Αυτή η κατ’ αρχήν συμφωνία, σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, έχει δύο εμπόδια να υπερβεί προτού τεθεί σε εφαρμογή και μπορέσει κάποιος να πει ότι η ελληνική οικονομία θα πάρει «μια βαθιά ανάσα».
Το πρώτο εμπόδιο, τόνισε, είναι να εγκριθεί από το Eurogroup και κατόπιν από τα εθνικά κοινοβούλια των χωρών-μελών της Ευρωζώνης.
Και το δεύτερο, είναι «να περάσει αλώβητη και από το ελληνικό κοινοβούλιο».
Με το «αλώβητη», η συγκεκριμένη πηγή εννοεί να ψηφιστεί «χωρίς καμία διαρροή» από τον κυβερνητικό συνασπισμό, ΣΥΡΙΖΑ 149 και Ανεξάρτητοι Έλληνες 13, σύνολο 162, και «με ελέγξιμες απώλειες από την εσωκομματική, αριστερή πτέρυγα».
Το όπλο που θεωρεί η ελληνική κυβέρνηση ότι κρατά γερά στα χέρια της προκειμένου να μειώσει ή και να εξαλείψει εντελώς τις πιθανότητες διαρροών, είναι η επιμονή της στο ότι «η όποια συμφωνία δεν θα παραβιάζει τις κόκκινές μας γραμμές».
Σε επίπεδο διαπραγματεύσεων, αυτές οι «γραμμές», αφορούν τα εργασιακά θέματα (μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, συνδικαλισμός, προσλήψεις, απολύσεις, κατώτατος μισθός, κ.λπ.), και το λεγόμενο «συνταξιοδοτικό» (κοινωνικές ασφαλίσεις, συντάξεις, κρατήσεις, κ.λπ.).
Σε επίπεδο «προς τα έξω επικοινωνίας», όπως δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο πολιτικός αναλυτής Λευτέρης Κουσούλης, αυτές οι «κόκκινες γραμμές» περιορίζονται μόνο, αλλά και επίμονα τις τελευταίες μέρες, στις κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις ότι «δεν θα πειράξουμε μισθούς και συντάξεις».
Τα τεχνικά κλιμάκια συνεδριάζουν πάλι από τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες και, όπως επισημαίνουν κύκλοι από το Μαξίμου, η κυβέρνηση ελπίζει σε συμφωνία ως το τέλος της εβδομάδας.
