Ήταν πρωί 26 Σεπτεμβρίου 2014 όταν ο Μοχάμεντ Αλ Κάντι και ο Μοχάμεντ Αλ Τόκα πέρασαν την πύλη του ειδικού χώρου προσωρινής φιλοξενίας στην Κοκκινοτριμιθιά. Το προηγούμενο βράδυ είχαν διασωθεί από τις Κυπριακές Αρχές, όταν η βάρκα τους κινδύνευε να βυθιστεί ανοιχτά της Λεμεσού. Πριν καλά-καλά περάσει ένας χρόνος, οι δύο νεαροί πρόσφυγες από τη Συρία, επέστρεψαν στον καταυλισμό στην Κοκκινοτριμιθιά. Αυτή τη φορά όμως, ως εθελοντές, με την μπλούζα του Ερυθρού Σταυρού. Για να προσφέρουν στήριξη στους συμπατριώτες τους.
«Έχουμε έρθει με τον Ερυθρό Σταυρό για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους. Εμείς τώρα είμαστε ασφαλείς», ανέφερε ο Μοχάμεντ Αλ Κάντι
«Ναι θέλω να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους, ίσως έτσι βοηθώ και τον εαυτό μου», είπε ο Μοχάμεντ Αλ Τοκα.
Είναι ίσως οι μόνοι που μπορούν να καταλάβουν ακριβώς πώς αισθάνονται σήμερα οι 115 πρόσφυγες. Πριν από ένα χρόνο το κόμιστρο για την επικίνδυνη κούρσα με το σαπιοκάραβο κόστιζε πέντε χιλιάδες Ευρώ.
«Στη Συρία έχει πόλεμο. Οι άνθρωποι αν μείνουν εκεί θα πεθάνουν. / Δεν ένιωθα τίποτα (όταν βυθιζόταν η βάρκα). Γιατί αν είχα μείνει στη Συρία θα είχα πεθάνει. Αν ανέβαινα στη βάρκα ίσως πέθαινα, ίσως ζούσα», είπε ο Αλ Καντι.
Οι δύο νεαροί εδώ και ένα χρόνο ζουν στην Κύπρο. Σκοπεύουν να επισκεφθούν τις οικογένειές τους στη Γερμανία τους επόμενους μήνες και να ενωθούν μαζί τους για πρώτη φορά, εδώ και χρόνια. Από αυτή την επανένωση και οι δύο έχουν από μία απώλεια. Οι πατεράδες τους βρίσκονται στη Συρία. Ελπίζουν πως μια μέρα, πάνω σε μία βάρκα, θα τους βρουν. «Ο πατέρας μου δεν μπόρεσε να βγει από τη Συρία. Έχω μόνο τη μάνα μου και την αδερφή μου στη Γερμανία. Κι εγώ είμαι εδώ στην Κύπρο».
Οι δύο νεαροί κατάγονται από την πόλη Χομς. Είδαν τα σπίτια τους να γκρεμίζονται, κατάφεραν να επιβιώσουν από το ταξίδι του θανάτου και ακόμα προσπαθούν να επανενωθούν με τις μητέρες και τα αδέρφια τους.
