Το σπίτι απαιτεί καθημερινά χρόνο, ενέργεια και οργάνωση. Μαζί με το μαγείρεμα, το καθάρισμα και τη φροντίδα των παιδιών, υπάρχουν και οι υποχρεώσεις που συχνά περνούν απαρατήρητες: να θυμάται κάποιος τις προθεσμίες, να προγραμματίζει τις επόμενες ημέρες και να προβλέπει τι χρειάζεται η οικογένεια.
Αυτό το διαρκές «να μην ξεχάσω» μπορεί να γίνει ιδιαίτερα κουραστικό, ειδικά όταν συγκεντρώνεται κυρίως στον έναν γονιό.
Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Archives of Women’s Mental Health, με τη συμμετοχή 322 μητέρων μικρών παιδιών, ανέδειξε αυτή την ανισορροπία. Οι μητέρες ανέφεραν ότι αναλάμβαναν μεγαλύτερο μέρος της οργάνωσης των οικιακών υποχρεώσεων από τους συντρόφους τους. Η μεγαλύτερη επιβάρυνση σε αυτό το γνωστικό κομμάτι συνδεόταν με περισσότερο στρες, εξουθένωση και συμπτώματα κατάθλιψης.
Μια πιο λειτουργική καθημερινότητα μπορεί να ξεκινήσει με μια ειλικρινή συζήτηση για το τι θεωρεί ο καθένας δίκαιο. Η κατανομή των ευθυνών χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη τον διαθέσιμο χρόνο, τα ωράρια, την ενέργεια και τις ανάγκες και των δύο. Μια απαιτητική περίοδος στη δουλειά ή ένα μικρό παιδί που ξυπνά τη νύχτα επηρεάζουν τις αντοχές και αξίζει να συνυπολογίζονται.
Μια απλή αρχή είναι να αφιερώσετε 15 λεπτά και να γράψετε ο καθένας τις πέντε βασικότερες υποχρεώσεις του αυτή την περίοδο. Συγκρίνοντας τις λίστες, μπορείτε να δείτε πιο καθαρά πού συγκεντρώνεται το βάρος και ποιες αλλαγές θα βοηθούσαν.
Εξίσου σημαντικό είναι να μοιράζονται ολόκληρες ευθύνες, μαζί με τον σχεδιασμό τους. Η φράση «Πες μου τι να κάνω», παρότι μπορεί να εκφράζει διάθεση συμμετοχής, συχνά αφήνει στον άλλον την ευθύνη να θυμάται, να οργανώνει και να δίνει οδηγίες.
Για παράδειγμα, η ανάληψη των σχολικών υποχρεώσεων περιλαμβάνει την παρακολούθηση των ημερομηνιών, τη συμπλήρωση των εντύπων, την προετοιμασία των απαραίτητων πραγμάτων και την ενημέρωση για όσα χρειάζεται το παιδί. Έτσι, μοιράζεται και η ευθύνη της οργάνωσης.
Η κατανομή μπορεί επίσης να προσαρμόζεται στις ώρες κατά τις οποίες ο καθένας έχει περισσότερη ενέργεια. Όποιος λειτουργεί καλύτερα το πρωί μπορεί να αναλάβει το πρωινό και την ετοιμασία των παιδιών. Αν ο άλλος απολαμβάνει το μαγείρεμα στο τέλος της ημέρας, μπορεί να αναλάβει τα βραδινά γεύματα.
Οι επιλογές αυτές μπορούν να βασίζονται στις δυνατότητες και στις προτιμήσεις των δύο γονιών, αφήνοντας στην άκρη τις στερεοτυπικές αντιλήψεις για το ποιες δουλειές «ανήκουν» στη μητέρα ή στον πατέρα.
Η αίσθηση δικαιοσύνης ενισχύεται όταν και οι δύο αναγνωρίζουν την προσπάθεια του άλλου και νιώθουν ότι έχουν στήριξη. Η ευελιξία, η συνεννόηση και η επανεξέταση της κατανομής όταν αλλάζουν οι συνθήκες μπορούν να βοηθήσουν το ζευγάρι να λειτουργεί ως ομάδα, με μια καθημερινότητα βιώσιμη και για τους δύο.
Πηγή: imommy.gr
