Ξεχώρισε την ψήφιση του περί της Πρόληψης και Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου του 2014. Με την υιοθέτηση του Νόμου, μια μακρόχρονη προσπάθεια άσκησης πίεσης από μέρους της Επιτρόπου προς την Πολιτεία για την ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου προστασίας των παιδιών και την πρόληψη και καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, φθάνει σε θετική κατάληξη.
Επίσης, μίλησε για τη νομική κατοχύρωση της Ομάδας Εφήβων Συμβούλων της Επιτρόπου (ΟΕΣ), ένα πετυχημένο πρόγραμμα επικοινωνίας και διαβούλευσης με παιδιά και, ταυτόχρονα, ένα σημαντικό εργαλείο για το Θεσμό. Η θεσμοθέτηση της ΟΕΣ σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα για την εμπέδωση του δικαιώματος συμμετοχής των παιδιών και ανοίγει την προοπτική για θεσμοθέτησή της και σε άλλα επίπεδα και πλαίσια, ανέφερε.
Μια άλλη σημαντική εξέλιξη εντός του 2014, σε σχέση με τα δικαιώματα του παιδιού, που αφορά άμεσα το νομοθετικό σώμα είναι η προώθηση στη Βουλή εκσυγχρονιστικού Νομοσχεδίου με τίτλο: «Ο περί Διαμεσολάβησης σε Οικογενειακές Υποθέσεις Νόμος του 2014», το οποίο ετοίμασε ως Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, στη βάση Ευρωπαϊκών προτύπων, μετά από σχετική παράκληση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών.
Υπάρχουν ωστόσο πολλά ακόμη που μπορούν να γίνουν και αναφέρει ότι στην Έκθεση της Επιτρόπου καταθέτει αριθμό παρατηρήσεων, ενστάσεων και εισηγήσεων, που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του παιδιού στη χώρα σε ένα ευρύτατο φάσμα θεμάτων, για την πλειοψηφία των οποίων, η Βουλή αναμένεται να ασκήσει, σχετικό κοινοβουλευτικό έλεγχο.
Σημειώνει, επίσης, το έλλειμμα που διαπιστώνεται σε περιπτώσεις όπου ο χειρισμός θεμάτων επιβάλλει το συντονισμό διαφόρων Υπηρεσιών για διεπιστημονική αντιμετώπιση, την επιδοματική πολιτική σε μονογονεϊκές οικογένειες, την επιτακτική ανάγκη για διορισμό ψυχολόγων κατά την εξέταση υποθέσεων Γονικής Μέριμνας, το θέμα της σεξουαλικής αγωγής στο πλαίσιο του επίσημου αναλυτικού προγράμματος και πώς αυτή εφαρμόζεται στην πράξη, την αντιμετώπιση κενών και αδυναμιών σε ό,τι αφορά τη διερεύνηση σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών από πλευράς Αστυνομίας, τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας που αφορά τις διαδικασίες υιοθεσίας, η συμμετοχή των παιδιών στο σχολικό πλαίσιο, η νομική υποστήριξη και ευρύτερα ο τρόπος υποδοχής και φιλοξενίας των ασυνόδευτων ανηλίκων, και άλλα.