Της Στέλλας Κόκκινου
Πολύ αλλιώτικα ήταν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά μερικές δεκαετίες πριν στα χωριά της κυπριακής υπαίθρου.
Παππούδες και γιαγιάδες από την Κακοπετριά και την Γαλάτα μίλησαν στην κάμερα Αντέννα για τις δύσκολες αλλά και ξέγνοιαστες εποχές, πριν και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο όταν ήταν οι ίδιοι παιδιά.
Στην Κακοπετριά τα παιδιά συνήθιζαν να μαζεύονται στην αυλή της εκκλησίας και έστηναν αυτοσχέδια παιγνίδια, αφού πρώτα βοηθούσαν τους μεγαλύτερους με τις δουλειές του σπιτιού.
Τα κορίτσια κάθονταν μπροστά από την φωτιά με την ελπίδα ο Άγιος Βασίλης να τους φανερώσει αν ο αγαπημένος τους ανταποκρίνεται στα αισθήματά τους.
Παρά τις δύσκολες εποχές το κάθε σπίτι στη Γαλάτα, τέτοιες γιορτινές μέρες, έπρεπε να σφάξει το δικό της γουρούνι, ώστε να παρασκευάσει τις προμήθειες του χειμώνα και όλης της χρονιάς. Και αυτό ήταν και μια ευκαιρία για τα παιδιά να ξεφαντώσουν.
Και φυσικά σε κάθε σπίτι ήταν όλη μέρα αναμμένη η τσιμινιά, και πάνω στη φωτιά της η οικοδέσποινα έψηνε κάστανα για τα παιδιά.
