Στην πρώτη του παρουσία στη Λευκωσία, το PSI Foundation παρουσίασε την έκθεση «Objects in the mirror may be closer than they appear», σε επιμέλεια Ευαγόριας Δαπόλα, φέρνοντας τη video art σε εννέα σημεία του ιστορικού κέντρου της πρωτεύουσας και προσκαλώντας το κοινό να συναντήσει τη σύγχρονη τέχνη έξω από τα όρια ενός συμβατικού εκθεσιακού χώρου.
Με μια επιμελητική ξενάγηση και μια τελευταία συνάντηση στο The Gym Bar, απ’ όπου είχε γίνει η αρχή, έπεσε η αυλαία για το «Objects in the mirror may be closer than they appear», ολοκληρώνοντας έναν μήνα παρουσίας στην παλιά Λευκωσία. Η έκθεση, σε επιμέλεια της Ευαγόριας Δαπόλα, αποτέλεσε την πρώτη δράση του PSI Foundation στην πρωτεύουσα, με το εγχείρημα να κλείνει έναν ιδιαίτερα επιτυχημένο κύκλο και τη θερμή ανταπόκριση του κοινού να δημιουργεί ήδη τις προϋποθέσεις για μια συνέχεια στη Λευκωσία.
Για έναν ολόκληρο μήνα, από τις 2 Οκτωβρίου έως τις 2 Νοεμβρίου 2026, η έκθεση ανέπτυξε ένα διάσπαρτο δίκτυο video art σε εννέα σημεία της εντός των τειχών Λευκωσίας, μεταφέροντας την εμπειρία της σύγχρονης τέχνης σε βιτρίνες, εργαστήρια, δημιουργικούς χώρους και σημεία της καθημερινής ζωής της πόλης.
Η θετική ανταπόκριση του κοινού αποτυπώθηκε στη σημαντική προσέλευση, ειδικότερα σε κομβικούς χώρους της έκθεσης όπως ο πολυχώρος ΜERES, στη μεγάλη ζήτηση για τις συνοδευτικές εκδόσεις και τους χάρτες, αλλά και στην ουσιαστική αλληλεπίδραση των επισκεπτών με τα έργα, μέσα από επαναλαμβανόμενες επισκέψεις, ερωτήσεις και συζητήσεις.
Ιδιαίτερη δυναμική απέκτησε και η οργανική διάδοση του project στα social media. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε βίντεο στο TikTok από επισκέπτη που συνάντησε αρχικά ένα από τα έργα τυχαία και στη συνέχεια αποφάσισε να ακολουθήσει ολόκληρη τη διαδρομή της έκθεσης. Το βίντεο ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο προβολές, αποτυπώνοντας στην πράξη μία από τις βασικές επιδιώξεις του project: μια απρόσμενη συνάντηση με την τέχνη να γίνεται αφορμή για μια διαφορετική εξερεύνηση της πόλης.
Πέρα από όσους ακολούθησαν συνειδητά τη διαδρομή της έκθεσης, η παρουσία των έργων μέσα στην πόλη επέτρεψε στο project να συναντήσει και ανθρώπους που δεν είχαν προγραμματίσει να επισκεφθούν μια έκθεση. Περαστικοί σταματούσαν μπροστά στα έργα, ενώ η δωρεάν πρόσβαση και η παρουσία τους σε χώρους της καθημερινότητας διεύρυναν το κοινό πέρα από τους συνήθεις επισκέπτες ενός εκθεσιακού χώρου.
Η έκθεση ολοκληρώθηκε με ένα sold out curatorial walkthrough υπό την καθοδήγηση της Ευαγόριας Δαπόλα. Ακολουθώντας τη διαδρομή της έκθεσης στην παλιά Λευκωσία, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τα έργα στα διαφορετικά σημεία όπου παρουσιάζονταν, να ακούσουν την επιμελητική προσέγγιση πίσω από το project και να συζητήσουν γύρω από τη σχέση των έργων με την πόλη και τον δημόσιο χώρο. Μια τελευταία κοινή διαδρομή που έφερε μαζί καλλιτέχνες, συνεργάτες και κοινό για το κλείσιμο του project.
