Για μία χώρα όπως η Ρουμανία, με την ιστορία της να έχει βάθος αιώνων, μπορούν να γραφτούν πάρα πολλά και ενδιαφέροντα.
Την επισκέφθηκα για πρώτη φορά πριν από λίγες μέρες, με αφορμή ένα μουσικό φεστιβάλ, και έτσι είχα την ευκαιρία να ανακαλύψω αρκετά από τα αξιοθέατα που έχει να αναδείξει. Ένα από αυτά ήταν το επιβλητικό Κάστρο του Μπραν στην Τρανσυλβανία. Παγκοσμίως γνωστό ως «Κάστρο του Δράκουλα». Και την ονομασία αυτή την έλαβε από έναν από τους ενοίκους του: Τον Βλαντ Γ' Τσέπες, ο οποίος και βασανίστηκε στο κάστρο. Τρεις φορές πρίγκηπας της Βλαχίας με το προσωνύμιο Βλαντ ο Παλουκωτής ή ο Κόμης Δράκουλας.
Εκατοντάδες μύθοι, τραγούδια και τρομακτικές ιστορίες έχουν δει το φως της δημοσιότητας για αυτό το Κάστρο, που ωστόσο, αν και βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα, δεν έχουν βεβαίως ρεαλιστική όψη. Οι περισσότερες από αυτές τις ιστορίες έχουν βγει από το μυθιστόρημα του Ιρλανδού συγγραφέα Μπραμ Στόκερ, «Δράκουλας» καθώς και από τοπικές διηγήσεις.
Το Μπραν είναι το χωριό το οποίο βρίσκεται στου πρόποδες των Καρπάθιων Όρων ενώ είναι μέρος της Κομητείας του Μπρασόβ. Το μεγαλοπρεπές Κάστρο είναι ένα από τα πολλά κάστρα που έχει η Ρουμανία αλλά λόγω της φήμης που έχει αποκτήσει θεωρείται ως ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της περιοχής.
Οδεύοντας προς το χωριό του Μπραν, ο καιρός ήταν βροχερός και μουντός. Σκέφτηκα: «ευτυχώς ίσως δεν θα έχει αρκετό κόσμο». Παρ' όλα αυτά, όχι μόνο είχε κόσμο, αλλά είχε και γραμμή για απόκτηση εισιτηρίου εισόδου. Αν και υπήρχαν δύο σειρές αναμονής για αγορά εισιτηρίου και εισόδου στο Κάστρο, αυτές κινούνταν με γοργούς ρυθμούς και έτσι η είσοδος στο κάστρο επιτεύχθη μετά από περίπου 15 λεπτά αναμονής στη βροχή.
Η ιστορία του Κάστρου του Μπραν, όπως το βλέπουμε σήμερα, ξεκινά τον 14ο αιώνα, όταν ο Βασιλιάς της Ουγγαρίας, Λουίς ο Πρώτος, παίρνει την απόφαση να χτίσει ένα κάστρο στα ανατολικά σύνορα του Ουγγρικού Βασιλείου. Το Κάστρο του Μπραν, σύμφωνα με την παράδοση, θεωρείτο ως καίριο σημείο ανάμεσα στην Τρανσυλβανία και την Βλαχία μέχρι και τον 19ο αιώνα.
Όπως αναφέρεται, στο πρώτο εισαγωγικό δωμάτιο του Κάστρου, ήταν στρατηγικής σημασίας η τοποθεσία του Κάστρου καθώς εξυπηρετούσε αρκετούς σκοπούς και στόχους: ήταν ένα σημείο διέλευσης ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, ένα αμυντικό σημείο ενάντια σε εξωτερικές εισβολές, ένα σημείο είσπραξης τελωνειακών δασμών και χρησιμοποιήτο ως τοποθεσία καραντίνας στις περιπτώσεις επιδημιών στη Γηραία Ήπειρο.
Το 1918 με την αλλαγή των γεωγραφικών συνόρων, η Τρανσυλβανία γίνεται μέρος της Μεγάλης Ρουμανίας. Συμβολικά, μετά από δύο χρόνια, το Δημοτικό Συμβούλιο του Μπρασόβ, προσφέρει το Κάστρο του Μπραν στην τελευταία Βασίλισσα της Ρουμανίας, Μαρία.
Να σημειωθεί ότι στην περιοχή προϋπήρχε ένα κάστρο, ήδη από τον 13ο αιώνα, το οποίο ήταν ξύλινο και υπό γερμανική διοίκηση. Είχε καταστραφεί το 1242.
