Από τον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονα στη Μακεδονίτισσα, αποχαιρέτησαν οι συγγενείς του, τον Σωτήρη Μιχαήλ, ο οποίος αγνοείτο από τον Ιούλιο του 1974.
Ο Σωτήρης Μιχαήλ, γεννήθηκε στην Αγκαστίνα και όταν παντρεύτηκε, κατοίκησε στο Λευκόνοικο. Ηταν καθηγητής Μαθηματικών στο Ελληνικό Γυμνάσιο και το 1973 απέκτησε τον γιο του Μιχάλη.
Τον Ιούλη του 1974, έφεδρος στρατιώτης της 181 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού, συμμετείχε σε μια από τις πιο άνισες μάχες της εισβολής, στο Συγχαρί.
Μετά το πέρας της τρίωρης επικής μάχης, ο Σωτήρης Μιχαήλ και πολλοί άλλοι άντρες της Μοίρας δεν ξαναέδωσαν σημεία ζωής.
Κι όμως, όπως μαρτυρούν οι συναγωνιστές του, ο Σωτήρης Μιχαήλ, θα μπορούσε να γλυτώσει, καθώς τον είχαν παροτρύνει την προηγούμενη μέρα να πάει στη γυναίκα του και τον μόλις ενός ετών γιό τους.
Αρνήθηκε όμως, να εγκαταλείψει τους συμπολεμιστές του, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονταν και πολλοί μαθητές του. Συγκινητικά ήταν τα λόγια του γιου του Μιχάλη.
Την Κυβέρνηση εκπροσώπησε στην κηδεία ο Υπουργός Παιδείας, Κώστας Καδής.
Εκ μέρους των μαθητών του στο Γυμνάσιο Λευκονοίκου, τον Σωτήρη Μιχαήλ αποχαιρέτησε η Ζήνα Λυσάνδρου.
Η Πολιτεία, τιμώντας τη θυσία του Σωτήρη Μιχαήλ, απένειμε στην οικογένεια, μετάλλιο και περγαμηνή του προασπιστή της ελευθερίας.
Εγινε κατάθεση στεφάνων και εψάλη ο Εθνικός Υμνος.
