Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts

Έως τα μέσα του 21ου αιώνα, οι ισορροπίες στην Ευρώπη θα αλλάξουν. Μεγάλα κράτη θα μειωθούν πληθυσμιακά, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των Ευρωπαίων πολιτών θα αυξηθεί κατά πολύ, καθώς όπως έχει καταδείξει έρευνα Αμερικανών κοινωνιολόγων, οι θάνατοι είναι σταθερά περισσότεροι από ότι οι γεννήσεις στη Γηραιά Ήπειρο. 

Μάλιστα η σύγκριση των στοιχείων του πληθυσμού της Ευρώπης με την Αμερική, κάνει το πρόβλημα ακόμη πιο φανερό, καθώς στην Ευρώπη ο πληθυσμός μειώνεται σταθερά σε 17 κράτη, έναντι μόλις 2 εκ των 50 αμερικανικών πολιτειών. 

Αναλυτικά, τα κράτη που παρουσιάζουν αισθητή μείωση των πληθυσμών τους ετησίως στην Ευρώπη, είναι

-    Ρωσία 

-    Γερμανία 

-    Ιταλία 

-    Ουγγαρία 

-    Κροατία 

-    Ρουμανία 

-    Βουλγαρία 

-    Τσεχία 

-    Σουηδία 

-    Ελλάδα 

-    Πορτογαλία 

-    Εσθονία 

-    Λετονία 

-    Λιθουανία 

-    Μολδαβία 

-    Ουκρανία 

-    Σερβία 

Στον αντίποδα, βρίσκεται η Βρετανία και μια σειρά από άλλες μικρότερες ευρωπαϊκές χώρες. Μάλιστα η Βρετανία παρουσιάζει μια σταθερή αύξηση στον πληθυσμού της και μέχρι το 2050 θα είναι η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στην Ευρώπη με πληθυσμό πέραν των 80 εκατομμυρίων, ξεπερνώντας πληθυσμιακά τη Γερμανία. 

Συγκεκριμένα, οι χώρες που παρουσιάζουν ετήσια αύξηση πληθυσμιακά, είναι 

-    Βρετανία 

-    Ιρλανδία 

-    Κύπρος 

-    Ισλανδία 

-    Λιχτενστάιν 

-    Λουξεμβούργο 

-    Γαλλία (περιοχές) 

-    Βέλγιο (περιοχές) 

-    Ολλανδία (περιοχές) 

-    Ελβετία (περιοχές) 

-    Νορβηγία (περιοχές) 

Η αύξηση του πληθυσμού στις περιοχές των πιο πάνω χωρών, σχετίζεται σύμφωνα με τους ερευνητές και με το μεταναστευτικό. 

Το θέμα, σύμφωνα με αναλυτές απασχολεί πολύ σοβαρά τους Ευρωπαίους ηγέτες, καθώς η μείωση του πληθυσμού θα επηρεάσει μια σειρά από τομείς στο εσωτερικό των χωρών, και κυρίως το ασφαλιστικό, το φορολογικό και κατ επέκταση τα κρατικά έσοδα. 

Η δημογραφία, που αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις δείκτες προβλέψεως των παγκόσμιων μελλοντικών εξελίξεων αλλά και της μέτρησης της εθνικής ισχύος των κρατών, οδήγησε σύμφωνα με αναλυτές τους Ευρωπαίους ταγούς στην αλλαγή της μεταναστευτικής τους πολιτικής που απλουστεύει και επιταχύνει τη χορήγηση ασύλου σε χιλιάδες μετανάστες.