Ως συνταγματική δημοκρατία με ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές, περιγράφει την Κυπριακή Δημοκρατία η έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σ’ ολόκληρο τον κόσμο το 2014.
Η έκθεση – που περιέχει χωριστά κεφάλαια για κάθε χώρα, τα οποιία προετοιμάστηκαν σε συνεργασία με τις κατά τόπους αμερικανικές πρεσβείες – δόθηκε χθες στη δημοσιότητα και παρουσιάστηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι, ο οποίος σε ειδική ενημέρωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, χαρακτήρισε ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι σε τόσα πολλά μέρη αντιμετωπίζουν «τραγελαφικούς περιορισμούς των ελευθεριών και των δικαιωμάτων τους από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.
Χωριστή κάλυψη της Κυπριακής Δημοκρατίας και ψευδοκράτους
Στην φετινή έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε σχέση με την κάλυψη της Κύπρου, επαναλαμβάνεται η πεπατημένη τακτική, της χωριστής κάλυψης της «Κυπριακής Δημοκρατίας» και της «Περιοχής που διοικείται από τους Τουρκοκύπριους».
Επαναλαμβάνεται η διατύπωση στην αρχή της έκθεσης ότι «από το 1974 το νότιο τμήμα της Κύπρου βρίσκεται υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ το βόρειο τμήμα διοικείται από Τουρκοκύπριους και αυτοανακηρύχθηκε «ΤΔΒΚ» το 1983. Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν την «ΤΔΒΚ» ούτε κανένα άλλο κράτος πλην της Τουρκίας».
Προσθέτει ότι σημαντικός αριθμός τουρκικών στρατευμάτων παραμένει στη νήσο και ότι η πράσινη γραμμή την οποία περιπολούν ειρηνευτές των Ηνωμένων Εθνών χωρίζει το νησί.
Στο εκτενές κεφάλαιο περί Κύπρου αναφέρει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι συνταγματική δημοκρατία και πολυκομματική προεδρική δημοκρατία. Γράφει πως ο πρόεδρος Αναστασιάδης εξελέγη το 2013 σε ελεύθερες και έντιμες εκλογές, όπως και το 2011 τα 56 μέλη της 80μελούς Βουλής των Αντιπροσώπων, ενώ οι αρχές διατηρούν αποτελεσματικό έλεγχο στις δυνάμεις ασφαλείας.
Τα ουσιαστικότερα προβλήματα
Επισημαίνει ότι τα ουσιαστικότερα προβλήματα στη χρονιά που πέρασε παρέμειναν η παράνομη διακίνηση προσώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και εργασία». Γίνεται επίσης λόγος για κατάχρηση εξουσίας από την αστυνομία, σε σχέση με μειωτική συμπεριφορά προς κρατουμένους και αιτητές ασύλου, ενω αναφορά γίνεται και για τη βία εναντίον των γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής.
Στα υπόλοιπα προβλήματα καταγράφει την υπερσυγκέντρωση στις φυλακές, την έλλειψη πλήρους πρόσβασης και διαχείρισης ορισμένων θρησκευτικών τόπων, περιστατικά βίας κατά παιδιών και περιστατικά διακρίσεων και βίας εναντίον μελών μειονοτήτων και εθνικών κι εθνοτικών ομάδων».
Τέλος αναφέρει ότι η κυβέρνηση ερεύνησε και παρέπεμψε σε δίκη υποθέσεις διαφθοράς και κατάχρησης εξουσίας εναντίον αξιωματούχων.
Σε σχέση με τη «διοικούμενη από Τουρκοκύπριους περιοχή», χαρακτηρίζει «ελεύθερη και δημοκρατική» την εκλογή της «Βουλής» από την οποία προέκυψε «κυβέρνηση» συνασπισμού. Χρησιμοποιεί μάλιστα εισαγωγικά σ’ όλες τις σχετικές φράσεις των μη αναγνωρισμένων σωμάτων.
Γράφει ότι «το «σύνταγμα της ΤΔΒΚ» αποτελεί την βάση των «νόμων» που κυβερνούν την περιοχή, ενώ επισημαίνει ότι η αστυνομία και οι «τουρκοκυπριακές δυνάμεις ασφαλείας διοικούνται επιχειρησιακά από τον τουρκικό στρατό.
Τα σημαντικότερα προβλήματα που επισημαίνει για τα κατεχόμενα είναι αστυνομική βία κατά κρατουμένων, παράνομη διακίνηση ατόμων για σεξουαλική εκμετάλλευση και περιορισμοί των δικαιωμάτων αιτητών ασύλου. Ενώ σημειώνει ότι «δεν υπάρχει κανονιστική υποδομή για το πώς θα αντιμετωπίζονται αιτήσεις ατόμων που επιδιώκουν άσυλο ή πώς να προστατεύονται τα δικαιώματά τους» Στα υπόλοιπα προβλήματα καταγράφει την κακομεταχείριση κρατουμένων υπερσυγκέντρωση στις φυλακές, μη διαχωρισμών ανηλίκων από ενήλικες, «περιορισμούς πρόσβασης σε τόπους λατρείας, βανδαλισμούς κι αφαίρεση θρησκευτικών εικόνων από άδειους τόπους λατρείας, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων τόπων που υπέστησαν ζημιές, έτοιμοι να καταρρεύσουν, ή έχουν μετατραπεί σε άλλες χρήσεις». Τέλος προβλήματα διαφθοράς και ευνοιοκρατίας στα κυβερνητικά και νομοθετικά όργανα και βίας κατά των γυναικών.
