Η κηδεία του τελέστηκε στην 11:00 από τον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στη Γεροσκήπου στην παρουσία συγγενών, φίλων και σύσσωμου του Κοινοτικού συμβουλίου Πέτρας.
Ο Αντώνης Αντωνίου, γεννήθηκε στην Πέτρα Σολέας, στις 23 Αυγούστου του 1955 όπου και διέμενε με τους γονείς του Κώστα και Δώρα, μέχρι και την Τουρκική Εισβολή.Τον Ιανουάριο του 1974, κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά για να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Μετά από την βασική του εκπαίδευση, τοποθετήθηκε στον 1ο Λόχο του 399 Τ.Π έδρα του οποίου ήταν το Μπογάζι Αμμοχώστου.
Στις 20 Ιουλίου 1974, μέρα κατά την οποίαν άρχισε η Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο, ο Αντωνίου όπως και οι υπόλοιποι άντρες του 399 Τ.Π, πήραν οδηγίες για μετάβαση τους στην Κερύνεια, για αναχαίτιση των τουρκικών στρατευμάτων εισβολής. Ακολούθως, συνέχισαν την πορεία τους όπου κατέληξαν στο Πέλλα – Πάις και επάνδρωσαν θέσεις της Εθνικής Φρουράς.
Πριν από την έναρξη της δεύτερης φάσης της Τουρκικής Εισβολής, το 399 Τ.Π μαζί και ο Αντωνίου, μεταφέρθηκε στην περιοχή Μιας Μηλιάς όπου διάνοιξαν ορύγματα, δημιουργώντας αμυντικές θέσεις.Το πρωί της 14ης Αυγούστου 1974, ισχυρές τουρκικές δυνάμεις, υποστηριζόμενες από μεγάλο αριθμό αρμάτων μάχης αλλά και την πολεμική αεροπορία, εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση εναντίον των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς στην περιοχή Μιας Μηλιάς.
Μετά από σκληρές μάχες, γύρω στις 11 το πρωί της ίδιας μέρας και ένεκα της υπεροπλίας των τουρκικών στρατευμάτων και κατόπιν διαταγής για οπισθοχώρηση και ανασύνταξη, σε απόσταση 500 περίπου μέτρων πιο πίσω, ο Αντωνίου και αριθμός άλλων στρατιωτών, μετακινήθηκαν πιο πίσω στην περιοχή «Ευκάλυπτοι» Μιας Μηλιάς, όπου είχε ακροβολιστεί μονάδα πυροβολικού της Εθνικής Φρουράς.
Δύο λεπτά περίπου αργότερα και ένεκα κυκλωτικής κίνησης αρμάτων μάχης, δόθηκε νέα διαταγή για οπισθοχώρηση.
Ένεκα των σφοδρών πυρών και της δράσης των τουρκικών αρμάτων μάχης, η οπισθοχώρηση, πραγματοποιήθηκε εντελώς ανοργάνωτα και προς διάφορες κατευθύνσεις.
Ένας αριθμός στρατιωτών από την ομάδα του Αντωνίου, κινήθηκε προς την περιοχή Παλαικύθρου – Γαϊδουρά, για να καταλήξει τελικά στις ελεύθερες περιοχές.
Παρόλο που προέτρεψαν τον Αντωνίου να τους ακολουθήσει, προτίμησε να παραμείνει στην περιοχή «Ευκαλύπτων» Μιας Μηλιάς με ακόμη ένα στρατιώτη του 399 Τ.Π και δεν υπήρχε μαρτυρία για τις επόμενες τους κινήσεις.Εντός ολίγου, ολόκληρη η περιοχή περιήλθε υπό τον έλεγχο των τουρκικών στρατευμάτων εισβολής και η τύχη του αγνοείτο.
