιμητές του έργου του Σόλωνα Τριανταφυλλίδη, απηύθυναν, από τον ιερό ναό Αγιών Κωνσταντίνου και Ελένης στη Λευκωσία, το ύστατο χαίρε στον ιστορικό Πρόεδρο της Τράπεζας Κύπρου, ο οποίος εφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Κυριακής σε ηλικία 84 ετών.
Της νεκρώσιμης ακολουθίας προέστη ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος.
Ο Σόλων Τριανταφυλλίδης γεννήθηκε το 1932.
Ηταν ιδρυτής και πρώτος Πρόεδρος του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου και διετέλεσε επίσης Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων το 1969-1970.
Διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας Κύπρου από το 1988 μέχρι το 2005 και μέλος του Συγκροτήματος από το 1963.
Τον εκλιπόντας αποχαιρέτησε ο στενός συνεργάτης και φίλος του Σόλωνα Τριανταφυλλίδη, Τάκης Παντζαρής, πρώην Διοικητής της Τράπεζας Κύπρου.
Ο κος Παντζαρής δήλωσε ότι «Στο πρόσωπο σου η Κύπρος έχασε ένα από τα πιο αξιόλογα τέκνα της τουλάχιστον στον οικονομικό και τραπεζικό τομέα και όχι μόνο και έγω έχασα ένα από τους πιο στενούς μου φίλους και συνεργάτες».
Επί Προεδρίας Σόλωνα Τριανταφυλλίδη, και με δική του έμπνευση και πρωτοβουλία, ιδρύθηκε το Ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου, και στην προσφορά του εκλιπόντος αναφέρθηκε η Πρόεδρος των Επιτρόπων του Κέντρου, Ανδρούλα Βασιλείου
Συγκεκριμένα η κα Βασιλείου είπε ότι «Δημιουργήσαμε το κέντρο για τους ασθενείς και όχι για να διαφημίζεται η Τράπεζα, αυτή ήταν η φιλοσοφία του Σόλωνα Τριανταφυλλίδη και αυτή τη φιλοσοφία εξακολουθούμε να έχουμε ως γνώμονα των ενέργειων μας και αποφάσεων μας μέχρι σήμερα σαν κέντρο».
Εκ μέρους της οικογένειας, τον Σόλωνα Τριανταφυλλίδη αποχαιρέτησε ο γαμπρός του, και νομικός σύμβουλος της Τράπεζας Κύπρου, Πόλυς Πολυβίου.
Ο Πόλυς Πολυβίου είπε ότι «Σας λέω υπεύθυνα ότι στις δεκαετίες της συναναστροφής μας δεν τον άκουσα να μιλά αρνητικά για όποιονδηποτε ακόμη και για εκείνους οι οποίοι τον έβλαψαν. Ερωτάτε τον οποιονδήποτε υπάλληλο ή πελάτης της Τράπεζας Κύπρου και θα σας πει ότι ήταν άνθρωπος προσιτός με υψηλό αίσθημα ευθύνης και απέραντη αγάπη για το προσωπικό. Αντιμετώπιζε όλο το προσωπικό με τον ίδιο τρόπο, ανεξάρτητα από θέση, βαθμό ή οτιδήποτε άλλο. Τους αντιμετώπιζε όλους ως οικογένεια του».