Μετά το εισαγωγικό δωμάτιο, γίνεται περιδιάβαση στην ιστορία του Κάστρου ξεκινώντας από την πλέον πιο πρόσφατη και τη Βασίλισσα Μαρία, αναδεικνύοντας το δωμάτιό της και προσωπικά της αντικείμενα. Το μουσειακά εκθέματα και οι περιγραφές παρουσιάζουν όλες τις εκφάνσεις της Βασίλισσας Μαρίας, τόσο ως ο παράγοντας που ένωσε τη Ρουμανία όσο και ως τον κινητήριο μοχλό στην είσοδο της χώρας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η εξέλιξη του Κάστρου τον 17ο αιώνα ενώ μετέπειτα μας παίρνει αρκετά πίσω στο χρόνο παρουσιάζοντας στους επισκέπτες εκθέματα που αφορούν την πρώτη περίοδο του Κάστρου υπό την διοίκηση των Τευτόνων Ιπποτών τον 13ο αιώνα.
Σε ένα μουσειακό πλέον Κάστρο στο οποίο με την περιδιάβαση σου σε αυτό η μεταφορά σου πνευματικά σε μια άλλη εποχή είναι δεδομένη, δεν μπορούσε από τους διαχειριστές να αφεθούν όλοι αυτοί μύθοι που το ακολουθούν σε κάθε συζήτηση για αυτό. Ενώ χάνεσε στο βάθος των αιώνων, μία πόρτα σε οδηγεί σε εξωτερική βεράντα του κάστρου, όπου αυτή επίσης σε οδηγεί σε άλλη πόρτα, της οποίας το εσωτερικό είναι σκοτεινό, πολύ σκοτεινό. Εκεί θα συναντήσεις τρομακτικές ιστορίες που διαδίδονταν στα περίχωρα της Τρανσυλβανίας πριν από κάποιους αιώνες. Εκεί γίνεται μέσα από γραφικές αναπαραστάσεις αναφορά στους μυθικούς ήρωες που προκαλούσαν τρόμο στους ανθρώπους της περιοχής όπως είναι οι βρικόλακες, τα φαντάσματα (στρίγοι), ο δράκουλας, ο Grip Reaper, οι λυκανθρώποι και άλλοι ευφάνταστοι μεσαιωνικοί τύποι.
Αφού περάσεις από ένα στενό και σκοτεινό πέρασμα, με επικίνδυνα σκαλοπάτια, επιστρέφεις στην μοναρχική ιστορία της χώρας με την ιστορία του συζύγου της Βασίλισσας Μαρίας, Βασιλιά Φερνινάνδου του Πρώτου και της κόρης τους Πριγκίπισσας Ιλεάνας.
Ως τελευταία ενότητα το μουσείο έχει ένα μεγάλο δωμάτιο βασανιστηρίων. Ως ένα φρούριο του οποίου άνθισε η λειτουργία του κατά τον μεσαίωνα, δεν θα μπορούσαν να λείψουν τα βασανιστήρια. Τα εργαλεία βασανιστηρίων που υπάρχουν στο Κάστρο Μπραν προσθέτουν στην τρομακτική ατμόσφαιρα και μπορείτε να ανακαλύψετε μερικά από αυτά τα εργαλεία κατά την επίσκεψή σας. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των εργαλείων είναι η καρέκλα βασανιστηρίων που καλύπτεται με καρφιά σε όλη την επιφάνειά της.
Έξω από το Κάστρο έχουν διασωθεί μεσαιωνικά σπίτια και αντικείμενα όπου παρουσιάζουν την ζωή των ανθρώπων την εποχή εκείνη. Στο σημείο βρίσκεται ξεναγός ο οποίος σου περιγράφει όλα όσα πρέπει να γνωρίζεις για τον τρόπο ζωής των κατοίκων της περιοχής.
Το Κάστρο Μπραν βρίσκεται στα Καρπάθια Όρη στο ομώνυμο χωριό στην Τρανσυλβανία, 30 λεπτά περίπου από την πόλη του Μπρασόβ και περίπου 3 ώρες από την Ρουμανική πρωτεύουσα, Βουκουρέστι. Στην περιοχή της Τρανσυλβανίας και των Καρπάθιων Όρων μπορεί κάποιος να επισκεφτεί κάποια από τα πιο θρυλικά κάστρα και φρούρια της μεσαιωνικής και μετέπειτα ευρωπαϊκής και Ρουμάνικης ιστορίας.
