Τηλεόραση Ραδιόφωνο Podcasts

Αν πράγματι η Τουρκία θέλει να έχει ευρωπαϊκό μέλλον, συνεισφορά στην διαμόρφωση ασφάλειας, σταθερότητας, ειρήνης και συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και να εξυπηρετήσει και τα δικά της συμφέροντα, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να συμβάλει στην επίλυση του κυπριακού, δήλωσε χθες βράδυ ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Γιαννάκης Ομήρου.

Ο Πρόεδρος της Βουλής μιλούσε μετά τη συνάντηση που είχε στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών με τον Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα του διεθνούς οργανισμού Jan Eliasson.

Ως γνωστόν ο Μπαν γκι-Μουν απουσιάζει από τη Νέα Υόρκη, καθώς επισκέπτεται το Πεκίνο. Τον κ. Ομήρου συνόδευε ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος, Πρέσβης Νίκος Αιμιλίου.

Ο πρόεδρος της Βουλής είπε πως οι επαφές του στην έδρα του ΟΗΕ έχουν βασικό στόχο τη προβολή των θέσεων μας σε ό,τι αφορά την ανάγκη λύσης του κυπριακού, διευκρινίζοντας ότι δεν αφορούν σε οποιασδήποτε λύση, αλλά μια λύση «η οποία πραγματικά να στηρίζει τις αρχές του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου, να κατοχυρώνει ανθρώπινα δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες  για το σύνολο του κυπριακού λαού και να διασφαλίζει επίσης τη μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας  σε ομοσπονδιακό κράτος με απόρριψη κάθε σκέψης, κάθε ιδέας για παρθενογένεση».

Πρόσθεσε ότι ενημέρωσε τον συνομιλητή του για τις προσδοκίες του κυπριακού λαού σε σχέση με την επίτευξη λύσης το συντομότερο δυνατό.

«Εξήγησα ότι όχι μόνο θέλουμε λύση, αλλά τη λύση τη θέλαμε και την επιθυμούσαμε την επομένη της τουρκικής εισβολή. Μια λύση ωστόσο η οποία θα τερματίζει οριστικά την κατοχή με την απομάκρυνση των στρατευμάτων της Τουρκίας, με την απομάκρυνση των εποίκων, με την κατάργηση των αναχρονιστικών εγγυήσεων του 1960».

Ο κ. Ομήρου είπε πως επιθυμούμε το κυπριακό να παραμείνει στο πλαίσιο του διεθνούς οργανισμού, ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, παραβίασης  του διεθνούς δικαίου, «ταυτόχρονα όμως θεωρούμε ότι και η ΕΕ, αφού η Κύπρος είναι χώρα μέλος της Ένωσης, θα πρέπει να συνδράμει επικουρικά στις προσπάθειες για λύση και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη συμβατότητα της λύσης με το ευρωπαϊκό κεκτημένο».