Το «Objects in the mirror may be closer than they appear» σχεδιάστηκε ως παράλληλη έκθεση του Bill Viola. Unspoken, που παρουσιάστηκε στο PSI Foundation στη Λεμεσό. Στη Λευκωσία, όμως, η κινούμενη εικόνα εγκατέλειψε τον προστατευμένο χώρο της έκθεσης και δοκιμάστηκε απέναντι στους πραγματικούς ρυθμούς της πόλης. Έργα των Μαρία Αναστασίου, Nadim Choufi, Δανάης Ηώ, Στέλιου Καλλινίκου, Κάκιας Κατσελλή, Αριστοτέλη Νικόλα Μοχλούλη, Αλέξανδρου Πισσούριου, Janis Rafa και Κωνσταντίνου Ταλιώτη εμφανίστηκαν σε εννέα διαφορετικά σημεία, δημιουργώντας μια διαδρομή χωρίς προκαθορισμένη αρχή ή τέλος.
Η επιλογή της Λευκωσίας δεν λειτούργησε απλώς ως φόντο για την έκθεση. Η ιστορία, οι διαφορετικές κοινότητες, οι μνήμες και οι συνεχείς μεταμορφώσεις του ιστορικού κέντρου αποτέλεσαν μέρος της ίδιας της επιμελητικής πρότασης. Σε μια περίοδο κατά την οποία το κέντρο της πόλης μεταβάλλεται μέσα από την ανάπλαση, την εμπορική ανάπτυξη και νέες χρήσεις, τα έργα δημιούργησαν αφορμές για να παρατηρήσει κανείς όχι μόνο τον χώρο, αλλά και τις κοινωνικές, ιστορικές και συναισθηματικές σχέσεις που συνδέονται μαζί του.
«Για μένα, ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία ήταν να δω την έκθεση να εκπληρώνει μία από τις βασικές της προθέσεις: να εκδημοκρατίσει την εμπειρία της συνάντησης με τη σύγχρονη τέχνη και να αμφισβητήσει την αντίληψη ότι το κοινό της τέχνης είναι εκ των προτέρων καθορισμένο. Η προσβασιμότητα δεν αφορά μόνο το να είναι μια έκθεση δωρεάν, αλλά και το πού συμβαίνει η τέχνη, πώς τη συναντούν οι άνθρωποι και τι είδους σχέσεις μπορεί να δημιουργήσει μαζί τους. Η ανταπόκριση που είδαμε στη Λευκωσία επιβεβαιώνει ότι υπάρχει πραγματική ανάγκη για πολιτιστικές δράσεις στον δημόσιο χώρο που παραμένουν ανοιχτές, προσβάσιμες και συνδεδεμένες με την καθημερινή εμπειρία της πόλης. Πιστεύω ότι αυτή η πρώτη διοργάνωση δημιούργησε μια ισχυρή βάση πάνω στην οποία το project μπορεί να εξελιχθεί περαιτέρω, με νέες παρεμβάσεις, συνεργασίες και τρόπους συνάντησης με την πόλη και το κοινό της», αναφέρει η επιμελήτρια της έκθεσης, Ευαγόρια Δαπόλα.
Η παρουσία του PSI Foundation στη Λευκωσία αποτέλεσε ταυτόχρονα μια ευκαιρία για νέες σχέσεις ανάμεσα σε καλλιτέχνες, κοινό και επαγγελματίες του πολιτισμού. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε και η επαφή των συμμετεχόντων καλλιτεχνών με το τοπικό κοινό, καθώς και το ενδιαφέρον άλλων καλλιτεχνών, επιμελητών και πολιτιστικών φορέων για τις πρακτικές που παρουσιάστηκαν. Η έκθεση έφερε επίσης πιο έντονα στο προσκήνιο τη video art και τις πρακτικές κινούμενης εικόνας, δημιουργώντας έναν κοινό χώρο συνάντησης για έργα και δημιουργούς που δεν παρουσιάζονται συχνά σε αυτή την κλίμακα στην Κύπρο.
Έπειτα από έναν μήνα στην παλιά Λευκωσία, το «Objects in the mirror may be closer than they appear» ολοκλήρωσε τη διαδρομή του με μια ιδιαίτερα θετική ανταπόκριση από το κοινό. Για το PSI Foundation, η πρώτη αυτή παρουσία στην πρωτεύουσα αποτέλεσε μια σημαντική εμπειρία και, ταυτόχρονα, μια αφετηρία για τη συνέχεια, με την επιτυχία του εγχειρήματος να ανοίγει τον δρόμο για νέες δράσεις και συναντήσεις με το κοινό της Λευκωσίας.